1
خداوند فرمایه:«ای همۀ کسانی کی تشنه اید، بأئید آبانِ ورجَه، و ای کسانی کی پول نَئریدْ بأئید نان بِهِنید و بوخورید، بأئید شیر و شرابَ بی نقره و مجانی بِهنید.
2
چره شیمی پولَ چیزی رِه خرج کونید کی خوردنی نییه؟ چره شیمی زحمت بکشه پولَ چیزی رِه صرف کونید کی شمرَه سِئرَه نوکونه؟ مرَه گوش بوکونید و می جَه ایطاعت بوکونید تا بهترین غذائانَ بوخورید و اونِ جَه لذّت بوبورید.
3
ای می قؤم، گوش بوکونید، گوشایِ بازه مرَه می ورجَه بأئید، بأئید می ورجَه تا زنده بمأنید، بیشتَأوید من شیمی اَمرَه ایته عهدِ اَبدی دوَدم و برکتانی کی داودِ پادشاهَ وَعده بدَه بؤم شمرَه فَأدم.
4
هوطویی کی اون سرزمینانَ تصرف بوکود، و اونَ ملتانِ رهبر و حاکم بوکودم و اون می قدرتَ ظاهر بوکود،
5
شومَأنم قؤمانی کی نشنَأسیدَ دَخأنید و اوشَأن اَید و شیمی مُطیع بهد. من کی خداوندْ، اسرائیلِ مقدسِ خدایم اَ کارَ شمره کونم و شمرَه عزّت و اِفتخار بخشم.»
6
مادامی کی خداوند پیدا بِه اونِ طالب بیبید و تا زمانی کی نزدیکه اونِ درگاه دوعا بوکونید.
7
شروران خوشَأنِ راه هانَ ترکَ کوند و گوناهکاران خوشأنِ فاسدِ افکارِ جَه دس بکشد و خداوندِ طرف وَأگردد کی اوشَأنَ رَحم کونه، چون اَمی خدا خیلی بخشنده یه و اوشَأنَ آمرزه.
8
خداوند فرمایه:«نه می فکران شیمی فکرِ مَأنستَأنه و نه می راه هان شیمی راهانِ مَأنستَأن.
9
هوطو کی آسمان زمینِ جَه بُلندتره، می راه هان، شیمی راه هانِ جَه، و می فکران شیمی فکرانِ جَه بلندتره.
10
هوطو کی باران و برف جی آسمان وَأره و دِ به بوجُر وَأنگرده، بلکی زمینَ سیرابَ کونه و اونَ پورقوّت کونه و کشاورزَ بذر، و ویشتایَ نان بخشه،
11
هوطو می کلام کی می دهنِ جَه صادر بِه بی ثمر می ورجَه وَأنگرده، بلکی اونچی کی خَأیمَه بجا اَوره و اونچی کی اِراده بوکودمَه انجام دِهه.
12
شومَأن شادی مرَه بابِلِ جَه بیرون شید و سلامتی مرَه هدایت بید. کوه هان و تپه یان شیمی حضورِ جَه جی شادی سرود خَأند و همۀ صحرا دار و درختان شمرِه دس زند.
13
خیس و خارِ جا سَرو و صنوبر جُر اَیه. اَ معجزه ایی اَبدیه کی هیچموقع جی میَأن نیشه، خاطره ایی بِه جی اونچی کی خداوند انجام بدَه دَأره.»