1
حکمت خو خانه یَ چَأکوده و خو هفت ستونَه بتراشته دَأره.
2
اون خو سفره یَ دیچه دَأره و حیوانی یَ سر وَأوه، و شرابَ مخلوط بوکوده.
3
خو کنیزانَ اوسه کوده شهرِ بوجُرترین نقطه تا جی اویَ بوگوید:
4
«هر کی جاهله بأیه اَیه» و کم عقلأنَ گویه:
5
«بأئید غذایی جَه کی آمادَه کوده دَأرم و شرابی جَه کی مخلوطَ کوده دَأرم بوخورید»
6
نادانی یَ ولَ کونید تا زنده بمَأنید، فهم و دانشِ راهَ پیش بیگیرید.»
7
اگر آدمی کی همیشه دیگرانَ مسخره کونه جَه ایراد بیگیری، جُز اَنکی ترَه توهین بوکونه و بی حُرمت بیبی، نتیجه دیگری نیگیری، هر کی آدمِ شرورَ سرزنش بوکونه، در واقع خورَه صدمه بزَه دَأره.
8
آدمی کی دیگرانَ مسخره کونه یَ کار ندَأر، چون بخَأیی اونَ کمک بوکونی تی جَه بیزار بِه، ولی آدمِ حکیمَ سرزنش بوکون کی ترَه دوس دَأره.
9
آدمِ حکیمَ نصیحت بوکون کی حکیمترَ بِه. و آدمِ عاقلَ تعلیم بدن کی اونِ علم و دانش ویشترَ بِه.
10
«اولِ حکمت، خداترسیه، و اون قدوسِ شناخت، زیرکیه.
11
چره کی بواسطۀ من تی روزان زیادَه بِه و تی عُمر طولانی ترَه بِه.
12
اگر حکیمی، ترِه حکیمی و اَن خودتی کی منفعت بوری، و اگر حکمتِ رِه ارزش قائل نیبی و اونَ مسخره بوکونی، خودتی کی ضرر کونی.»
جهالتِ دعوت
13
حماقت، ایتَه زنِ ساده لوح و وراج و جاهلَ مَأنه کی هیچی نَنه.
14
اون خو خانه درِ جولو نیشینه، یا صندلی رو شهرِ بوجُرترین قسمتِ جَه.
15
تا راه دوأرانی کی خوشَأنِ راهَ شوئون دأردَ دخَأنه
16
و بوگویه:«ای جاهلان و نادانان، می ورجَه بأئید» و کم عقلانَ گویه:
17
«دوزدی آب شیرینه و دوزدی نان خوشمزه!»
18
ولی اوشَأن نَأند کی اگر بوشود اونِ خانه، اوشَأنِ عاقبت مرگه و هلاکته، و کسانی هم کی پیشتر بوشو دَأرد، هَسَه مُرده یانِ دونیایِ عُمقِ میَأن ایسَأد.