¹ انسان خو دیلِ میَأن نقشه زیاد کِشه، ولی نقشه یانِ نتیجه و جواب خدا دس نَهَه. ² انسانِ همۀ کاران اونِ نظرِ جَه کامل و دوروسته، ولی خدا آدمِ نیّتَ دینه و خبر دَأره. ³ تی نقشه یانَ خدایَ بیسپار تا تی کارانِ میَأن موفق بیبی. ⁴ خداوند هر چیَه ایته هدفِ رِه چَأکوده، حتی شریرانم روز بلا رِه خلق بوکوده. ⁵ خداوند آدمایِ مُتکبرِ جَه نفرت دَأره و هیچوخت ایجازه نده کی اوشَأن مجازاتِ جَه فرار بوکوند. ⁶ کسی کی دوروستکار بیبه و مُحبت بدَأره، اونِ گوناه کفاره بِهه و خدا اونَ بخشه، و کسی کی خداوندِ جَه بترسه، بدی اونِ جَه دوری کونه. ⁷ وختی کسی خدایَ خوشحالَ کونه، خدا کاری کونه کی حتی اونِ دوشمنانم اونِ اَمرَه صُلح بوکوند. ⁸ مال و اَموالِ کم کی جی راهِ دوروست بدس بَأیه خیلی بهتره جی ثروتِ زیاد کی بی انصافی اَمرَه جمعَ بِه. ⁹ آدمی خو دیلِ میَأن نقشه یانی کشه، ولی اَن خدایه کی آدمَ اوشَأنِ انجام دَئَنِ رِه هدایت کونه. ¹⁰ پادشاه فرمان وَحی قاطعَه مَأنه، پس اون نوَأستی خو قضاوتِ میَأن اشتباه بوکونه. ¹¹ خداوند خَأیه کی معامله میَأن ترازو و سنگِ ترازویِ دوروستِ جَه استفاده بوکونیم، اَن اَصلَ خداوند برقرار بوکوده. ¹² پادشاهان نوَأستی ظلم بوکوند، چون سلطنتِ تخت فقط عدالتِ مرَه برقرار مَأنه. ¹³ پادشاهان آدمایِ راستگویَ دوس دَأرد و اوشَأنِ وجودِ جَه خوشحالَ بود. ¹⁴ پادشاه غضب مرگَ خبر اَوره، ولی عاقلِ مردأی اونَ آرامَ کونه. ¹⁵ پادشاه شادی و خوشی، بهارِ اَبرَ مَأنه کی زندگانی به ارمغان اَوره. ¹⁶ حکمت و دانایی بدس اَوردن، طلا و نُقره جمعَ کودَأنِ جَه هم بهتره. ¹⁷ مردمِ دوروستکارِ راه بدی جَه دوره، هر کی اَ راه دورون قدم بنه خو جانَ حفظ بوکوده دَأره. ¹⁸ غرور هلاکتَ باعث بِه و تکبُر باعث بِه آدم بکفه. ¹⁹ خیلی بهتره آدم فروتن بیبه و فقیر بیچاره یانِ اَمرَه بینیشینه، تا اَنکی مُتکبرانِ اَمرَه بینیشینه و اوشَأنِ غَنیمتانِ میَأن شریک بیبه. ²⁰ اوشَأنی کی کلامِ رو فکر کوند سعادتمند بِهد، و کسانی کی خداوندَ توکل کوند برکت گیرد. ²¹ هر کی عقل و فَهم بدَأره، اونَ حکیم دَخَأند، و اونِ گبایِ شیرین حکمتِ یادگیری یَ باعث بِه. ²² عقل اونِ صاحابِ رِه زندگانی چشمه یه، ولی جاهلانِ حماقت اوشَأنِ رِه سزا به بار اَوره. ²³ حکیمِ مردأیِ حرفان عاقلانه یه، و اونِ دَهنِ جَه تعلیم و تربیت بیرون اَیه. ²⁴ گبایِ محبت آمیز شانۀ عسلِ مَأنه، جانِ رِه شیرینه و استخوانانِ رِه شفا. ²⁵ راه هایی نَهد کی انسانِ نظرِ جَه دوروست اَیه، ولی اونِ راهِ آخر عاقبت مرگه. ²⁶ کارگرِ ویشتایی اونِ رِه کار کونه، چره کی خَأیه خو شکمَ سِئرَ کونه. ²⁷ آدمِ پست و رذل نقشۀ پلید کِشه و اونِ گبان آتشِ مَأنستَأن سوجَأنه. ²⁸ آدمِ مُنحرف جنگ و دعوا راه تَأوأده و آدمِ گب خبربور دوستانِ صمیمی میَأنَ به هم زنه. ²⁹ آدمِ ظالم خو همساده یَ گول زنه و اونَ راهِ نادوروستِ طرف فَأکشه. ³⁰ کسی کی ترِه چشمک زنه و تی وَسی خو لبَ گاز گیره، نقشۀ پلیدی ترِه دَأره و بدیَ به انجام رسَأنه. ³¹ سفیدِه مو، آدمِ سرِه رِه قشنگه تاجَ مَأنه کی عادلانِ راه میَأن بدست اَیه. ³² صبر جی قدرتم بهتره، و هر کس بتَأنه خودشَ مُسلط بیبه، جی دلاوری کی ایتَه شهرَ فتح کونه هم بوجُرتره. ³³ زمینِ رو قُرعه تَأوَأدَه بِه، ولی خداونده کی حُکمَ تعیین کونه.