1
ای اسرائیل، خداوندی کی ترَه خلق بوکوده و چَأکوده اَطو فرمایه:«نترس چون من تی آزادی قیمتَ فَأدَه دَأرم، من ترَه به نامْ دَخَأدم و تو می شینی.
2
وختی آبانِ جَه ردَ بی من تی اَمرَه یم و وختی رودخانه یانِ جَه بوگذری ترَه غرقَ نوکوند. وختی آتشِ میَأنِ جَه بیشی صدمه نیدینی و شعله یان ترَه نوسوجَأند.
3
چون من یَهوَهْ تی خدا و اسرائیلِ قدوسم کی ترَه نجات دهم. من تی آزادی رِه مصرَ فدا کونم و تی جانِ نجاتِ رِه حَبشه و سَبایَ فَأدم.
4
همۀ جهانِ قؤمانَ تی عوض فَأدم و تمامی آدمیانَ تی قربان کونم، چونکی می نظرِ جَه بااَرزش و مُحترمی و ترَه دوس دَأرم.
5
نترس، چون من تی اَمرَه یم، تی زأکأنَ جی مشرق اَورم و ترَه جی مغرب جمعَ کونم.
6
شمالَ گویم؛ اونَ ولَ کون، و جنوبَ گویم؛ اونَ ندار. می پسرانَ جی جاهایِ دور بأورید و می دخترانَ زمینِ گوشه کنارِ جَه.
7
یعنی هر کسی کی به می نام دَخأده بِه و اونَ می جلالِ وَسی خلق بوکوده و چَأکودِه دَأرم.»
اسرائیل خداوندِ شاهد
8
خداوند گویه:«قؤمی کی چوم دَأرد ولی کورد، گوش دَأرد ولی کَردَ بأورید می حضور.
9
مِلّتانَ محاکمه رِه حاضر بوکونید. کَ ی تَه جی اوشَأنِ خدایان تَأنه بوگویه قدیم اَلایام چی بوبُسته دَأره؟ یا اَنکی آینده یَ پیشگویی بوکونه؟ خوشَأنِ شاهدانَ بأورد تا ثابت بوکوند کی راست گوید. تا دیگرانم بیشتَأود و بوگوید؛ بله دوروسته!»
10
خداوند فرمایه:«ای قؤمِ اسرائیل، شومَأن می شاهدانید و می خادم کی شمرَه انتخاب بوکودم تا مرَه بشناسید و مرَه ایمان بأورید، و بفهمید کی فقط من خدایم، و پیشتر جی من خدایی نِئسَه بو و جی اَن پسم جُز من خدایی وجود نَئره.
11
من یَهوَه یم و بجُز من نجات دهنده ایی نِئسَه.
12
من بؤم کی آینده جَه خبر دَأئِم و شیمی داد فأرسِه یم و خدایِ دیگری نوبو کی اَ کارانَ شِمره کوده. خداوند فرمایه شومَأن می شاهدانید کی من خدایم.
13
من خدایم و همیشه رِه خدا ایسم. کی تَنه اون کارایی کی من بوکوده دَأرمَ تغییر بده؟»
14
خداوند کی شیمی نجات دهنده و اسرائیلِ قدوسه اَطو فرمایه:«ای اسرائیل، تی وَسی ایتَه ارتشْ اوسه کونم بابِل تا بابِلیانَ اَسیر بوکونه و اوشَأنَ دوکونه هون کشتیانی دورون کی اوشَأنِ دَأشتَأنَ افتخار کودد و اوشَأنَ بابِلِ جَه بوبورد.»
15
«من یَهوَه شیمی قدوسِّ خدایم، اسرائیلِ خالقْ و شیمی پادشاه.»
16
خداوند اَطو فرمایه:«من هون خدایی ایسم دریا آبانَ کنار بزَه و راهی دریا میَأن چَأکود،
17
هونی کی مصرِ لشکر و اوشَأنِ پورقوّته سربازانَ بیرون بأورد تا دریا میَأن دیمیرد و جی میَأن بوشود و اوشَأنِ زندگی چراغ خاموشَ بِه.
18
چیزایی کی بوگوذشتَ به یاد نأورید و دِ قدیمِ خاطراتِ مرَه زندگی نوکونید.
19
من خَأیم ایتَه تازه کار انجام بدم. هَسَه اون کار انجام بوستَأن دره، تَأنید تشخیص بدید؟ من بیابانِ میَأن راهی چَأکونم و برهوتِ میَأن نهرِ آبَ روانَ کونم.
20
صحرا وحشی حیوانان مره حُرمت نهد، حتی شَعالان و شُترمرغان، چون بیابانِ میَأن آب جاری کونم و برهوتِ دورون دغنِ آب روان کونم.
21
ای بنی اسرائیل، شمرَه خودمِ رِه بوجود بأوردم تا مرَه ستایش بوکونید.
اسرائیلِ بی وفایی
22
ولی تو ای یعقوب مرَه ستایش نوکودی و می جَه خستَه بوستی.
23
تو خودتِ گوسفندانِ جَه مرِه قربانی سوختنی نأوردی، قربانی یانِ اَمرَه مرَه اِحترام نِنَأئی، من تی جَه نخَأستم مرِه هدیه و بوخور بأوری تا تی رو باری نِنم و ترَه خستَه نوکونم.
24
نه مرِه بوخور خوشبو بِهِه دَأری نه قربانیانِ چربی اَمرَه مرَه خوشحالَ کوده دَأری، اوشَأنِ جا تی گوناهانَ مرِه تقدیم بوکوده ایی و خودتِ تقصیراتِ اَمرَه مرَه خسته کوده ایی.
25
با اَنحال من خدایی ایسم کی خودمِ خاطرِ وَسی تی گوناهانَ محوَ کودم و هیچموقع اوشَأنَ به یاد نَأورم.
26
گوذشته یَ یاد بأور، بیا تا قضاوت بوکونیم! خودتِ دلیل و مدرکَ رو بوکون تا ثابت بوکونی کی بی گوناهی.
27
تی اَجداد جی هون اول بر ضّدِ من گوناه بوکودد و تی رهبران و حاکمانْ می قوانینَ بیشکیند.
28
پس هَنه وَسی منم قُدسِ کاهنانَ بی حُرمت کونم و یعقوبَ لعنتِ دسْ، و اسرائیلَ توهین و ناسزا دسْ ایسپارم تا رُسوا بوبود.