¹ آدمِ خودخواه خورَه دیگرانِ جَه کنار فَأکشه و عقاید دوروستِ اَمرَه مخالفت کونه. ² آدمِ احمق حکمتِ رِه ارزش قائل نییه و، فقط دوس دَأره خورَه عقلِ کُل نیشان بده. ³ وختی شریر اَیه، حقارت و ننگ و رُسوایی هم به بار اَیه. ⁴ آدمِ دانا و حکیمِ گبان دریا مَأنستَأن عمیقه و چشمۀ آبِ مَأنستَأن گوارا. ⁵ طرفداری جی آدمِ شروری کی بی گوناهانِ حقَ پامالَ کونه، دوروست نییه. ⁶ آدمِ نادانِ گبان باعثه دعوا، و اونِ پأیی خوردَأن بِه. ⁷ آدمِ جاهلِ گبان اونِ رِه دامی یَ مَأنه کی اونَ هلاکتِ طرف فَأکشَأنه. ⁸ آدمِ گب خبربورِ حرفان شیرین لقمه یَ مَأنه کی لذّتِ اَمرَه آدمِ شکمِ میَأن فرو شِه. ⁹ کسی کی کارِ میَأن سُستی کونه، ایتَه خرابکارِ مرَه فرقی نَئره. ¹⁰ خداوندِ نام ایتَه قلعۀ مُستحکمَ مَأنه کی آدمِ دوروستکار اونَ پناه بوره و در اَمان مَأنه. ¹¹ ولی ثروتمندانِ پناهگاه اوشَأنِ ثروته کی خیال کوند تَأنه اوشَأنَ محافظت بوکونه. ¹² غرور باعث بِه آدم بکفه، ولی سربیجِری باعثِ عزّت و سربلندی بِه. ¹³ چقدر زشت و احمقانه یه کی آدم قبلِ اَنکی ایتَه گبَ خوب گوش بوکونه اونَ جوابَ بده. ¹⁴ وختی آدم مریضه بِه اگر اونِ روحیه قوی بیبه، تحمل کونه، ولی وختی آدمِ روحیه بیشکفه، کیه کی بتَأنه تحمل بوکونه؟ ¹⁵ عاقلان همیشه یادگیری مُشتاقد، و حکیمانِ گوش حکمتِ دونبال گرده. ¹⁶ پیشکشی تَأنه آدمی راهَ وَأکونه و اونَ به پیله کسانِ حضور بوبوره. ¹⁷ هر کسی کی دادگاه میَأن اول گب زنه اونِ دلایل دوروست به نظر اَیه، ولی اَن تا زمانی ایسه کی اونِ طرف هنوز گب نزَه ئِه و خو دلایلَ نوگوفته. ¹⁸ قُرعه تَأنه دعوایَ ساکتَ کونه و بحثَ حریفانِ قدرتمندِ میَأن خاتمه بده. ¹⁹ برَأری کی اونِ دیل بیشکیفه، اونِ دیلَ بدس اَوردن جی شهرِ حصاردارِ تصرفم سخت تره، برَأرأنِ بحث و جدل اوشَأنَ جی هم سیوایَ کونه. ²⁰ آدمی شکم اونِ دهَنِ میوه جَه پورَه بِه، یعنی آدمی خو حرفانِ نتیجه جَه سِئرَه بِه. ²¹ انسانِ زبان تَأنه اونِ جانَ حفظ بوکونه یا اونِ جانَ برباد بده، هر کی خو حرفانِ نتیجه یَ دینه. ²² وختی ایتَه مرد خو زندگی رِه زن پیدا کونه، نعمتی پیدا کوده دَأره، اون زن اونِ رِه برکتی ایسه خدا طرفِ جَه. ²³ فقیران التماسِ اَمرَه درخواست کوند، ثروتمندان توندی مرَه جواب دهد. ²⁴ کسی کی زیاد دوست عوضَ کونه خودشَ هلاکَ کوده، ولی ایسَأد دوستانی کی آدمِ برأرِ جَه هم آدمَ نزدیکترد.