¹ مردمِ بدکار فرار کوند، در حالی کی کسی هم اوشَأنَ تعقیب نوکونه، ولی عادلان شیرِ مَأنستَأن شجاعد. ² وختی ملتی فسادَ گرفتار بیبه، اونِ دولتم سرنگون بِهه، ولی رهبرانِ دوروستکار و عاقل، مملکتِ ثباتَ باعث بود. ³ حاکمی کی فقیرانَ ظلم کونه، تونده بارانی یَ مَأنه کی محصولَ جی میَأن بوره و خوراکی باقی نِنه. ⁴ هر کی قانون شکنی کونه شریرانَ ستایش کونه، ولی کسی کی قانونَ ایطاعت کونه، اوشَأنِ اَمرَه مبارزه کونه.5 ⁵ مردمِ بدکارِ رِه عدالت بی معنیه، ولی خدا پیروان اونِ اهمیتَ خوب فهمد. ⁶ خیلی بهتره آدم فقیر بیبه و دوروستکار، تا اَنکی کلاه برداری اَمرَه بخَأیه ثروتمند بیبه. ⁷ جوانی کی خدا شریعتَ اطاعت بوکونه عاقله، ولی کسی کی اراذل و اوباشِ اَمرَه همدم بیبه، خو پئر و مارِ رِه مایه ننگ و سراَفکندگیه. ⁸ مالی کی جی راهِ سود و نزول فَأگیفتَأن جی فقیران بدس بأیه، آخرسر کسی دس دکفه کی فقیرانَ رَحم کونه. ⁹ خدا کسانی دوعا جَه کی اونِ احکامَ ندَأرد، نفرت دَأره. ¹⁰ هر کی آدمِ دوروستکارِ رِه دام بنِه و اونَ راهِ بدِ طرف فَأکشه، عاقبت خودشم هو دامِ میَأن گرفتارَ بِه. ¹¹ ثروتمندان خوشَأنَ حکیم دَأند، ولی فقیری کی عاقل بیبه اونِ باطنِ جَه خبر دَأره. ¹² وختی عادلان پیروز بهد، همه شادی کوند، ولی وختی شروران قدرتَ فَأرسد، مردم خوشَأنَ جیگا دِهد. ¹³ هر کی خو گوناهَ بوپوشَأنه هیچموقع کامیاب نیبه، ولی کسی کی خو گوناهانَ اعتراف بوکونه و اوشَأنِ جَه دس بکشه، خدا اونَ رَحم کونه. ¹⁴ خوش به حال کسی کی همیشه خدا جَه ترسه، چره کی هر کس خدا برابرِ جَه سرسختی بوکونه، بلا و بدبختی یَ گرفتارَ بِه. ¹⁵ مردمِ بیچاره ایی کی حاکمِ ظالمِ دسِ جیر زندگی کوند، کسانی یَ مَأند کی شیرِ غرّانِ و یا خرسِ ویشتا چنگِ میَأن گرفتارَ بوستد. ¹⁶ پادشاه نادان مردمَ ظلم کونه، ولی پادشاهی کی رشوه و بی عدالتی جَه نفرت بدَأره، اونِ سلطنت طولانی بِه. ¹⁷ قاتلِ عذاب وجدان اونَ مرگِ طرف هدایت کونه، سعی نوکون کی اونَ اونِ عذابِ جَه نجات بدی. ¹⁸ هر کی راهِ دوروستِ میَأن اُستوار بیبه، رستگار بِه، ولی کسی کی راهِ کجَ شِه، ناخبره کفه. ¹⁹ هر کی خو زمینَ بکاره نانِ جَه سِئرَه بِه، و هر کی تنبلی بوکونه و هَچین خوره بگرده، فقرِ جَه سئرَ بِه. ²⁰ آدمای دوروستکار برکت گیرد، ولی کسانی کی پولدار بوستَأنِ رِه عجله کوند، بی سزا نمَأند. ²¹ داوری میَأن طرفداری کارِ دوروستی نیه، ولی ایسَأد قاضیانی کی ایتَه لقمه نانِ وَسی بی عدالتی کوند. ²² آدمِ خسیس فقط ثروت جمعَ کودَأنِ فکره، ولی نَأنه کی فقر اونِ رأفَأ ایسَه. ²³ اگر کسی اشتباهَ اونَ بوگویی، آخرسر ویشتر جی اون کسی کی اونِ چاپلوسی یَ بوکوده تی جَه تشکر کونه. ²⁴ کسی کی خو پئر و مارِ جَه دوزدی کونه و گویه:«کار بدی نوکوده دَأرم» ایتَه راهزنِ جَه کمتر نییه. ²⁵ آدمِ حریص دعوا راه تَأوَأده، ولی هر کی خداوندَ توکل بوکونه برکت گیره. ²⁶ کسی کی خو دیلِ نقشه یانَ توکل دَأره احمقه، ولی کسانی کی خدا تعالیمِ جَه پیروی کوند، نجات پیدا کوند. ²⁷ اگر فقیرانَ کمک بوکونی هیچموقع محتاج نیبی، ولی اگر تی چومَ فقرِ جَه وَأگردَأنی لعنت بیهی. ²⁸ وختی شریران قدرت گیرد، مردم خوشَأنَ جیگا دهد، ولی وختی اوشَأن هلاکَ بود، عادلاند کی دوباره قدرت گیرد.