¹ پادشاهِ دیل خداوندِ دس نَهه و اونَ دغنِ آبِ مَأنستَأن هر طرفی کی بخَأی هدایت کونه. ² انسانِ همۀ راه هان خودشِ نظرِ جَه دوروسته، ولی خداوند آدمِ دیلِ نیّتَ امتحان کونه. ³ عدالت و انصافَ بجا اَوردن ویشتر جی قربانی یَأن خداوندَ خوشحالَ کونه. ⁴ مغرورِ چوم و مغرورِ دیل، شرارتِ چراغد و گوناه به حیساب اَید. ⁵ هر کسی هول بیبه و هَمش عجله اَمرَه کار بوکونه، فقیر بِهه، ولی آدمِ زبر و زرنگِ فکرأن اونِ رِه منفعت دَأره. ⁶ ثروتی کی جی راهِ دوروغگویی بدس بَأیه، بخاری یَ مَأنه هوا رو، کسانی رِه کی مرگِ دونبال شُد ⁷ شریرانِ ظُلم اوشَأنَ هلاکَ کونه، چره کی نخَأید راستی جَه پیروی بوکوند. ⁸ آدمِ گوناهکارِ راه کجه، ولی آدمِ پاک راهِ راستِ میَأن قدم نِهه. ⁹ آدم پوشتِ بامِ گوشه جَه زندگی بوکونه، خیلی آدمِ رِه بهتره تا ایتَه دعواگیرِه زنأیِ اَمرَه ایتَه خانه دورون. ¹⁰ آدمِ ظالم شرارتَ دوس دَأره، اون حتی خو همساده یَ رَحم نوکونه. ¹¹ وختی مسخره کونندَه یان تنبیه بُد، جاهلان درس عبرت گیرد، ولی آدمِ عاقل ایتَه نصیحتِ جَه درس گیره. ¹² عادلان مردمِ بدکار و شرورَ خانه یَ فَأندرد و دیند کی چوطو اوشَأن هلاکتِ میَأن دکفد. ¹³ کسی کی فقیرانِ فریادَ نشنیده گیره، گرفتاری موقع اونِ فریادم ایشتَأوسته نیبه. ¹⁴ پیشکشی ایی کی پنهانی فَأدَه بیبه عصبانیتَ جی میَأن بوره، و رِشوه ایی کی قبا جیرِ جَه فَأدَه بیبه غیظَ نیشأنه ¹⁵ وختی عدالت اجرا بِهه، دوروستکاران شادی کوند، ولی شروران پریشان حال بِهد. ¹⁶ کسی کی راهِ عقلِ جَه گومراهَ بِه، جی مُردیانِ دونیا جَه سر بیرون اَوره. ¹⁷ هر کی خوشگذرانی یَ دوس دَأره، فقیر و محتاج بِه، و کسی شراب و روغنَ دوس دَأره، ثروتمند نیبه. ¹⁸ بدکاران هو دامی دورون کی دوروستکارانِ رِه بنَه دَأرد گرفتارَ بود. ¹⁹ آدم بیایانِ بی آب و علفِ دورون سامان بیگیره، بهرته تا ایتَه دعواگیرِ زنأیِ اَمرَه زندگی بوکونه. ²⁰ آدمِ عاقل و دانا خانه دورون پور جی ثروت و نعمته، ولی آدمِ نادان هر چیَه بدس اَوره بر باد دِهه. ²¹ هر کی دوروستکاری و مهربانی دونبال بیشه، زندگانی وعزّت و احترام بدس اَوره. ²² ایتَه عاقلِ مردَأی تَأنه قدرتمندانِ شهرَ تسخیر بوکونه و، اوشَأنِ اعتمادِ قلعه یَ فوکوردَأنه. ²³ هر کسی خو دَهَن و زبانِ پشَ بیگیره، خو جانَ گرفتاری و مصیبتِ جَه نجات بدَه دَأره. ²⁴ آدمِ مغرور کی همه تَه یَ مسخره کونه، غرور و تکبرِ اَمرَه کار کونه. ²⁵ حسرت و دیلِ نأجه آدمِ تنبلَ کوشه، چره کی کار کودَأنِ جَه فراریه. ²⁶ اون همۀ روز خواب و خیال میَأن به سر بوره، ولی آدمِ خداشناس دست و دیل بازه و بذل و بخششِ جَه دریغ نوکونه. ²⁷ خدا بدکارانِ قربانی جَه نفرت دَأره، مخصوصاً اگر دیلِ نیّت بدِ اَمرَه قربانی تقدیم بوکوند. ²⁸ شاهدِ دورغین هلاکَ بِه و جی میَأن شِه، ولی آدمِ راستگو گبان قبول بِهه. ²⁹ آدمِ شرور بی حیایی خودسری مرَه خو کارانَ انجام دِهه، ولی آدمِ دوروستکار خو راهَ فَأندره و حیسابِ اَمرَه کار کونه. ³⁰ هیچ عقل و حکمت و نقشه ایی نتَأنه بر ضدِ خداوند عمل بوکونه. ³¹ آدمی اسبَ جنگِ روزِ رِه آمادَه کونه، ولی اَن خدایه کی پیروزی یَ بخشه.