24

1 آدمِ شرورَ حسادت نوکون، تی دیلِ ناجه نیبه کی اوشَأنِ اَمرَه معاشرت بوکونی. 2 چره کی اوشَأنِ همۀ فکر و ذکر اَنه کی مردمَ ظلم بوکوند. 3 خانه حکمتِ اَمرَه چَأکوده بِه و فهمِ اَمرَه محکمَ بِه. 4 و دانایی اَمرَه اونِ اُتاقان جی وسایلِ گرانقیمت پورَه بِه. 5 حکیمِ مردأی قدرتِ زیادی دَأره و دائم اونِ قدرت زیادترَ بِه. 6 فکرایِ خوبِ اَمرَه وَأستی شوئون جنگ، و اگر مشاوران زیاد بوبود شَه پیروزَ بوستَأن. 7 آدمِ احمق نتَأنه حکمتَ دس پیدا کونه، وختی پیله کسانِ مجلسِ دورون ایسَه، حرفی گوفتَأنِ رِه نئره. 8 کسی کی همیشه بدی رِه فکر کونه، آخرسر رسوا بِهه. 9 فکرایِ جاهلانه گوناهه، و مردم کسی جَه کی همه یَ مسخره کونه نفرت دَأرد. 10 اگر نتَأنی زندگی سختیانَ تحمل بوکونی، آدمِ ضعیفی ایسی. 11 جی نجاته کسی کی به ناحق مرگَ محکوم بوبُسته کوتاهی نوکون. 12 نوگو کی خبر نَأشتی و بیخبر بوئی! آیا اونی کی آدمِ دیلَ امتحان کونه نفهمه؟ اونی کی تی جانِ جَه محافظت کونه، نَنه؟ آیا اون هر کسَ اونِ اعمالِ مطابق سزا نده؟ 13 ای پسرجان، عسل بوخور کی خوبه، عسل خوردَأن تی کامَ شیرینَ کونه. 14 و بدَأن کی حکمتم تی جانِ رِه هَطویه، اگر اونَ بدس بأوری آینده خوبی تی رأفأ ایسَه و تی اُمیدان بر باد نیشه. 15 ای آدمِ شرور، عادلِ مردایِ خانه یَ کمین نوکون، اونِ استراحتگاهَ غارت نوکون. 16 چره کی آدمِ دوروستکار حتی اگر هفت مرتبه یم بکفه، بازم ویریزه، ولی شروران اگر بلایَ گرفتارَ بود سرنگونَ بود. 17 وختی تی دوشمن مصیبتَ گرفتارَ بِه، شادی نوکون، و وختی کفه دیلشاد نوبون. 18 چره کی خداوند تی اَ کارَه دینه و تی اَ کارَه پسند نوکونه، بازن خو غضبَ اونِ جَه وَأگردَأنه. 19 مردمِ شرور و بدکارِ وَسی ترَه ناراحتَ نوکون و تی فکر مشغول نیبه، اوشَأنَ حسودی نوکون. 20 چره کی آدمِ بدکار آینده ایی نَئره و آخرسر اونِ چراغ خاموشَ بِه. 21 ای پسرجان، خداوند و پادشاه جَه بترس و کسانی اَمرَه کی بر علیه اوشَأن شورش کوند، همدس نوبون. 22 چره کی اوشَأن ناخبره مصیبتَ گرفتارَ بود، کی دَأنه کی خداوند و پادشاه چی بلایی اوشَأنِ سر اَورد؟

حکیمانِ باقی گوفته یان
23 اَ گبانم حکیمانِ گوفته یاند: قاضی نوَأستی داوری میَأن کسی جَه طرفداری بوکونه. 24 هر کی ایتَه مجرمِ شرورَ بوگویه:«تو بیگوناهی» مردم اونَ نفرین و لعنت کوند و همۀ طایفه یان اونِ جَه نفرت پیدا کوند. 25 ولی اونی کی گوناهکارَ محکوم کونه، سعادت و برکت اونِ نصیب بِهه 26 اونی کی صادقانه جواب دِهه، انگار آدمِ لبَ مَأچی دَئَن دره. 27 اول کار پیدا کون و بازن خانه چَأکون، اونموقع خانواده تشکیل بدن. 28 بر ضدِ تی همساده شهادتِ دوروغ ندن، و گبایِ غلط و نادوروست دربارۀ اون نوگو. 29 و هیچموقع نوگو:«هون بلایی کی می سر بأوردَ اونِ سر اَورم» 30 ایتَه آدمِ تنبل مزرعه، و ایتَه آدمِ ناقص العقلِ تاکستانِ ورجَه دوَأرستم. 31 همۀ اونِ زمینِ رو خیس و خار جُر بأمو بو و هرزه علف اونِ زمینَ بوپوشَأنه بو، و مزرعه حصار فوکوردسته بو. 32 اَ منظره یَ کی بیدم به فکرَ شؤم و اَ درسَ یاد بیگیفتم 33 : ایبچی خوفتَأن، ایبچی چوم چومِ سر نَئَن، ایبچه دس دسِ رو نَئن و استراحت کودَأن، 34 پس فقر و نداریم، ایتَه راهزنِ مُسلح مَأنستَأن تی سر فوتورکه.