1
خداوند مرَه بوگوفت ایتَه پیلدانه لوح اوسَأن و اونِ رو دوروشتِ قلمِ اَمرَه بینیویس «مَهیر شَلال هاش بَز» یعنی «غارت سریعه و تاراج عجله کونه».
2
و من اوریایِ کاهن و یِبِرِکیا پسرْ زکریا جَه کی آدمایِ اَمینی ایسدْ بخواستم کی بَأید و شاهد بوبود کی من اونَ بینیویشتم.3
3
بعدِ ایتَه مدت می زن حامله بوبُست و ایتَه پسر بزَه، بازن خداوند مرَه بوگوفت:«اون زَأیِ نامَ "مَهیر شَلال هاش بَز" بنن،
4
چون پیشتر جی اونی کی اَ زَأی بتَأنه خو پئر و مارَ دَخَأنه، دمشق و سامره ثروتَ غنیمت بورد آشورِ پادشاه ورجَه.»
5
و خداوند ایبار دیگر مرَه بفرماست:
6
«چون اَ مردمْ شیلوه دغنانِ آبانَ کی آرام جاری بِه ترکَ کودد و اوشَأنِ دیل به رِصین پادشاه و فقحِ پادشاه خوشه،
7
هَنه وَسی من خداوندِ مُتعال آشورِ پادشاه و همۀ اونِ سپاهَ اَورم اَیَ، اون فُراتِ رودخانه مَأنستَأن کی طغیان کونه و فراتِ ساحلَ آب گیره، یهودایَ فوتورکه و همۀ یهودا سرزمینَ پوشَأنه.
8
اون یهودایَ تجاوز کونه و سیلِ مَأنستَأن دواره و همه چیه سیلابی میَأن غرقَ کونه کی تا آدمی گردن فأرسه، و خو بالانَ پهنَ کونه و همۀ تی سرزمینَ ای عِمانوئیلْ، پورَه کونه.»
9
ای تمامی مِلتان، جمعَ بید و همدیگرِ اَمرَه مُتحد بیبید، ای کسانی کی دورترین نقطه جَه زندگی کونیدْ گوش بوکونید، شیمی کمرَ دوَدیدْ ولی بدَأنید شکست خورید، شیمی اسلحه هانَ اوسَأنید و جنگِ رِه آمادَه بید، ولی بدَأنید شکست خورید.
10
همدیگرِ اَمرَه مشورت بوکونید و حمله رِه نقشه دیچینید، ولی بی فایده یه و شیمی نقشه یان عملی نیبه، چون خدا اَمی اَمرَه یه.
خدا ترس
11
خداوند خو قدرتِ عظیمِ اَمرَه مرَه هشدار بدَه کی نوَأستی هون راهی کی اونِ قؤم بوشو دَأردَ بوشم، اون بوگوفت:
12
«هر چیَه کی اَ قؤم فتنه گویه، شومَأن فتنه نوگوئید، و چیزایی جَه کی اوشَأن ترسد شومأن نترسید و وحشت نوکونید.
13
اونی کی وَأستی مُقدس بدَأنیدْ خداوندِ مُتعاله، اونه کی وَأستی اونِ جَه بترسید، اونه کی وَأستی اونِ جَه وحشت بوکونید.
14
اون شمرِه مکانِ مُقدس و پناهگاهه، ولی دو تَه خاندانِ اسرائیلِ رِه نه، اوشَأنِ رِه سنگیه کی باعثِ لغزش بِه، و یهودا و اورشلیمِ مردمِ رِه هم دام و تله.
15
خیلی جی اوشَأن لیز خورد و کفد و صدمه دیند، اوشَأن بدام دکفد و گرفتارَ بود.»
16
ای می شاگردان، شومَأن وَأستی کلام و دستوراتی کی خدا مرَه فَأدَه دَأره یَ مُهر و موم بوکونید و حفظ بوکونید.
17
خداوند خودشَه یعقوبِ خاندانِ جَه جیگا بدَه دَأره، ولی می تنها اُمید اونه، من خداوندِ رأفأ ایسَم تا اَمرَه یاری بوکونه.
18
هَسَه من و زَأکأنی کی خدا مره فأدَه دَأره، یَهوَه صبایوتِ طرفِ جَه کی صَهیونِ کوه رو ساکنه اسرائیلِ رِه نشانه و علامتیم.
19
وختی مردم شمرَه گوید کی فالگیران و جادوگرانی کی خوشأنِ لبِ جیر زمزمه کوند و وِرد خَأندِ مرَه مشورت بوکونید، شومَأن جواب بدید:«آیا زنده یانِ وَسی، وَأستی مُرده یانِ جَه مشورت بخَأئیم؟ چره خودمانِ خدا جَه مشورت نخَأئیم؟»
20
مردمَ بوگوئید:«شریعتْ و خدا کلامَ توجه بوکونید نه جادوگرانِ گبانَ، اوشَأن اگر مطابقِ خدا کلام گب نزند پس اوشَأنِ گبانم حقیقتِ نورِ جَه خالیه و شمرِه سودی نَئره.
21
مردم ویشتایی و سختیِ زیادِ مرَه زمینِ میَأن آوارَه بود. وختی ویشتا بود جی عصبانیت و پریشانی بوجُرَ فَأندردْ و خوشَأنِ خدا و خوشَأنِ پادشاهَ نفرین کوند.
22
و زمینَم فَأندرد، ولی جُز گرفتاری و پریشانی و تاریکی چیزی نیدیند، و تاریکی مَحضِ طرف تَأوَأدَه بود.