1
خداوند فرمایه:«ای بابِل، جی تخت بیجیر بیأ و خاکِ رو بینیش، چون تی دورانِ عظمت به سر بأمو دَأره. تو روزی ایتَه شاهزاده مَأنستَأن لطیف و ناز بویی، ولی هَسَه ایتَه برده ویشتر نی ایی.
2
سنگِ آسیابَ بچرخان و گندمَ آرد بوکون، تی نقابَ اوسَأن و تی گرانِ رختانَ بکن، تی دامنَ بوجُر بزن و رودخانه جَه ردَه بون.
3
مردم ترَه لُخت دیند و تی رُسوایی آشکارَ بوسته. من انتقام گیرم و کسی یَ رَحم نوکونم.»
4
اسرائیلِ قدوس کی اونِ نام یَهوَه صبایوته اَمرَه بابِلِ دسِ جَه نجات دِهه.
5
خداوند بابِلَ گویه:«ظلمات و تاریکی میَأن ساکت بینیشین، دِ کسی ترَه «جهانِ ملکه» دنخَأنه.
6
من می قؤمِ جَه عصبانی بؤم و اَنِ وَسی کی اوشَأنَ تنبیه بوکونم اوشَأنَ تی دس تسلیم بوکودم. ولی تو هیچکودامَ رَحم نوکودی، حتی پیرانِ جَه سنگینِ کار فأکشه ایی.
7
تو فکر بوکودی کی همیشه رِه ملکه ایی! اَ چیزانَ توجه نداشتی و خودتِ عاقبتِ فکرَ نوکودی.
8
پس هَسَه کی ناز و نعمتِ میَأن ایسَأیی بیشتَأو، ای کی اَمن و اَمانِه میَأن نیشته ایی، ای کی تی اَمرَه گویی:«من ایسم به غیرِ من کسی نِئسَه، من هیچموقع می زأکأنَ جی دس ندم، من هیچ موقع بیوه نوبوم!» پس گوش بدن.
9
اَن دو ته بلّا، یعنی بی اولادی و بیوه گی ایتَه روزِ میَأن و ایتَه لحظه دورون تی سر اَیه.
10
چونکی خیالِ راحتِ اَمرَه شرارت کودی و خیال کودی هیچکی ترَه نیدینه. تی عِلم و دانش باعث بوبُست مُنحرف بیبی و خودتِ دیلِ میَأن بوگویی:«منم به غیرِ من کسی نِئسَه»
11
پس بلایی کی اونِ چاره یَ نَأنی تی سر اَیه و، مصیبتی کی نتَأنی اونَ دورَه کونی. هلاکتی کی فکرشم نوکونی ناخبره ترَه فوتورکه.
12
هَسَه فعلاً هون سِحر و جادویی یَ کی جی جوانی بکار گیفتی حفظ بوکون، شاید ترِه منفعت بدَأره و بتَأنی تی دوشمنانَ اوشَأنِ اَمرَه بترسَأنی!
13
اَنهمه ترِه راهنمایی و مشورت بوکوده دَأرد، ولی جُز خستگی ترِه چیزی نمَأنسته، وَأهَأل تی طالع بینان و تی ستاره شناسان کی هر اولِ ماه اونچی کی قراره اتفاق دکفه یَ ترَه گویدْ ویریزد و ترَه نجات بدد!
14
اوشَأن کولوشی یَ مَأند کی آتشِ دورون سوجد، و نتَأند خوشَأنَ اون آتشِ چنگِ جَه نجات بدد، چون اون آتش، آتشی نی یه کی کسی اونِ کنار بینیشه و خورَه گرمَ کونه، بلکی آتشیه کی همه چیَه سوجَأنه!
15
تنها سودی کی اَ مشاورانِ قدیمی جَه تی نصیب بِه هَنه، همۀ اوشَأنی کی اوشَأنِ رِه زحمت بکشه ایی و جی کوچیکی تی اَمرَه تجارت بوکودد خوشَأنِ راهانِ دورون سرگردانَ بود و ترَه تنها نهد، هیچکس باقی نمَأنه تا ترَه نجات بده.»