1
خداوندِ روحْ می رو قرار دَأره، چون خداوند مرَه مَسح بوکوده تا فقیرانَ مُژده بدم، و مرَه اوسِه کوده تا بیشکفتِه دیلانَ شفا بدم، و خبرْ بدم اَسیرأنِ رهاییَ و زندانیانِ آزادیَه.
2
و اِعلام بوکونم کی خداوندِ رَحمت کودَأنِ سالْ، و اَمی خدا انتقام روز برسه دَأره، اون مرَه اوسه کوده تا همۀ ماتم بزَه یانَ آرامش بدم،
3
و اوشَأنی کی صَهیونِ میَأن ماتم بیگیفته دَأردَ بجایِ خاکستر، تاجی ببخشم، و بجایِ عزاداری، شادی روغنَ، و بجایِ غُرصه خوشی یَ. اوشَأنْ عدالتِ درختان، و نهالهایی کی خداوند خودش بکاشته دَأره دخَأده بود و اونچی کی راست و دوروسته یَ انجام دهد، و باعث بود خداوند جلال پیدا کونه و ستایش بیبه.
4
اوشَأنْ قدیمِ خرابه یانَ بنا کوند و شهرایی کی خیلی وخت بو ویران بودَ آبادَ کوند.
5
ای می قؤم، غریبه یان شمرَه خدمت کوند. اوشَأن شیمی گله یانَ بورد چرا و شیمی زمینانَ شخم زند و شمرِه باغبانی کوند.
6
شومَأن «خداوندِ کاهنان» دخَأده بید، و شیمی نام بِه «اَمی خدا خادمان». قؤمأنِ گنجانَ خورید و اوشَأنِ ثروتِ جَه لذت بورید.
7
خجالتِ جا دوبرابر نصیب بورید، و رُسوایی جا خودتانِ میراثِ دورون شادی کونید. پس اوشَأن خوشَأنِ سرزمینِ دورون دو برابر نصیب بورد و اوشَأنِ شادی و خوشی اَبدیه.
8
چون من یَهوَه، عدالتَ دوس دَأرم و غارت و ستمِ جَه نفرت دَأرم. من وفاداری مرَه می قؤمَ پاداش دهم و اوشَأنِ مرَه ایتَه عهدِ اَبدی دوَدم.
9
اوشَأن همۀ قؤمانِ میَأن مشهور بود و اوشَأنِ نسلْ ملتانِ میَأن معروف بِه، هر کی اوشَأنَ بیدینه دَأنه کی اوشَأن می قؤمد و من اوشَأنَ برکت بدَه دَأرم.
10
اورشلیم گویه:«خداوند خوشی عظیمی مرَه فَأدَه دَأره و خدا می جانَ شادَه کوده. اون نجاتِ رختَ و عدالتِ رَدایَ مرَه دوکوده، من دامادی یَ مَأنم کی خو سرِ رو تاج بنَه دَأره و عروسی یَ مَأنم کی جواهراتِ مرَه خورَه آرایش بوکوده.
11
چون هوطو کی بذران زمینِ دورونْ، و بکاشته دانه یان باغِ دورون جوانه زندُ بیرون اَید، هوطویی خداوند یَهوَهْ عدالتَ همۀ قؤمانِ چومِ جولو رُشد دِهه و همۀ قؤمان اونَ ستایش کوند.