44
اسرائیل، خدا انتخاب بوبُسته
1
ولی هَسَه ای می بنده یعقوب، و ای اسرائیل کی ترَه انتخاب بوکودم، گوش بوکونید.
2
خداوندی کی ترَه خلق بوکود و جی هون روز اولِ تولّد ترَه حمایت بوکود اَطو گویه؛ ای یعقوب تو می بنده و می انتخاب بوبُسته ایی، پس نوَه ترسِن.
3
تی تشنه زمینِ رو آب فوکونم و تی خوشکه زمینانِ رو نهرِ آب روان کونم. می روحَ تی زَأکأنِ رو فوکونم و اوشَأنَ می برکاتِ مرَه پورَه کونم.
4
اوشَأن سبزه یانی مَأنستَأن کی اوشَأنَ آب بدَه دَأرد و بیدِ دارانی کی رودخانه کنار جُر اَید، رُشد کوند و پیلَه بود.
5
همۀ مردم ایتَه ایتَه اَید و گوید:«من خداوندِ شینم» اوشَأن اَید تا اسرائیلِ قؤمَ مُلحق بوبود و خوشَأنِ دسانِ رو نیویسد:«خداوندِ شین» اوشَأن لقبِ اسرائیلی یَ خوشَأنِ رو نهد.
باطلِ بُتان
6
خداوندْ اسرائیلِ پادشاه و یَهوَه صبایوت کی اوشَأنِ ولی و حامیه اَطو فرمایه:«من اول و آخرم و بجُز من خدایی نِئسَه.
7
کیه کی بتَأنه می مَأنستَأن اتفاقانَ پیشگویی بوکونه؟ اگر ایسه وَأهأل جی اون اَیامی کی می قدیمی قؤمَ برقرار بوکودم تا آخرَ بوگویه، هر چی کی قراره قؤمِ رِه اتفاق دکفه یَ مرَه بوگویه و آینده یَ پیشگویی بوکونه.
8
پس ای قؤمْ نترسید، چون اونچی کی قرار بو اتفاق دکفه یَ جی هون اول شمرَه خبر بدم، شومَأن می شاهدانید. آیا غیرِ من خدایِ دیگری ایسَه؟ نه صخرۀ دیگری نِئسَه و من اَحدی یَ نشنَأسم.
9
اوشَأنی کی بتراشته بُت چَأکوند همه تَه باطل و بی اَرزشد، و چیزایی کی اوقدر اوشَأنَ احترام نهد فایده ایی نَئرد. کسانی کی بُتَ پرستش کوند کور و ناداند، و عاقبت شرمنده بهد.
10
کسی کی خو دسانِ اَمرَه خو خدایَ چَأکونه چی کمکی تَأنه اونِ جَه انتظار بدَأره؟
11
پس اون و همۀ بُت پرستان شرمنده و سراَفکنده بود. اوستاکارانی کی بُتَ چَأکوند ایتَه انسان ویشتر نییِد، ولی اِدعا کوند کی خدا چَأکودَأن درد! پس وَألید اَجور آدمان خدا حضورِ جَه بِئسد، اونموقع وحشت کوند و خوشَأنِ کارانِ جَه شرمنده بؤد.
12
آهنگرْ زغال و آتشِ اَمرَه کار کونه، اون ایتَه تیکه آهنَ کوره جَه بیرون اَوره و خو زورِ بازو اَمرَه اونَ اوقدر پُتکِ اَمرَه زنه تا ایتَه بُت چَأکونه. وختی کار کونه ویشتا بِه و جی قوّت دکفه، و آب نوخوره ضعف کونه.
13
نجّار ریسمانِ مرَه چوبَ اندازه گیره و قلمِ اَمره نشانه نِهه، و رنده مرَه اونَ صافَ کونه و پرگارِ اَمرَه نشان کونه، بازن اونَ انسانِ قیافه سازه و آدمی جمال چَأکونه تا خانه دورون ساکن بیبه.
14
اون سروِ دارایِ آزادَه وَأوینه، یا ایتَه چنار دار یا بلوط دارَ انتخاب کونه و وَأله تا جنگلِ دورون رُشد بوکونه و یا ایتَه کاج کاره و منتظر ایسه تا باران بواره و اون رُشد بوکونه.
15
بازن ایته قسمتَ گیره خو گرم کودَأن و نان پختَنِ رِه سوجَأنه و ایتَه قسمتِ دیگرَ گیره و اونِ مرَه خدایی چَأکونه و اونَ پرستش کونه! اون ایته تیکه چوبِ جَه بُت چَأکونه و اونِ جولو سُجده کونه.
16
بله، نصفه اون هیزمَ آتشِ دورون تَأوَأده اونِ رو خو غذایَ پزه، آتشِ رو کباب زنه و خوره و سِئرَه بِه و خورَه گرمَ کونه و گویه:«بَه، چی گرمه، آتشِ گرمایَ حس کونم»
17
و اونچی جَه کی باقی مَأنه خورِه خدایی چَأکونه، یعنی ایَته بُت چَأکونه و اونَ سُجده کونه. اون بُتَ عبادت کونه و اونِ جولو دوعا کونه و گویه:«تو می خدایی، مرَه نجات بدن!»
18
اَشَأن هیچ فهم و شعوری نَئرد، چون خوشَأنِ چشم و دیلَ دوَسته دَأرد تا نیدیند.
19
کسی کی بُتَ چَأکونه اوقدر عقل و شعور نَئره کی خورَه بوگویه:«ایبچه جی اَ چوبَ بوسوجَأنم تا گرمَ بوم، و اونِ آتشِ رو نان بپختم و کباب بزَم و بوخوردم، و اون چوبِ باقی بمأنسته مرَه بُت چَأکودم، آیا هَسَه در واقع ایتَه تیکه درختَ تعظیم کودَأن درم؟»
20
کسی کی اَ کارَه کونه اَنَ مَأنه کی نانِ جا خاکستر بوخوره، اون جوری گومراهَ بوسته و خو اَفکارِ اَحمقانه دسْ اَسیره کی نتَأنه فکر بوکونه کی اونچی کی انسان خو دسِ اَمرَه چَأکونه نتَأنه خدا بیبه.
اسرائیل جی خاطر نیشه
21
ای یعقوب و ای اسرائیل بخاطر بأور کی تو می بنده ایی، من ترَه خلق بوکودم و تو می خادمی. ای اسرائیل ترَه جی خاطر نوبورم.
22
تی تقصیرانَ اَبرِ مَأنستَأن کنار بزَم و تی گوناهانَ مِهِ مَأنستَأن محوَه کودم. وأگرد می ورجَه چون من تی آزادی قیمتَ فأدَه دَأرم.
23
ای آسمانان شادی جَه فریاد بوکونید، چونکی خداوند اَ کارَه بوکوده و یعقوبِ آزادی رِه فِدیه فَأدَه دَأره. ای زمینِ اعماقْ شیمی صدایَ بلندَ کونید، ای کوه هان و ای جنگلانِ دار و درختان، جی شادی سرود بخَأنید، چونکی خداوند خو جلال و عظمتَ، اسرائیلِ فِدیه دَئَنِ اَمرَهْ، اَمرَه نیشان بدَه.
دوباره اورشلیمِ دورون زندگی کوند
24
خداوند کی تی حامی و تی خالقه اَطو فرمایه:«من یَهوَه یم هونی کی همه چیَه خلق بوکود، آسمانانَ تنهایی وأشَأد و زمینَ اینفری پهنَ کود، کی می اَمرَه بو؟
25
من هونی یم کی فالگیران و رَمالاّنِ حماقتَ آشکارَ کونم. من حکیمانِ گبانَ تکذیب کونم و اوشَأنِ معرفتَ به حماقت تبدیل کونم.
26
ولی وختی می رسولان و می خادمان پیشگویی و نبّوت کوند من هونَ انجام دهم. من دربارۀ اورشلیم گویم کی دوباره مردم اونِ دورون زندگی کوند، و یهودا شهران دوباره آبادَ بود و اونِ خرابی یان دوباره چَأکوده بود.
27
من وختی دریایَ گویم خوشکَ بون، خوشکَ بِه، من تی رودخانه یانَ خوشکَ کونم.
28
من دربارۀ کوروش(پادشاه ایران) گویم؛ اون رهبریه کی من انتخاب بوکوده دَأرم و می خواسته یَ انجام دِهِه. اون اورشلیمَ دوباره بازسازی کونه و پیلدانه معبدَ دوباره بنا کونه.