¹ آرامشِ میَأن ایتَه لُقمه خوشکِ نان خوردَأن، خیلی بهتره جی اَنکی خانه ایی دورون کی اونِ میَأن جنگ و دعوایه غذاهای رنگین بوخوری. ² غلامِ دانا خو اَربابِ پست فطرتِ پسرِ رو مسلط بِهه و ارثی دورون کی اونَ رِسه شریک بِهه. ³ طلا و نقره یَ کوره آتش آزمایش کونه، ولی آدمی دیلَ خدا امتحان کونه. ⁴ آدمِ شرورحرفای شریرانه یَ گوش دِهِه و آدمِ دوروغگو دوروغِ حرفانَ. ⁵ کسی کی فقیرانَ مسخره کونه، خدایی کی اوشَأنَ خلق بوکوده یَ مسخره بوکوده، و کسی کی دیگرانِ بدبختی جَه شادی کونه بی سزا نِمَأنه. ⁶ پیرانِ نوه یان اوشَأنِ رِه تاجِ افتخارد، و زَأکأنِ افتخار اوشأنِ پئرأن. ⁷ آدمِ دوروست هیچ موقع دوروغ نوگویه، و آدمِ نادان هیچ موقع حرفِ با ارزشی نزنه. ⁸ بعضی مردم فکر کوند کی رِشوه مُعجزه کونه و تَأنه هر کاری میَأن اوشَأنَ موفق بوکونه. ⁹ کسی کی دیگری عیبَ پوشَأنه، محبت ایجاد کونه، ولی کسی کی مردمِ عیبَ گویه، دوستانِ صمیمی میَأن تفرقه تَأوَأده. ¹⁰ آدمِ فهمیده یَ ایتَه ملامت ویشتر اثر کونه تا آدمِ نادانَ صد ضربه شلاق. ¹¹ آدمِ شرور فقط فتنه بپا کودَأنِ فکره، هَنه وَسی سختی اَمرَه سزا دینه. ¹² آدم رِه خیلی بهتره ایتَه خرسی کی اونِ توله یانَ اونِ جَه بیگفته دَأردَ بر بوخوره، تا اَنکی ایتَه آدمِ نادانَ بربوخوره کی حماقتَ گرفتارَه بوسته. ¹³ کسی کی خوبی عوض بدی کونه، بلا اونِ خانه جَه دورَه نیبه. ¹⁴ دعوا شروع بوستَأن اَنَ مَأنه کی سدِ آبَ سوراخَ کونی، پس بهتره جَر و بحثَ خاتمه بدی قبلِ اَنکی دعوا راه دکفه. ¹⁵ خداوند جی کسانی کی بی گوناهَ محکوم کوند و گوناهکارَ تبرئه، مُتنفره. ¹⁶ آدمِ نادانِ آموزش دَئَنِ رِه پول خرج کودَأن بی فایده یه، چره کی اون طالبِ حکمت نییه. ¹⁷ ایتَه رِفقِ واقعی هر موقعیتی میَأن آدمَ محبت کونه، و برَأر بودونیا بأموئِه کی گرفتاری موقع آدمِ دسَ بیگیره. ¹⁸ فقط ایته شخصِ کم عقل و نادانه کی اینفر دیگرِ رِه ضامن بِه. ¹⁹ آدمِ دعواگیر گوناهَ دوس دَأره، و آدمِ بلند پرواز خرابکاری کونه. ²⁰ شخصِ بددیل کامیاب نیبه و آدمِ فریبکار دامِ بلایَ گرفتارَ بِه. ²¹ زَأیِ نادان خو پئرِ و مارِ رِه مایه غم و غصه یه. ²² دیلِ شادمان دارو مَأنستَأن شفا بخشه، ولی بیشکفته روح آدمَ مریضَ کونه. ²³ آدمِ بدکار پنهانی رِشوه فَأگیره و وَأنَأله عدالت اجرا بیبه. ²⁴ مردمِ عاقلِ هدف حکمت بدس اَوردنه، ولی شخصِ نادان زندگی میَأن هیچ هدفی نَئره. ²⁵ زَأیِ احمق خو پئرَ ذله کونه و خو مارِ جانِ رِه تلخی اَوره. ²⁶ عادلان و دوروستکارانِ سرزنش کودَأن اوشَأنِ صداقتِ وَسی کارِ دوروستی نییه. ²⁷ آدمِ دانا کم گب زنه و آدمِ عاقل آرام و صبوره. ²⁸ آدمِ نادانم اگر گب نزنه و ساکت بِئسه خیال کوند کی حکیمه، اونی کی خو دَهنَ دَأره فهمیده به نظر اَیه.