¹ ای صَهیون، بیدارَ بون، بیدارَ بون و تی قوّتَ دوکون، ای مقدسِ شهر ای اورشلم، کافران و نَجسَأنْ دِ هیچموقع تی دروازه یانَ بودورون نَأید. ² ای اورشلیم، گرد و خاکِ جَه ویریز و تی تختِ رو بینیش. ای اورشلیمِ دختر کی اَسیر بوبُسته ایی، اِسارتِ لافندَ تی گردنِ جَه وَأکون. ³ چون خداوند اَطو فرمایه:«مُفت اَسیر بوبُستید، و مُفتم آزادَ بید.» ⁴ خداوند یَهوَه اَطو فرمایه:«وختی بوشوئید مصر تا اویَ ساکن بیبید، خودتانِ میلِ مرَه بوشوئید، ولی وختی آشور شمرَه اَسیر بوکود و بوبوردْ شمرَه ظلم بوکود.» ⁵ ولی خداوند فرمایه:«هَسَه بابِلِ میَأن دوباره هو اِتفاقان دکفتَأن دره، می قؤمَ مُفت به اَسیری بوبورده دَأرد و اوشَأنَ ظلم کوند و هر روزه می نامَ کُفر گویده. ⁶ پس می قؤم می نام شنَأسده و او روزِه رِه فهمده کی منم کی اوشَأنِ مرَه گب زَئَن درم، بله، منم کی شیمی مرَه گب زنم!» ⁷ چی قشنگه اون پاهانی کی کوهانِ جَه اَیه و صلح و سلامتی یَ بشارت اَوره، و خُرمه چیزانِ رِه مُژده دِهه و نجاتَ اعلام کونه و صَهیونَ گویه:«تی خدا سلطنت کونه» ⁸ گوش بوکون، تی دیده بانان خوشَأن آوازَ بلندَ کوده دَأرد و جی شادی فریاد زند. چون اون موقعی کی خداوندْ وَأگرده صَهیونْ، اوشَأن خوشَأنِ چومِ مرَه اونَ دیند. ⁹ ای اورشلیمِ خرابه یان، همدیگرِ مرَه شادی جَه فریاد بزنید! چون خداوند خو قؤمَ دیلداری بدَه دَأره و اورشلیمَ آزادَ کوده. ¹⁰ خداوند خو مقدسِ بازویَ همۀ قؤمانِ چومِ جولو لُختَ کوده و همۀ زمینْ اَمی خدا نجاتَ دیند. ¹¹ ای شومَأن کی خداوندِ ظرف و ظروفَ به چأنَ گیرید، راه دکفید، راه دکفید و هیچ نجسِ چیَه دس نزنید و زودتر بابِلِ جَه بیرون بأئید، خودتَأنَ پاکَ کونید. ¹² اَیدفعَه دِ لازم نییه عجله بوکونید، یا بخَأئید فرار بوکونید، چون خداوند شیمی پِشِ جَه راه شِه، اسرائیلِ خدا جی پوشت شیمی جَه محافظت کونه.