¹ جواب نرم، عصبانیتَ جی میَأن بوره، ولی جوابِ توند و تلخ، باعث بِه آدم ویشتر غیظ بوکونه. ² حکیمانِ زبانِ جَه علم و معرفت توکه کونه، ولی نادانِ دهَنِ جَه فقط حماقت بیرون اَیه. ³ خداوندِ چومَأن همه جا نَهه، آدمایِ خوب و بدِ کارانَ فَأندرستَأن دره. ⁴ گبای آرام بخش زندگانی بخشه، ولی گبایِ توند آدمی روحَ ایشکینه. ⁵ نادان خو پِئرِ نصیحتَ بی ارزش دَأنه، ولی زَأیِ عاقل خو پِئرِ توبیخَ قبول کونه. ⁶ آدمِ دوروستکارِ خانه جی ثروت پوره، ولی آدمِ شرورِ محصول اونِ رِه دردسر بِهه. ⁷ حکمت، حکیمانِ دهنِ جَه منتشر بِه نه بواسطۀ جاهلانی کی اوشَأنِ دیل راست نییه. ⁸ خداوند مردمِ نادوروستِ قربانی جَه نفرت دَأره، ولی دوروستکارانِ دوعا اونَ خوشحالَ کونه. ⁹ خداوند شریرانِ کارانِ جَه نفرت دَأره، ولی کسانی کی عدالتِ جَه پیروی کوندَه دوس دَأره. ¹⁰ کسانی کی راهِ راستَ ترکَ کوند، جزایِ سختی اوشَأنِ رأفأ ایسَه، و اگر توبیخَ قبول نوکوند و اصلاح نوبود، میرد. ¹¹ حتی مُرده یانِ دونیا خدا نظرِ جَه پنهان نیه، پس آیا آدمی تَأنه خو دیلِ فکرَ خدا جَه جیگا بده؟ ¹² کسی کی همه چیَه مسخره گیره، آدمایِ حکیمِ ورجَه نیشه، چون دوس نَئره کی اوشَأن اونَ سرزنش بوکوند. ¹³ دیلِ شاد آدمِ قیافه یَ شاداب کونه، ولی آدمی دیلِ غم و غصه روحَ افسردَه کونه. ¹⁴ آدمِ عاقل فهمستَأنِ ویشتایی دَأره، ولی جاهل خو حماقتِ اَمرَه خورَه سِئرَه کونه ¹⁵ آدمِ فقیرِ رِه همۀ روزأن گرفتاری و زحمت نَهَه و همه چی اونِ نظرِ جَه بده، ولی اگر آدمی دیل شاد بیبه، همه چی اونَ خوشحالَ کونه و خو زندگی جَه لذت بوره. ¹⁶ آدم خداترسی اَمرَه ایبچه دارایی بدَأره خیلی بهتره تا اَنکی پریشانی اَمرَه کلی مال و اَموال بدَأره. ¹⁷ جایی کی مُحبت نَهَه آدم خالی نان و سبزی بوخوره خیلی بهتره، تا بیشه جایی کی گاو کباب کوند، ولی اویَ نفرت نَهَه. ¹⁸ آدمِ بداخلاق دَعوا راه تَأوَأده، ولی آدمی کی صبر و حوصله بدَأره، دعوایَ ساکتَ کونه. ¹⁹ تنبلِ راه خیس و خارِ اَمرَه دوَسته بوبُسته، ولی دوروستکارانِ راه همواره. ²⁰ عاقلِ زَأی خو پئرَ خوشحالَ کونه، ولی زَأی نادان خو مارِ سراَفکندگیه. ²¹ جاهل کارایِ اَحمقانه جَه لذت بوره، ولی آدمِ عاقل راهِ راستِ جَه منحرفَ نیبه. ²² نقشه ایی کی بدونِ مشورت بکشه بیبه شکست خوره، ولی مشورتِ زیاد باعث بِه آدمی موفق بیبه. ²³ آدم وختی ایتَه جوابِ دوروست ایشتَأوه، اونِ جَه لذت بوره، و چقدر خوبه کی گبی بجا و به موقع بوگوفته بیبه. ²⁴ مردمِ عاقلِ رِه زندگانی راه، بوجُره طرفه تا اوشَأنَ جی کفتن به مُرده یانِ دونیا میَأن دورَه کونه. ²⁵ خداوند مغرورانِ خانه یَ ویرانَ کونه، ولی بیوه زنِ دارایی جَه محافظت کونه. ²⁶ خداوند نقشه هایِ پلیدِ جَه بیزاره، ولی نیّتِ خیرَه جَه اونَ خوش اَیه. ²⁷ کسی کی سودِ نامشروع رِه حرص بزنه، خو خانواده یَ لطمه زنه، ولی کسی کی رِشوه جَه نفرت بدَأره، زندگیه خوبی دَأره. ²⁸ عادلِ مردای قبلِ اَنکی جواب بده فکر کونه، ولی آدمِ شرور زود جواب دهه و گرفتاری به بار اَوره. ²⁹ خداوند مردمِ شرورِ جَه دوره، ولی عادلانِ دوعایَ ایشتَأوه. ³⁰ رویِ شاد و خندان و خبرِ خوش ایشتَأوستَأن، آدمَ سلامتی بخشه. ³¹ کسی کی تنبیه سازنده یَ قبول بوکونه، جزِ حکیمان به حیساب اَیه. ³² کسی کی توبیخَ قبول نوکونه خودشَ لطمه زنه، ولی هر کسی کی اونَ قبول بوکونه عقل و فهمَ بدس اَوره. ³³ خداترسی آدمَ حکمت یاد دِهه، و فروتنی آدمِ رِه عزّت و احترام اَوره.