¹ بهتره آدم فقیر بیبه و دوروستی و صداقتِ اَمرَه زندگی بوکونه، تا اَنکی راهِ نادوروستِ جَه بخَأیه ثروت جمعَ کونه. ² آدمی دیل و جرأت بدَأره ولی حکمت ندَأره، بی فایده یه، عجله اَمرَه کار کودَأن باعث بِه آدم اشتباه بوکونه. ³ انسان خو حماقتِ اَمرَه خو زندگی یَ خرابَ کونه و بازن همه چیَه تَأوَأده خداوندِ گردن. ⁴ آدمِ ثروتمند دوست و رِفق زیاد پیدا کونه، ولی آدمِ فقیرِه دوست و رِفق اونِ جَه سیوایَ بود. ⁵ شاهدِ دوروغگو بی سزا نِمَأنه و کسی کی همیشه دوروغ گویه، جانِ سالم بدر نوبوره. ⁶ بعضی جی مردمان دوس دَأرد کی پیله کسانِ ورجَه خودشیرینی بوکوند و کسانی اَمرَه دوست بوبود کی بذل و بخشش کوند. ⁷ وختی آدم فقیرَه بِه اونِ برَأرَأنم اونِ جَه بیزار بود چی برسه به اونِ دوستان، و اونِ خواهش و التماس صمیمیتِ رِه به جایی فَأنرسه. ⁸ هر کی خو جانَ دوس دَأره حکمتِ دونبال شِه و کسی کی حکمتِ رِه ارزش قائل بیبه سعادتمند بِهه. ⁹ شاهدِ دوروغگو بی سِزا نِمَأنه و کسی کی همیشه دوروغ گویه هلاک بِهه. ¹⁰ دوروست نییه کی آدمِ احمق ناز و نعمتِ میَأن زندگی بوکونه، چی برسه به اَنکی ایتَه غلام سردارانِ رو حکومت بوکونه. ¹¹ کسی کی خو عصبانیتِ جولویَ گیره عاقله، و کسی کی دیگرانِ تقصیرَ ندید گیره، سربلندَ بِه. ¹² پادشاه غضب شیرِ غُرشَ مَأنه و اونِ خوشحالی عَیازی یَ مَأنه سبزه رو. ¹³ زَأکِ نادان خو پئرِ جانِ رِه بلایه، و زنِ بهانه گیره غُرغُران، آبِ قطره یَ مَأنه کی هَطو هی توکه کودَأن دره. ¹⁴ خانه و مال و اَموال، اَجدادِ جَه آدمَ به اِرث رِسه، ولی عاقلِ زنأیَ خدا آدمَ هدیه فَأده. ¹⁵ کسی کی تنبله و زیاد خوسه، ویشتَأ مَأنه. ¹⁶ هر کی خدا اَحکامَ بدَأره خو جانِ جَه محافظت کونه، ولی هر کی اوشأنَ سبک بیگیره میره. ¹⁷ هر کسی فقیرَ کمک بوکونه، خداوندَ قرض بدَه دَأره و خداوند هم اونِ قرضَ اونَ وَأگردَأنه. ¹⁸ تی زَأکَ تا وختی جوانه تربیت بوکون، اگر سُستی بوکونی اونِ زندگی یَ خرابَ کوده ایی. ¹⁹ اگر کسی بداخلاقی کونه، اونِ مانع نوَه بوستَأن وَأئأل خو سزایَ بیدینه، اگر تو اونَ کمک بوکونی، اون همیشه اَ کارَ کونه و تونم وَأستی تی کارَ ایدامه بدی. ²⁰ اگر نصیحتَ گوش بوکونی و راهنمایی یَ قبول بوکونی، آخرسر حکیم بیهی. ²¹ آدمی خو دیلِ میَأن زیاد نقشه دیچینه، ولی نقشه ایی کی مطابقِ خدا خواسته بیبه انجام گیره. ²² آدمی رِه محبت برازنده یه، بهتره آدم فقیر بیبه تا اَنکی دوروغگو بیبه و نادوروستی اَمرَه زندگی بوکونه. ²³ خداترسی انسانَ زندگانی طرف هدایت کونه، هر کی خداترسی دَأره سِئری میَأن زندگی کونه و هیچ بلایی یَ گرفتارَ نیبه. ²⁴ آدمِ تنبل خو دسَ بشقابِ طرف درازَ کونه، ولی جی بس تنبله لقمه یَ خو دَهن تَأنوأده. ²⁵ کسی کی همه چیَه مسخره کونه یَ سرزنش بوکون تا جاهلان عبرت بیگیرد، آدمِ فهمیده اشتباهانَ اونَ بوگو تا عاقل ترَه بِه. ²⁶ هر کی خو پئرِ اَمرَه بدرفتاری بوکونه و خو مارَ خانه جَه بیرون تَأوَأده، خجالت و رسوایی به بار اَوره. ²⁷ ای پسرجان، تعلیمی کی ترَه عقل و معرفتِ جَه دورَ کونه یَ گوش نوکون. ²⁸ شاهدِ پَست و رذل عدالتَ مسخره کونه و، شریران گوناهَ خورده و اونِ جَه لذت بورد. ²⁹ کسانی کی مسخره کوند سزا دیند و اَحمقانِ پوشتَ شلاق زند.