1
وختی کی آحازْ یوتامِ پسر و عُزّیایِ نوهْ یهودیه میأن سلطنت کوده، سوریه پادشاه رِصین و اسرائیلِ پادشاهْ فِقَح کی رِمَلیا پسر بو، تصمیم بیگیفتد خوشَأنِ لشکریانِ اَمرَه اورشلیمِ مرَه جنگ بوکوند، ولی نتَأنستد اونَ حمله بوکوند.
2
وختی داودِ خاندانَ خبر برسه کی سوریه و اسرائیل همدیگرِ اَمرَه مُتحد بوبُستد تا یهودا مرَه جنگ بوکوند و هَسَه هم سوریه سربازان اسرائیلِ دورون اُردو بزَه دَأرد، آحازِ پادشاه و اونِ قؤم بترسد، اوشَأن جوری جی ترس پرکستد کی خیال بوکون جنگلِ دار و درخت طوفانِ دورون پرکه.
3
بازن خداوند اِشعیایَ بوگوفت:«تو و تی پسر «شِعاریاشوب» بیشید آحازِ پادشاه دِئِن رِه، تو تَأنی اونَ رختشویانِ کوچه دورون، آخر هون دَغنی کی استخر بوجوری جَه روانه پیدا کونی.
4
اونَ بوگو؛ نمَه ترسِن، آرام بوبون و فقط تی حَواسْ جمع بیبه، رِصین و فِقحِ سربازانِ ترسِ جَه تی دیل نترکه، اوشَأنِ خشم دودی یَ مَأنه کی دو تَه تیکه هیزمِ جَه ویریزه
5
سوریه و اسرائیلِ پادشاهان، بر ضدِ یهودا همدیگرِ اَمرَه همدس بوبُسته دَأرد.
6
اوشَأن گوید:« بأئید یهودا طرف لشکرکشی بوکونیم و مردمَ بترسَأنیم، بازن اویَ بیگیریم و طَبِئیلِ پسرَ پادشاه بوکونیم.»7
7
ولی خداوند یَهوَه اَطو گویه:«اَطو نیبه و اَ نقشه یان اتفاق دنکفه،
8
چون سوریه همۀ زورْ، شهرِ دمشقه، و دمشقه همۀ زورم رِصینه پادشاهه و فقط اونَ فَأندره. اسرائیلِ پادشاهی هم شصت و پنج سال آینده رِه طوری ایشکیفه کی دِ اونَ ایتَه ملت به حیساب نأورد.
9
اسرائیلِ زور هم فقط شهرِ سامره یه، و سامره شهرم فقط رِملیا پسرَ فَأندره. اگر اَ گبانَ باور نوکونید، شومَأنم اُستوار نمَأنید!»
10
و خداوند ایبار دیگر آحازِ رِه پیغامی اوسه کود و بوگوفت:
11
«یَهوَه تی خدا جَه بخواه کی تره نشانه ایی فَأده، چی مُرده یانِ دونیا جَه و چی آسمانانِ اوجِ جَه، هر علامتی کی بخوایی!»
12
ولی آحاز بوگوفت:«هیچ علامتی نَخَأیم و خدایَ امتحان نوکونم»
13
اونموقع اِشعیا جواب بدَه:«ای داودِ خاندان، اَنَ بیشتَأوید، آیا مردمانَ به تنگ بأورده اید وست نییه؟ هَسَه خَأئید می خدایَ به تنگ بأورید؟
14
پس هَسَه کی اَطویه خداوند خودش شمرَه نشانه ایی فَأده و اون نشانه اَنه؛ ایتَه باکره حامله بِه و پسری زَأئه، و اونِ نامَ «عِمانوئیل» نهد، یعنی «خدا اَمی اَمرَه یه».
15
و تا وختی کی اون زأی پیلَه بِه و بتَأنه خوب و بدَه تشخیص بده، خامه و عسل خوره.
16
ولی پیشتر جی اَنکی اون پسر بتَأنه خوب و بدَه تشخیص بده، اَ دو تَه پادشاهِ سرزمین کی شومَأن اوشَأنِ جَه ترسید، ویرانَ بِه.
17
خداوند تی سر و تی قؤمِ سر و تی خاندانِ سر چنان بلایی اَوره کی، جی موقعی کی سلیمانِ پادشاهی به دو تَه قسمتِ اسرائیل و یهودا تقسیم بوبُستِ جَه هم بدتر بیبه، بله، خدا آشورِ پادشاهَ شیمی سرزمینِ طرف اوسه کونه.»
18
او روزِ رِه خداوند مصرِ سپاهیانَ سوتِ اَمرَه علامت دِهِه و اوشَأنم مگسِ مَأنستَأن اَید به اَ سرزمین، و آشورِ سربازانم اِحضار کونه و اوشَأنم زنبورِ مَأنستَأن شیمی سر فوتورکد.
19
اوشَأن اَید و شیمی سرزمینِ همۀ قسمتانِ میَأن پخشَ بود، اوشَأن نه فقط زمینایِ حاصلخیزِ میَأن، بلکی حتی صخره یانِ شکافانِ میَأن و غاران و خیس کله ئان و همۀ چمنزارانِ میَأن سامان گیرد.
20
او روزِ رِه خداوند تیغِ سلمانی ایی مرَه کی فُراتِ رودخانه اوطرفِ جَه اَجیر بِه، یعنی بواسطۀ آشورِ پادشاه شیمی سر و بدنِ مویَ و شیمی ریشَ جی تَه تراشه، اون همۀ شمره غارت کونه.
21
او روزِ رِه اگر کسی بتَأنه خو ایتَه گاو و دو تَه گوسفندَ نجات بده،
22
اوشَأنْ اونِ رِه اَقدر شیر دهد کی تَأنه کره بوخوره. چون او روزِ رِه همۀ اَ سرزمین تبدیل به چراگاه بِه و اگر کسی اَ سرزمینِ دورون زنده بمَأنه اونِ خوراک شیر و عسل بِهه.
23
او روزِ رِه ایتَه تاکستان هیزار تا انگور دارِ مرَه کی زمانی هیزار میثقال نقره ارزش دَأشته خیس و خارِ جَه پورَه بِه.
24
مردم شکارِ وسی تیر و کمانِ مرَه شُد اویَ، چونکی همۀ او سرزمین جی خیس و خار پورَه بِه.
25
و همۀ تپه یانِ رو کی روزی بیلِ اَمرَه اوشَأنَ شخم زَئید و محصول کاشتید خیس و خار جُر اَیه و شومَأن جی ترس اویَ پا ننید، بلکی گاو و گوسفندان اویَ چرا کوند و اون زمینانَ پامالَ کوند.