9
اَمرِه زَأیی بودونیا بأمو
1
و اَ تاریکی کسانی رِه کی ناراحتی میَأن ایسَه بود تا اَبد باقی نمَأنه. خدا پیشترانِ رِه زِبولون و نَفتالی سرزمینَ خوار و ذلیل بوکوده بو، ولی زمانِ آخرِ رِه اون باعث بِه مردم همۀ اَ سرزمینَ جی دریایِ مدیترانه بیگیفته تا اوطرفِ اُردن و حتی تا خودِ جلیل کی غریبه یان اویَ زندگی کوند احترام بند و اوشَأنِ رِه افتخار بیبه.
2
مردمی کی تاریکی میَأن راه شوئِد نوری عظیم بیدد. اوشَأنی رو کی تاریکیه غلیظِ سرزمینِ دورون ساکن بود، نوری بتاوست.
3
ای خداوند، تو قؤمِ نفراتَ زیادَه کودی و اوشَأنَ شادمانی عظیم ببخشه ایی، اوشَأن تی حضورِ جَه خوشحالی کوند، کسانی مَأنستَأن کی شادی اَمرَه خوشَأنِ محصولَ درو کوند، و یا کسانی مَأنستَأن کی خوشحالی اَمرَه غنیمتانَ خوشَأنِ میَأن تقسیم کوند.
4
چون تو روزی مَأنستَأن کی مِدیانیانَ شکست بدَه ایی، اون یوغی کی اوشأنِ گردنِ رو نَهَه بویَ بیشکینه ایی و هَطو چوبی کی اوشَأنِ پوشتَ زَئِدَهْ، یعنی کسانی کی تی قؤمَ جفا کوده دِ عصایَ بیشکینه ایی.
5
سربازانِ چکمه یان و هر رختی کی خونَ آلوده بوبُسته، هیزمِ مَأنستَأن آتشِ دورون سوجه.
6
چون اَمِرِه زَأیی بودونیا بأمو دَأره، و پسری اَمرَه ببخشه بوبُسته! اون اَمی رو سلطنت کونه. اونِ نام «عجیب» و «مُشیر» و «خدایِ قدیر» و «پئرِ جاودانی» و «سَرورِ صلح و سلامتی» دِخَأده بِه.
7
اون داودِ سلطنتِ تختِ رو نیشینه و اونِ قلمرو رو تا اَبد سلطنت کونه. اونِ حکومت جی هَسَه تا اَبدالاباد عدل و انصافِ مرَه ثابت و اُستواره، و اونِ فرمانروایی گسترشْ، و اونِ صُلح اِنتها نَئره و همیشگیه. خداوندِ قادرِ مُتعال اَطو اِراده بوکوده و اَنَ انجام دِهه.
خداوندِ خشم بر علیه اسرائیل
8
خداوند خو حکمَ بر علیه یعقوبِ خاندان اعلام بوکوده و اون اسرائیلِ مملکت سر اَیه.
9
10
و همۀ اَ قؤم کی سامره و اِفرایم و دیگر شهرانِ میَأن غرور و تکبرِ مرَه زندگی کوند فهمد کی اَ کارَ اون بوکوده، اوشَأن گوید:«اَمی گیلی خانه یان فوکوردستد، ولی بتراشته سنگِ اَمرَه دوباره اوشَأنَ چَأکونیم، هر چند ستونهایی کی چنار دارِ جَه بود بیشکفتد، ولی اوشَأنِ جا اَمی خانه یانَ سروِ دارِ چوبِ اَمرَه چَأکونیم.»
11
هَنه وَسی خداوند اسرائیل و رِصینِ دوشمنانَ بر ضدِ اوشَأن تحریک کونه تا اوشَأنَ حمله بوکوند.
12
جی شرق سوریه و جی غرب فلسطین خوشَأنِ دهنَ بازَه کوده دَأرد تا اسرائیلَ قورتَ دد. ولی بازم خداوندِ خشم فروکش نوکوده و اونِ دس اوشَأنِ جزا دَئَنِ رِه درازه.
13
با اَنکی خدای مُتعال اوشَأنَ تنبیه بوکوده، ولی بازم توبه نوکوند و خداوندِ طرف وَأنگردد.
14
پس خدا هم ایتِه روزِ میَأن اسرائیلِ مردم و اوشَأنِ رهبرانَ مجازات کونه و اوشَأنِ سر و دُمَ وَأوینه.
15
ریش سفیدان و اَشراف قؤمِ سَرْ ایسد و اَنبیایِ دروغین قؤمِ دُومْ.
16
اَ قؤمِ رهبران اوشَأنَ گیج و گمراه کوند و اوشَأنِ پیروان سرگردانَ بود.
17
پس خداوند وَأنَأله اوشَأنِ جوانان فرار بوکوند و حتی بیوه زناکان و اوشَأنِ یتیمانم رَحْم نوکونه، چونکی همۀ اَ قؤم خدانشناس و شرور و دروغگوید، و شرارت اوشَأنِ دهنِ جَه وأره. هَنه وسیه کی خدا غیظ و غضب فروکش نوکوده و هنوز اونِ دس اوشَأنِ جزا رِه درازه.
18
اَ قؤمِ شرارت آتشیَه مَأنه کی خیس و خارَ سوجَأنه، و بازن اونِ آتش زیادَ بِه و همۀ جنگلْ آتش گیره و سوجِه، و ایته غلیظِ دود شِه به آسمان.
19
خداوندِ مُتعالِ خشمِ جَه زمین سوجِه و مردمان هیزم مَأنستَأند آتشِ رِه، و حتی برأر برأرَه رَحْم نوکونه.
20
راست شُد لقمه قاپ زند و بازم ویشتاید، چپ شُد خورد و سئرَ نوبود، جی ویشتایی حتی خوشَأنِ زَأکأنَ خورد.
21
مَنَسی اِفرایمَ حمله کونه و اِفرایم مَنَسی یَ، و هر دو تَه با هم یهودایَ. ولی بازم خدا خشم فروکش نوکوده و اونِ دس اوشَأنِ سزا رِه درازه.