1
ای مردم، خیال نوکونید کی خداوند اوقدر ضعیفَ بوسته کی دِ نتَأنه شمرَه نجات بده یا اوقدر اونِ گوش سنگینَ بوسته کی نتَأنه شیمی دوعایانَ بیشتَأوه.
2
بلکی شیمی تقصیرانه کی شیمی میَأن و شیمی خدا میَأن جُدایی تَأوَأدَه دَأره، و شیمی گوناهان اونِ رویَ شیمی جَه بوپوشَأنه دَأره تا نیشتَأوه.
3
چون شیمی دسَأنْ خونَ و شیمی اَنگوشتان تقصیرَ آلوده بوسته. شیمی لَبان دوروغ گویه و شیمی زبان شرارتِ جَه گب زنه.
4
دادگاه دورون اَحدی عادلانه شکایت نوکونه و هیچکسْ راستی مرَه محاکمه نیبه. بطالتَ توکل دَأرد و دوروغ گوید، ظلمَ حامله بود و شرارتَ زَأید!
5
شیمی شومِ نقشه یان اَفعی تخمَ مَأنه کی وختی بیشکیفه اونِ جَه اَفعی بیرون اَیه و مردمَ هلاکَ کونه،
6
ولی بدَأنید که شیمی نقشه یان عملی نیبه و هیچ سودی شمرِه نَئره. اوشَأن رختی یَ مَأند کی تارِعنکبوتِ اَمرَه ببافته بوبُسته.
7
دائِم توطئه و شرارتِ رِه فکر کونید و شیمی پاهانِ مرَه بی گوناهانِ کوشتنِ رِه دُوید، هر جا کی شید خرابی و ویرانی ببار اَورید.
8
و تا اویَ ایسَأئید کسی اَمن و اَمَأنِ میَأن نِئسَه، شیمی همۀ کاران بی انصافی اَمرَه یه. شومَأن راه هایِ نادوروستَ دونبالَ کونید، هر کی اونْ راه هانِ دورون قدم بنه سلامتی و آسایشِ رویَ نیدینه.
9
مردم گوید:«الان بفهمستیم کی چره خدا اَمرَه اَمی دوشمنانِ دسِ جَه خلاصَ نوکونه. اَمَأن نورِ رأفأ ایسَأئیم ولی هَسَه تاریکه، روشنایی منتظریم، ولی ظلماتِ میَأن قدم زنیم.
10
کورِ آدمانِ مَأنستَأنْ دیوارَ گیریم و راه شیم. روزِ روشنِ دورون هیچی یَ نیدینیم و شبِ مَأنستَأن لیز خوریم و کفیم، سالمانِ میَأن مُرده یانِ مَأنستَأنیم.
11
همۀ اَمَأن ویشتا خَرسانِ مَأنستَأن خُرناس کونیم و کبوترانِ مَأنستَأن ناله کونیم. خداوندَ رو اَوریم تا اَمرَه نجات بده، ولی بی فایده یه، چون اون اَمی جَه خو رویَ وَأگردَأنه دَأره.
12
اَمی نافرمانی یان تی حضورِ جَه زیاده، و اَمی گوناهانْ بر ضدِ اَمَأن شهادت دِهه. اَمی شرارتان همیشه اَمی اَمرَه یه و خودمانِ تقصیرانَ دَأنیم.
13
مُرتد بوبُسته ایم و خداوندَ اِنکار بوکودیم. اَمی خدا جَه پیروی نوکودیم، ظلم بوکودیم و فتنه راه تَأوَأدَأئیم، اَمی دیلِ میَأن دوروغَ حامله بوبُستیم و اونَ به زبان بَأوردیم.
14
انصافَ اَمی پا جیر بنَه ایم و عدالتَ خودمانِ جَه دورَه کودیم. حقیقتَ فیشَأدیم کوچه دورون و صداقتَ جی خاطر بوبوردیم.
15
راستی جی میَأن بوشو دَأره، جوری کی اگر کسی شرارت نوکونه، اونَ سرزنش کوند!» خداوند اَشَأنَ بیده دَأره و اونِ نظرِ جَه بد بأمو کی عدالتی وجود نَأشته.
داوری و آزادی
16
اون تعجب کونه کی چره کسی مظلومانِ داد فأنرسه. هَنه وَسی اون آمادَه بِه تا خو قدرتِ مرَه اوشَأنَ نجات بده، چره کی اون خدایی ایسه عادل.
17
پس عدالتَ زِره مَأنستَأن دوکود و خو نجاتِ کلاه خودَه خو سر بنَه. انتقامِ رختَ دوکود و غیرتَ ردا مَأنستَأن خو دوش تَأوَأده.
18
اون خو دوشمنانَ جزا دِهِه، اون اوشَأنَ غضب کونه و بر حسبِ اوشَأنِ اعمال اوشَأنَ سزا دِهه. اون حتی کسانی کی سرزمینایِ دورِ میَأن ایسَدَه اوطویی کی اونِ سزاورد مکافات کونه.
19
مغربِ طرفِ مردم جی یَهوَه نامْ، و مشرقِ طرفِ مردم اونِ جلالِ جَه ترسد، چونکی اونْ سیلابی عظیم و طوفانی شدیدِ مَأنستَأن اَیه.
20
خداوند خو قؤمَ گویه:«نجات دهنده ایی اورشلیمِ دورون ظهور کونه تا کسانی کی خوشَأنِ گوناهانِ جَه دس کشدَه نجات بده.»
21
و بازم خداوند گویه:«می عهد شیمی اَمرَه اَنه، می روحْ کی شیمی رو نَهه و می کلام کی شیمی دهنِ میَأن نَهه، شیمی دهنِ جَه و شیمی زَأکأنِ دهنِ جَه و شیمی زَأکأنِ زأکأنِ دهنِ جَه دورَ نیبه، جی هَسَه تا اَبدالآباد.» اشَأنَ خداوند بفرماسته دَأره.