1
آیا حکمت شمرَه دنخَأنه و فَهم شمرَه خو طرف دعوت نوکونه؟
2
راه کنار و چهارراهانِ سر، بلندِ جائانِ رو ایسِه،
3
شهرِ ورودی دروازه و خانه یانِ دروازه یانِ ورجَه ایسه و گویه:
4
«ای مردمان شیمی اَمرَه یم، زمینِ همۀ آدمانَ دخَأنم.
5
ای ساده لوحان، زیرکی یَ بفهمید، و ای جاهلان، یاد بیگیرید و عاقل بیبید.
6
بیشتَأوید چره کی گبایِ ارزشمندی دَأرم، و می دهَن، گبایِ دوروستِ رِه بازَه بِه.
7
اونچی کی گویم واقعیت دَأره، چون دوروغِ جَه نفرت دَأرم.
8
می گبان همه حقیقته و هیچ فریب و ناراستی اونِ میَأن دیننی.
9
می گبان عاقل مردمان و فهمیده یانِ رِه واضح و روشنه.
10
می نصیحتانَ نقره جا قبول بوکونید و طلایِ نابِ عوض بیشید عقل دونبال.
11
چون حکمت جی یاقوت هم باارزشتره و نشَه همۀ جواهراتم اونِ مرَه برابر کودَأن.
12
«من حکمتم، و زیرکی اَمرَه همخانه یم، من عاقلم و می عاقبتِ فکرَ کونم.
13
خداوندِ احترام نَئَن یعنی بدی جَه نفرت دَأشتن. من غرور و تکبر و راه های بد و زبانِ دوروغگو جَه نفرت دَأرم.
14
مشورت و حکمتِ کامل می ورجَه نَهه، و عاقلم و استوار.
15
می یاری اَمرَه پادشاهان پادشاهی کوند و قاضیَأن عدالتِ اَمرَه حُکم کوند.
16
می وَسیه کی رهبران و جهانِ پیله تران و داوران حُکمرانی کوند.
17
کسایی کی مرَه دوس دَأردَ دوس دَأرم، و اوشَأنی کی می دونبال بگردد، مرَه پیدا کوند.
18
سربلندی و سعادت، و ثروت و عدالت می ورجَه نَهَه.
19
می میوه طلا جَه هم بهتره و می محصول نُقره جَه هم خالصتره.
20
انصاف و عدالتِ راهَ شؤم،
21
تا ثروتِ واقعی یَ ببخشم کسانی یَ کی مرَه دوس دَأرد و اوشَأنِ خزانه یانَ پورَه کونم.
22
خداوند در هو اول، قبل اَنکی عالمَ خلق بوکونه، مرَه بوجود بأورد.
23
من جی اَزل برقرار بؤم، قبلِ جهانِ بوجود اَمون.
24
من اقیانوسانِ جَه هم پیشتر بودونیا بأموم، قبل اَنکی چشمه های پورآب بوجود بَأید.
25
قبلِ اَنکی کوه هان برپا بوبود، یا تپه یان بوجود بأید.
26
و قبلِ اَنکی خدا زمین و صحرائان، یا حتی زمینِ خاکَ خلق بوکوده بِه.
27
وختی خدا آسمانَ استوار بوکود، من اویَ ایسَه بؤم، و یا وختی اُفقَ اقیانوسانِ دؤر بنَه من اویَ ایسَه بؤم.
28
وختی اَبرانَ آسمانِ جُر قرار دَئَن دوبو، یا وختی کی چشمه یانَ زمینِ اَعماقِ جَه جاری بوکود.
29
وختی دریائانِ رِه حَد و حدودی قرار بدَه تا اونِ فرمانِ جَه تجاوز نوکوند. و زمانی کی زمینِ بُنیادَ اُستوار بوکود.
30
من اونِ ورجَه معمار بؤم، و اونِ شادی یَ باعث بوستم، و همیشه اونِ حضورِ جَه شادی کودم.
31
و زمینِ آبادی می خوشی یَ باعث بوسته و می لذت مردمِ جَه بو.
32
پس هَسَه ای پسرأن، گوش بدید چی گوفتَأن درم، خوش به حال اوشَأنی کی اونچی کی گویمَ انجام بدد.
33
می نصیحتانَ گوش بوکونید، عاقل بیبید و اوشَأنَ ردَ نوکونید.
34
خوش بحال اون کسی کی می گبانَ گوش کونه و هر روز می خانه درِ جولو می رأفأ ایسه.
35
چون هر کی مرَه پیدا کود زندگی یَ پیدا کوده دَأره و خداوندِ رضایتَ فَأگیفته.
36
و کسیم کی مرَه جی دس بده، خو جانَ لطمه بزَه دَأره. کسی کی مرَه خو دوشمن بدَأنه، مرگَ دوس دَأره»