1
ای کسانی کی جزیره یانِ میَأن زندگی کونید، گوش بوکونید. ای قؤمایی کی دور ایسَأئید توجه بدأرید، وختی هنوز می مارِ شکمِ میَأن ایسَه بوم خداوند مرَه انتخاب بوکود، پیشتر جی اونی کی بودونیا بَأیم مرَه به نام دخَأد.
2
می زبانَ شمشیرِ مَأنستَأن تیزَ کود و مرَه خو دسِ سایه جیر جیگا بدَه، می جَه ایتَه صیقلی تیر چَأکود و خو تیردانِ دورون جیگا بدَه.
3
خداوند مرَه بوگوفت:«تو می بنده ایی، و اسرائیل کی باعث بِه مردم مرَه ستایش بوکوند»
4
ولی من بوگوفتم:«می کار مردمِ رِه بی فایده بو، هَطو هَچین زحمت بکشِم و می قوّتَه اوشَأنِ رِه مصرف بوکودم. ولی من خداوندَ توکل کونم و می خدمتَ اونَ واگذار کونم، خدا خودش می اَجرَ فَأده.
5
و هَسَه خداوند اَطو فرمایه، هون خداوندی کی وختی می مارِ شکمِ دورون ایسَه بوم مرَه دخَأد و مأموریت فَأده تا یعقوبَ اونِ ورجَه وَأگردَأنم و بنی اسرائیلِ قؤمَ اونِ دؤر جمعَ کونم، اون اَ کارِ رِه مرَه قوّت بدَه و اونِ افتخارَ می نصیب بوکود.
6
بله، اون اَطو فرمایه:«اَن کی چیزی نییه کی می خادم بیبی تا اسرائیلِ قبیله یانَ برپا بدَأری و اسرائیلیانی کی نجات پیدا کوده دَأرد دَ وَأگردَأنی! من تِرِه وظیفه ایی پیلدانه تر و مُهمتر دَأرم. من ترَه نوری چَأکونم همۀ قؤمأنِ رِه تا همۀ دونیا نجات پیدا کوند»
7
خداوند کی اسرائیلِ قدوس و اونِ نجات دهنده یه، اونی یَ کی مردمِ طرفِ جَه حقیر بوبُسته و حاکمانِ دسِ جیر قرار بیگیفته اَطو گویه:«وختی پادشاهان ترَه بیدیند تی احترامِ وَسی خوشَأنِ جا سر جَه ویریزد و شاهزاده یَأنْ ترَه تعظیم کوند، چون اسرائیلِ قدوسْ ترَه انتخاب بوکوده، خداوندی کی خو وعده یانِ سر اَمینه.
اسرائیلِ اِحیا
8
خداوند فرمایه:«وخت مناسب تی درخواستَ اجابت بوکودم و روزِ نجاتِ رِه ترَه یاری بدَم. من ترَه حفظ کونم و بواسطۀ تو قؤمِ اسرائیلِ مرَه عهدی دوَدم تا تو اوشَأنِ سرزمینَ جی نو آبادَ کونی و اونَ اوشَأنِ میَأن قسمت بوکونی.
9
تا زندانیانَ بوگویی:«بأئید بیرون!» و اوشَأنی کی تاریکی دورون ایسَأدَه بوگویی:«بأئید روشنایی میَأن!» و اوشَأنْ گوسفندانی مَأنستَأن کی همۀ راه هانِ کنار و خوشکِ تپه یانِ رو علف پیدا کوند و چرا کوند، جی وفورِ نعمت بهره بورد.
10
ویشتایی و تشنگی نکشد و گرمِ باد و داغِ آفتاب اوشَأنَ ضرری نرسَأنه. چون اونی کی اوشَأنَ دوس دَأره اوشَأنَ رهبری کونه و چشمه هایِ آبِ روانِ طرف هدایت کونه.
11
من همۀ می کوه هانَ صافَ کونم و دره یانِ رو شاهراه چَأکونم تا می قؤم ردَ بِه.
12
بازن اوشَأن جاهایِ دورِ جَه وَأگردد، بعضی شمالِ جَه بعضیان غربِ جَه و بعضیانْ سرزمینِ سینیم جنوبِ جَه.
13
ای آسمانان شادمانی مرَه فریاد بوکونید، ای زمین شادمان بوبون، ای کوه هان شادی اَمرَه سرود بَخأنید، چون خداوند خو مظلومِ قؤمَ رَحم کونه و اوشَأنَ آرامش دِهه.
14
ولی اورشلیمِ مردم گوید:«خداوند اَمرَه ترکَ کوده و جی خاطر بوبورده»
15
ولی خداوند اَطو جواب دِهه:«آیا مار تَأنه خو شیرخواره زَأیَ جی یاد بوبوره؟ یا پسری کی خودش بودونیا بأورده یَ رَحم نوکونه؟ حتی اگر ایتَه مار خو زَأیَ جی یاد بوبوره، من شمرَه جی یاد نوبورم.
16
ای اورشلیم، من تی نامَ می کفِ دسِ رو بینیویشته دَأرم و تی حَصاران همیشه می چومِ جولو نَهَه.
17
بزودی تی پسرَأن اَید تا ترَه چَأکوند و اوشَأنی کی ترَه ویرانَ کودد تی جَه دورَه بود.
18
تی سرَ بوجُر بیگیر و تی دور و وَرَه فَأندر، بیدین تی زأکأن جمعَ بوسته دَأرد و تی طرف اَمون درد. خداوند گویه؛ به خودمِ زندگی قسم خورم کی تو اوشَأنَ افتخار کونی، ایتَه عروسِ مَأنستَأن کی خو جواهراتَ افتخار کونه.
19
هر چند ویرانه بوبُسته دَأری و تی سرزمین خرابه ایی ویشتر نییه، ولی هَسَه اوقدر مردمِ جَه پورَه بی کی جا کم اَوری، کسانی کی ترَه هلاک کودد تی جَه دورَه بود.
20
تی زأکأن کی تبعیدِ دورون بودونیا بأمو دَأرد ترَه گوید:«اَ سرزمین اَمره کوچیکه، اَمَأن ایتِه جایِ پیله تر احتیاج دَأریم تا اویَ ساکن بیبیم.»
21
اوموقع تی دیلِ میَأن گویی:«اَشَأنَ کی مرِه بزَه دَأره؟ من کی بی اولاد بؤم، من کی نازا بؤم و می زَأکأنَ جی دس بدَه بوم، من کی تبعید ایسَه بوم پس اَشَأنَ کی پیلَه کوده؟ مرَه کی تک و تنها ولَ کوده بود، پس اَشَأنْ کَ یَ جَه بأمود؟»
22
خداوندِ قادرِ متعال خو قؤمَ اَطو گویه:«هَسَه می دسَ قؤمانِ طرف درازَ کونم و می عَلمَ اوشأنِ طرف راستَ کونم. اوشَأن تی پسرانَ خوشَأنِ دسِ رو گیرد و تی دخترانَ خوشَأنِ دوشِ رو نهد و تی ورجَه وَأگردَأند.
23
پادشاهان و ملکه یان دایِه مَأنستَأن شیمی جَه مراقبت کوند. اوشَأن تی پِشِ جَه زانو زند و تی پایِ خاکَ وَألیسدْ، اونموقع فهمی کی من یَهوَه یم، هر کی مرَه اُمید بدَأره نااُمیدَه نیبه.
24
آیا غنیمتْ سربازِ ظالمِ دسِ جَه پس گیفته بِه؟ یا اَسیران تَأند حاکمِ ظالمِ دسِ جَه خلاصَ بود؟
25
ولی خداوند فرمایه:«بله، اَسیران حاکمِ ظالمِ دسِ جَه آزادَه بود و، اونچی کی سربازِ ظالم بوبورده پس بیگیفته بِه. من تی مخالفانِ مرَه مخالفت کونم، من تی زَأکأنَ نجات دهم.
26
من کسانی کی ترَه ظلم بوکوده دَأردَ وادار کونم خودشانَ بوکوشد، و قتل و خون فوکودنِ جَه سرمستَ بود، اونموقع همۀ آدمان فهمد کی من یَهوَهْ تی نجات دهندهْ و تی وَلیّم، من اسرائیلِ قادرِه خدایم.»