¹ شراب باعث بِه آدم کارای احمقانه انجام بده و مشروب باعثه عربده کشی بِهِه، کسانی کی مشروبِ مُعتاد بُد چقدر ناداند. ² پادشاه خشم و غضب شیرِ غُرشَ مَأنه، هر کی پادشاهَ عصبانی بوکونه، خو جانَ به خطر تَأوَأده دَأره ³ دعوا جَه دوری کودَأن، آدمِ رِه عزّت و سربلندی اَوره، فقط آدمایِ جاهلد کی دعوا راه تَأوَأدد. ⁴ آدمِ تنبل کی به موقع خو زمینَ شخم نزنه، درو موقع هر چی کی گرده، چیزی پیدا نوکونه. ⁵ خُرمه نصیحت آبی یَ مَأنه کی چاهِ عمقِ دورون نَهَه، آدمِ عاقل خَأیه کی اونَ بیرون بأوره. ⁶ خیلیان ایسَأد کی اِدعا کوند وفا دَأرد، ولی کی تَأنه اینفرَ پیدا کونه کی واقعاً باوفا بیبه؟ ⁷ آدمِ دوروستکار و اَمینِ زَأکأن عاقبت به خیر و خوشبخت بهد. ⁸ پادشاهی کی قضاوتِ صندلی رو نیشینه، همه چیَه فَأندره و حقَ و ناحقَ تشخیص دِهِه. ⁹ کیه کی بتَأنه بوگویه:«خودمِه دیلَ پاک بدَأشته دَأرم و من بی گوناهم؟» ¹⁰ خداوند کسانی جَه کی معامله دورون سنگِ ترازو و پیمانۀ تقلبی جَه استفاده کوند، نفرت دَأره. ¹¹ طفلم شَه اونِ کارانِ جَه شناختن کی آیا اونچی کی انجام دِهِه، پاک و دوروست ایسه یا نه. ¹² گوشی کی ایشتَأوه و چومی کی دینه، هر دو تَه یَ خداوند هدیه فَأدَه دَأره. ¹³ اگر خوابَ دوس بدَأری فقیر بیهی، پس تی چومَأنَ باز بدَأر تا نانِ جَه سِئرَ بی. ¹⁴ مشتری گویه:«اَن بده» ولی وختی بِهه و بوشو، اونِ جَه تعریف کونه. ¹⁵ طلا پیدا بِهه و یاقوت هم خیلی نَهه، ولی دَهنی کی حکمت و معرفتِ جَه گب بزنه جواهرِ مَأنستَأن کم یابه. ¹⁶ کسی کی تی ورجَه ایتَه غریبه رِه ضامن بِهه، اونِ جَه گرویی فَأگیر. ¹⁷ نانی کی جی راهِ کلاهبرداری بدس اَیه لذیذه، ولی آخرسر آدمِ دهَن فورشِ جَه پورَه بِه. ¹⁸ اگر فکری دَأری، اول دیگرانِ اَمرَه مشورت بوکون بازن اونَ انجام بدن، هیچموقع بدونِ نقشه نوشون جنگ. ¹⁹ گب خبربور، تی رازَ آشکارَ کونه، پس آدمِ وِراج و گب خبربورِ اَمرَه معاشرت ندَأر. ²⁰ کسی کی خو پئر و مارَ لعنت بوکونه، تاریکی غلیظه میَأن اونِ چراغ خاموشَ بِه. ²¹ مالی کی مُفت و سریع بدس بَأیه، آخرسر برکت نَئره. ²² نوگو کی خودم می انتقامَ گیرم، بلکی خداوندَ توکل بوکون و منتظر بوبون، اون ترَه یاری کونه. ²³ خداوند کسانی جَه کی معامله میَأن سنگ و پیمانۀ مختلف و تقلبی جَه استفاده کوند، نفرت دَأره. ²⁴ خداونده کی اَمی زندگی راهَ تعیین کونه، پس آدمی چوطو بفهمه کی اونِ زندگی کَرَه شوئون دره؟ ²⁵ کسی کی اول عجله اَمرَه نذر کونه و بازن خو نذرَ فکر کونه، گرفتارَ به. ²⁶ عاقلِ پادشاه مردمِ شرورَ سَرأچینا مَأنستَأن پراکندَه کونه، اون خرمنکوبَ اوشَأنِ رو گردَأنه. ²⁷ آدمی وجدان، خداوندِ چراغه کی همۀ اونِ دیلِ رازانَ آشکارَ کونه. ²⁸ اگر پادشاه دوروستکار بیبه و مهربان، اونِ سلطنتِ تخت جی محبت برقرار مَأنه. ²⁹ جوانانِ افتخار اوشَأنِ قوّت و اوشَأنِ زوره، و پیرانِ عزّت و افتخار اوشَأنِ سفیده مو و تجربه. ³⁰ پَأیی خوردَأن تنبیه موقع درد دَأره، ولی آدمی وجودِ عُمقَ بدی جَه پاکَ کونه.