¹ ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າເຫັນຝູງຊົນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ພຣະອົງກໍຂຶ້ນເທິງພູເຂົາ. ເມື່ອພຣະອົງນັ່ງລົງແລ້ວ, ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງກໍມາຫາພຣະອົງ. ² ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສັ່ງສອນພວກເຂົາວ່າ,

⁵ ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈອ່ອນໂຍນກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບແຜ່ນດິນໂລກເປັນມໍຣະດົກ. ⁹ ຜູ້ໃດທີ່ສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກກໍເປັນສຸກ, ເພາະວ່າພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ¹¹ ເມື່ອຄົນດູຖູກ, ຂົ່ມເຫັງ ແລະ ກ່າວຮ້າຍຕ່າງໆຕໍ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍຄວາມບໍ່ຈິງທຸກຢ່າງເພາະເຫັນແກ່ເຮົາກໍເປັນສຸກ. ¹² ຈົ່ງຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະ ຍິນດີ ເພາະວ່າບຳເໜັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເປັນຂອງພວກເຈົ້າຢູ່ໃນສະຫວັນ. ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງບັນດາຜູ້ທຳນວາຍທີ່ຢູ່ກ່ອນພວກເຈົ້າຢ່າງດຽວກັນ. ¹³ ພວກເຈົ້າເປັນເກືອສຳລັບໂລກ. ແຕ່ຖ້າເກືອນັ້ນໝົດຄວາມເຄັມແລ້ວ, ຈະເຮັດໃຫ້ມັນກັບເຄັມອີກໄດ້ຢ່າງໃດ? ມັນກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດສຳລັບອັນໃດເລີຍ ນອກຈາກຈະໂຍນຖິ້ມ ແລະ ໃຫ້ຄົນຢຽບຍ່ຳເທົ່ານັ້ນ. ¹⁴ ພວກເຈົ້າເປັນແສງສະຫວ່າງສຳລັບໂລກ ເມືອງທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງເນີນພູຈະເຊື່ອງໄວ້ບໍ່ໄດ້. ¹⁵ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເມື່ອໄຕ້ຕະກຽງແລ້ວຈະເອົາເຂົ້າໄວ້ໃນກະບຸງ, ແຕ່ຈະຕັ້ງມັນໄວ້ເທິງຫຼັກຕະກຽງ ແລະ ໃຫ້ມັນສ່ອງແຈ້ງໄປທົ່ວທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນນັ້ນ. ¹⁶ ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງຂອງພວກເຈົາສ່ອງແຈ້ງແກ່ຄົນທັງປວງ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະເຫັນຄວາມດີຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະບິດາເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ. ¹⁷ ຢ່າຄິດວ່າເຮົາໄດ້ມາລຶບລ້າງກົດບັນຍັດ ແລະ ຖ້ອຍຄຳຂອງບັນດາຜູ້ທຳນວາຍ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ມາລຶບລ້າງກົດບັນຍັດ ແຕ່ມາເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ¹⁸ ເຮົາບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າ ສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກຈະລ່ວງພົ້ນໄປ, ແມ່ນແຕ່ຕົວອັກສອນນ້ອຍ ຫລື ຂີດດຽວຂອງຕົວອັກສອນ ກໍຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປຈາກກົດບັນຍັດຈົນກວ່າທຸກສິ່ງນັ້ນຈະສຳເລັດ. ¹⁹ ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມຕັດຂໍ້ເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາຄຳສັ່ງນີ້ພຽງຂໍ້ດຽວ ແລະ ທັງສອນຄົນອື່ນໃຫ້ເຮັດຢ່າງນັ້ນດ້ວຍ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນອານາຈັກສະຫວັນ. ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິບັດ ແລະ ສອນຕາມກົດບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອານາຈັກສະຫວັນ. ²⁰ ເພາະເຮົາບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ ຖ້າຄວາມຊອບທຳຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ລື່ນກວ່າຄວາມຊອບທຳຂອງພວກຄູສອນກົດບັນຍັດ ແລະ ພວກຟາຣີຊາຍແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກສະຫວັນບໍ່ໄດ້ເລີຍ. ²¹ ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ແກ່ຄົນໃນສະໄໝບູຮານວ່າ 'ຢ່າຂ້າຄົນ' ແລະ 'ຖ້າຜູ້ໃດຂ້າຄົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກພິພາກສາລົງໂທດ’. ²² ແຕ່ຝ່າຍເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ ຜູ້ໃດໃຈຮ້າຍໃຫ້ກັບອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກໂທດຢ່າງຫນັກ ແລະ ຜູ້ໃດຈະເວົ້າແກ່ອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນວ່າ ‘ເຈົ້າບໍ່ມີຄ່າ’ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກພິພາກສາໃນສານ ແລະ ຜູ້ໃດຈະເວົ້າວ່າ, ‘ເຈົ້າໂງ່ຈ້າ’ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກພິພາກສາໃນບຶງໄຟນະລົກ. ²³ ດ້ວຍເຫດນີ້, ຖ້າເຈ້າກຳລັງນຳເຄື່ອງຖວາຍມາເທິງແທ່ນບູຊາ ແລ້ວລະນຶກຂຶ້ນໄດ້ວ່າ ເຈົ້າມີຂໍ້ຂຸ້ນເຄືອງໃຈກັບອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນໃນເລື່ອງໃດເລື່ອງຫນຶ່ງ. ²⁴ ຈົ່ງວາງເຄື່ອງບູຊາຂອງເຈົ້າໄວ້ຕໍ່ໜ້າແທ່ນນັ້ນ ແລ້ວກັບໄປຄືນດີກັບອ້າຍນ້ອງຜູ້ນັ້ນເສຍກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງມາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງເຈົ້າ. ²⁵ ຈົ່ງຮີບປອງດອງກັບໂຈດຂອງເຈົ້າ ຂະນະທີ່ເຈົ້າກຳລັງຈະໄປຂຶ້ນສານກັບລາວ ຢ້ານວ່າໂຈດຂອງເຈົ້ານັ້ນອາດຈະມອບເຈົ້າໄວ້ກັບຜູ້ພິພາກສາ ແລະ ຜູ້ພິພາກສາຈະມອບເຈົ້າໄວ້ກັບເຈົ້າຫນ້າທີ່ ແລະ ເຈົ້າອາດຈະໄດ້ຖືກຂັງໄວ້ໃນຄຸກ. ²⁶ ເຮົາບອກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ ເຈົ້າຈະອອກຈາກທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ໃຊ້ຫນີ້ຈົນຄົບທຸກອັດກ່ອນ. ²⁷ ເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າ ‘ຢ່າຫລິ້ນຊູ້.’ ²⁸ ແຕ່ເຮົາບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ ຜູ້ໃດເບິ່ງແມ່ຍິງດ້ວຍໃຈກຳຫນັດໃນຍິງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຫລິ້ນຊູ້ໃນໃຈກັບຍິງນັ້ນແລ້ວ. ²⁹ ຖ້າຕາເບື້ອງຂວາຂອງເຈົ້າເປັນເຫດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຮັດບາບ, ຈົ່ງຄວັດຕາອອກຖິ້ມ ເພາະການທີ່ເສຍອະໄວຍະວະສ່ວນໜຶ່ງກໍດີກວ່າໝົດທັງຕົວຈະຖືກຖິ້ມລົງໃນນະຣົກ. ³⁰ ຖ້າມືເບື້ອງຂວາຂອງເຈົ້າເປັນເຫດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຮັດບາບ ຈົ່ງຕັດມືຖິ້ມເພາະການທີ່ເສຍອະໄວຍະວະສ່ວນໜຶ່ງກໍດີກວ່າໝົດທັງຕົວຈະຖືກຖິ້ມລົງໃນນະຣົກ. ³¹ ມີຄຳກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຖ້າຜູ້ໃດຈະປະຮ້າງເມຍຂອງຕົນ, ກໍໃຫ້ລາວເຮັດໜັງສືຢ່າຮ້າງໃຫ້ນາງ’. ³² ແຕ່ຝ່າຍເຮົາ ບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດທີ່ຢ່າຮ້າງເມຍຂອງຕົນ ນອກຈາກການຜິດສິນລະທຳທາງເພດແລ້ວ ກໍເທົ່າກັບວ່າຜູ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ນາງຜິດໃນຖານຫຼິ້ນຊູ້ ແລ້ວຖ້າຜູ້ໃດຈະແຕ່ງງານກັບຍິງນັ້ນພາຍຫຼັງ ກໍເຮັດຜິດໃນຖານຫຼິ້ນຊູ້ເໝືອນກັນ. ³³ ອີກປະການຫນຶ່ງ, ເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ແກ່ຄົນໃນສະໄໝບູຮານວ່າ ‘ຢ່າສາບານດ້ວຍຄຳສາບານບໍ່ຈິງ ແຕ່ໃຫ້ຮັກສາຄຳສາບານຂອງເຈົ້າຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ³⁴ ແຕ່ຝ່າຍເຮົາບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ, ຢ່າສາບານເລີຍໂດຍອ້າງເຖິງສະຫວັນ, ເພາະສະຫວັນເປັນບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ³⁵ ຫລື ໂດຍອ້າງເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ, ເພາະແຜ່ນດິນໂລກເປັນທີ່ຮອງຕີນຂອງພຣະອົງ; ຫລື ໂດຍອ້າງເຖິງເຢຣູຊາເລັມ, ເພາະເຢຣູຊາເລັມເປັນເມືອງຂອງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ³⁶ ຫລື ຢ່າສາບານໂດຍອ້າງເຖິງຫົວຂອງຕົນ, ເພາະພວກເຈົ້າເອງບໍ່ສາມາດຈະເຮັດໃຫ້ຜົມຂາວ ຫລື ດຳຈັກເສັ້ນດຽວກໍບໍ່ໄດ້. ³⁷ ແຕ່ຈົ່ງໃຫ້ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າເປັນດັ່ງນີ້ ‘ແມ່ນ’ ກໍວ່າ ‘ແມ່ນ’ ‘ບໍ່ແມ່ນ’ ກໍວ່າ ‘ບໍ່ແມ່ນ’ ນອກເໜືອຈາກນັ້ນກໍມາຈາກມານຮ້າຍ. ³⁸ ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຕາແທນຕາ ແລະ ແຂ້ວແທນແຂ້ວ’. ³⁹ ຝ່າຍເຮົາບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ ຢ່າຕໍ່ສູ້ກັບຄົນຊົ່ວ ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດຕົບແກ້ມເບື້ອງຂວາຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງປິ່ນແກ້ມອີກເບື້ອງໜຶ່ງໃຫ້ລາວເໝືອນກັນ. ⁴⁰ ຖ້າຜູ້ໃດຕ້ອງການຢາກຟ້ອງເຈົ້າ ແລະ ເອົາເສື້ອຊັ້ນໃນຂອງເຈົ້າໄປ, ກໍຈົ່ງໃຫ້ເສື້ອຊັ້ນນອກແກ່ຄົນນັ້ນເໝືອນກັນ. ⁴¹ ຖ້າຜູ້ໃດບັງຄັບເຈົ້າໃຫ້ຍ່າງໄປໜຶ່ງກິໂລແມັດ, ກໍໃຫ້ເຈົ້າໄປກັບລາວສອງກິໂລແມັດ. ⁴² ຈົ່ງໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນທີ່ຂໍຈາກເຈົ້າ ແລະ ຢ່າປິ່ນຫລັງໃສ່ຜູ້ທີ່ຢາກຢືມຈາກເຈົ້າ. ⁴³ ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຍິນຄຳທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານ ແລະ ກຽດຊັງສັດຕູ.’ ⁴⁴ ແຕ່ຝ່າຍເຮົາບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ, ຈົ່ງຮັກສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ ຈົ່ງອະທິຖານເພື່ອຜູ້ທີ່ຂົ່ມເຫັງພວກເຈົ້າ, ⁴⁵ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນລູກຂອງພຣະບິດາເຈົ້າໃນສະຫວັນ. ເພາະພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ດວງຕາເວັນຂຶ້ນສ່ອງສະຫວ່າງໃສ່ຄົນຊົ່ວ ແລະ ຄົນດີ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ຝົນຕົກໃສ່ຄົນຊອບທຳ ແລະ ຄົນອະທຳເໝືອນກັນ. ⁴⁶ ເພາະຖ້າພວກເຈົ້າຮັກຜູ້ທີ່ຮັກພວກເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບບຳເຫນັດອັນໃດ? ແມ່ນແຕ່ພວກເກັບພາສີກໍຍັງເຮັດຢ່າງນັ້ນບໍ່ແມ່ນບໍ? ⁴⁷ ຖ້າພວກເຈົ້າຕ້ອນຮັບພຽງແຕ່ພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດລື່ນຄົນອື່ນ? ແມ່ນແຕ່ຄົນຕ່າງຊາດກໍຍັງເຮັດຢ່າງນັ້ນບໍ່ແມ່ນບໍ? ⁴⁸ ເຫດສັນນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍຕ້ອງເປັນຄົນດີທີ່ສຸດ ເພາະພຣະບິດາເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນຜູ້ດີທີ່ສຸດ.