30

¹ یاقه پسر آگورِ گبان: وحی: اون مردأی ایتیئیلَ اَطو بوگوفت، یعنی ایتیئیل و اوکالَ: ² «من آدمیانِ میَأن نادانترینم، ایتَه انسانِ فهم و شعورَ نَئرم. ³ حکمت یاد نیگیفته دَأرم و خدا جَه شناختی نَئرم. ⁴ کیه کی آسمانَ بوجُر بوشو و جی اویَ زمینِ رو فرود بأمو؟ کیه کی بادَ خو موشتِ دورون جمعَ کوده بِه؟ کیه کی آبانَ رختِ دورون جمعَ کوده بِه؟ کیه کی همۀ زمینِ حدودَ اُستوار بوکوده بِه؟ اونِ نام چیسه و اونِ پسرِ نام چیسه؟ اگر دَأنی بوگو.» ⁵ خدا خو وعده یَ وفا کونه، اون کسانی کی اونَ توکل کوندَه، سپرِ مَأنستَأن محافظت کونه. ⁶ اونِ کلامَ چیزی اضافه نوکون، نوکونه ترَه توبیخ بوکونه و دوروغگو به حساب بَأیی. ⁷ ای خدا، تا نمرده دَأرم دو چیز تی جَه خَأیم. ⁸ دوروغ و بطالتَ می جَه دورَه کون، مرَه نه فقیر بوکون و نه ثروتمند، بلکی می روزی اندازه مرَه فَأدن. ⁹ نوکونه کی سِئرَه بؤم و ترَه انکار بوکونم و بوگویم:«خداوند کیسه؟»، یا اَنکی فقیر بوبوم و احتیاجِ وَسی دوزدی بوکونم، و تی نامَ بی حُرمت بوکونم. ¹⁰ هیچ موقع کسی جَه اونِ صاحاب کارِ ورجَه بدگویی نوکون، نوکونه ترَه لعنت بوکونه و گرفتارَ بی. ¹¹ ایسَد کسانی کی خوشَأنِ پئر و مارَ نفرین کوند. ¹² کسانی ایسَأد کی خوشَأنَ پاک دَأند، ولی گوناهَ آلوده ید. ¹³ ایسَأد کسانی کی اوشَأنِ چوم غرور دَأره، وختی فَأندرد خوشَأنِ نگاه مرَه تحقیر کوند. ¹⁴ کسانی ایسَأد کی خوشَأنِ دندانَ تیزَ کوند تا مردمِ فقیرِ جان دکفد و اوشَأنَ بوخورد. ¹⁵ زالو دو دختر دَأره کی گوید:«فأدن فأدن» سه تَه چیزد کی سئرَه نوبود، بلکی هم چهار چی کی هیچموقع نوگوید؛ وسته! ¹⁶ گور، رَحِمی کی نازایه، خوشک زمین، و آتشی کی هیچ وخت نوگویه؛ وسته. ¹⁷ چومی کی پئرَ مسخره بوکونه و مارِ اطاعت کودَأنَ خار بدَأنه، ولایتِ کلاغان اونَ جی کاسه بیرون اَورد و لاشخوران اونَ خورد. ¹⁸ سه چیز مرِه عجیبه، بلکی هم چهار چی کی اوشَأنَ درک نوکونم ¹⁹ : عقابِ پرواز آسمانِ میَأن، لانتی راه صخره رو، کشتی راه دریا میَأن، عشقی کی زن و مردِ میَأن بوجود اَیه. ²⁰ فاحشه زنأی زِنا کونه و گویه:«گوناهی نوکودم» ²¹ چهار چیزه کی زمین اوشَأنِ تحملَ نَئره ²² : غلامی کی پادشاه بیبه، احمقی کی سِئر و ثروتمند بیبه، ²³ بداخلاق زنأیی کی مردِ بوسته بِه، و کُلفتی کی خو بانو جایَ بیگیره. ²⁴ زمینِ رو چهار تَه حیوان وجود دَأره کی کوچدانه ید، ولی حکیمد ²⁵ : مورجَأنه یان کی قوّت نَئرد، ولی خوشَأنِ خوراکَ تابستانِ میَأن ذخیره کوند. ²⁶ گورکنان کی ناتواند، ولی صخره یانِ میَأن خوشَأنِ رِه لانه چَأکوند. ²⁷ ملخان کی رهبری نَئرد، ولی همۀ اوشَأن دسته دسته نظمِ اَمرَه حرکت کوند. ²⁸ مارمولک کی شَه اونَ دسِ اَمرَه گیفتن، ولی پادشاهانِ قصرانِ دورون هم خوره راه پیدا کونه. ²⁹ سه تَه حیواند کی وقارِ اَمرَه راه شُد، بلکی چهار تَه حیوان کی متانعتِ اَمرَه راه شُد. ³⁰ شیر کی همۀ حیوانانِ سلطانه و هیچ چی جَه هم نترسه. ³¹ طاووس، و نرِ بُز، و پادشاهی کی اونِ سپاهیان اونِ اَمرَه ایسَأد. ³² اگر جی رویِ حماقت مغرور بوبوسته ایی و نقشۀ پلید بکشه ایی، به خودت بیأ و تی اَ کارانِ جَه دس بکش. ³³ چون هوطو کی شیرَ بزنی کره بیرون اَیه، و دوماغَ بزنی خون بیرون اَیه، خشم و غضبَ فشار بدی، دعوا بپا بِه.