1
خداوند فرمایه:«اَ ایسه می خادم کی اونِ جَه حمایت کونم، اون کسی کی من انتخاب بوکودم و اونِ جَه خشنودم، من اونَ می روحِ جَه پورَه کونم و اون همۀ قومانِ رِه عدالت و انصافَ اَوره.
2
اون فریاد نزنه و کوچه یانِ دورون خو آوازَه بلندَه نوکونه.
3
بیشکفته نِی یَ نیشکینه و ضعیفه شُعله یَ خاموشَ نوکونه. اون براستی عدالت و انصافِ واقعی یَ اجرا کونه.
4
دیلسرد و نااُمید نیبه تا عدالتَ زمینِ رو اُستوار بوکونه. سرزمینایِ دورِ مردم اونِ شریعتِ رَأفأ ایسَد.
5
یَهوَه خدا کی آسمانانَ خلق بوکود و اوشَأنَ گسترش بدَه، اون کی زمین و هر چی اونِ میَأن زندگی کونه یَ بوجود بأورد و همۀ انسانانَ روح و زندگی ببخشه خو خادمَ اَطو گویه:
6
«من کی یَهوَه یم ترَه دَخَأده دَأرم، من تی دسَ گیرم و ترَه حفظ کونم تا تمامی زمینِ رو عدالتَ اِجرا بوکونی. بواسطۀ تو من همۀ جهانِ مردمانِ مرَه عهدی دَوَدم و بواسطۀ تو همۀ ملتانَ نوری بخشم.
7
تا کورانِ چومانَ بازَه کونی و اَسیرانَ زندانانِ جَه آزادَه کونی و کسانی کی سیاهچاله یانِ دورون ایسَدَه بیرون بأوری.
8
من یَهوَه یم و می نام هَنه. و خودمِ جلالَ کسِ دیگرَه، و خودمِ ستایشَ بتراشته بُتانَ فأندم.
9
اونچی کی تا هَسَه پیشگویی بوکوده بؤم انجام بیگیفت، هَسَه چیزایِ تازه تری اعلام کونم و پیشتر جی اَنکی اتفاق دکفه شمرَه خبر دهم.
ستایشِ سرود
10
ای جزیره های دوردست و ای کسانی کی اوشَأنِ میَأن زندگی کونیدْ، ای دریانوردان و ای اونچی کی دریا میأن ایسَئید، خداوندِ ستایشِ رِه تازه سرود بخَأنید، اونَ زمینِ دورترینِ جائانِ جَه ستایش بوکونید.
11
صحرا و اونِ شهران خداوندَ ستایش بوکوند، قیدارِ مردمان خداوندَ پرستش بوکوند، کسانی کی سالِع میَأن زندگی کوند خوشَأنِ آوازَ بلندَ کوند و کوه هانِ جُرِ جَه شادی رِه فریاد بوکوند.
12
کسانی کی سرزمینایِ دورِ میَأن زندگی کوند خداوندَ جلال بدد و اونَ ستایش بوکوند.
13
خداوند ایتَه جنگجو مَأنستَأن بیرون اَیه، و ایتَه مردِ جنگی مَأنستَأن غیرتی بِهه، اون نَعره زنه و فریادِ اَمرَه فرمانِ جنگ دِهه، اون خو دوشمنانَ شکست دِهه.
14
خدا فرمایه:«خیلی زماته ساکت بِئسَه دَأرم و خودمِ جولویَ بیگیفتم و اوشَأنَ جوابی ندَه دَأرم. اما دِ ساکت نِئسم، بلکی زنی مَأنستَأن کی اونِ زَئَنِ موقع یِه فریاد کونم و نَفس زنان آه کشم.
15
من کوه هان و تپه یانَ ویرانَ کونم، همۀ اوشَأنِ دار و درختانَ جی میَأن بورم و رودخانه یان و استخرانَ خوشکَ کونم.
16
می قؤمِ کورَ به راهی کی نَأند رهبری کونم و اوشَأنَ جاده یانی کی هیچموقع نوشو دَأردِ دورون هدایت کونم. اوشَأنِ پِشِ تاریکی یَ روشنَ کونم، و کجی و ناهمواری یَ هموارَه کونم. بله، تا همۀ اَشَأنَ انجام ندم اوشَأنَ ولَ نوکونم.»
17
همۀ کسانی کی بُتانَ اعتماد کوند و بتراشته شکل و شمایلَ گوید:«شومَأن اَمی خدائید» شرمنده و رسوا بود.
اسرائیلِ کَر و کور
18
خداوند فرمایه:«ای کَران بشتَأوید، و ای کوران فأندرید تا بیدینید.
19
آیا کسی می بنده اسرائیلِ جَه کورتر و می اوسه بوبُسته جَه کرتر ایسَه؟ کیسه کی می همپیمانِ مَأنستَأن کور بیبه، و خداوندِ خادمِ مَأنستَأن اونِ چومَأن نیدینه؟
20
خیلی چیزان دِئِن دری ولی توجه نوکونی، تی گوشان بازه ولی هیچی نیشتَأوی.
21
خداوندَ خوش بأمو کی خو عدالتِ وَسی خو شریعتَ نمونه بوکونه تا قؤم اونِ شریعتَ محترم بدَأرد.
22
ولی اونِ قؤم نتَأند اَ کارَه انجام بدد، چون تاراج بوبُسته دَأرد و سیاهچاله یانِ میَأن زنجیرد و زندانانِ میَأن حَبس. اوشَأنِ مال و اَموالَ غارت بوکوده دَأرد و هیچ کس اوشَأنِ خلاصی رِه نأمو دَأره، تاراج بوبُستد و هیچکی نوگویه:«پسَه دن»
23
آیا شیمی میَأن کسی ایسَه کی اَ گبانَ گوش بوکونه و توجه بدَأره و آینده رِه درسِ عِبرت بیگیره؟
24
کی وَأهأشت یعقوبْ تاراجگرِ دس تسلیم بیبه؟ کی اسرائیلَ غارتگرانِ دس بیسپارد؟ آیا هون خداوندی نوبو کی بر ضّدِ اون گناه بوکودید؟ بله، اوشَأن نخَأستد اونِ راه هانَ بوشود و اونِ شریعتِ جَه اِطاعت بوکوند.
25
هَنه وَسی خداوند خو غیظَ اوشَأنِ رو خالی کود و جنگِ بلایَ اوشَأنِ رو نازل بفرماست، و اونِ خشمِ آتش جی هر طرف اسرائیلِ دورون روشنَ بوست ولی نفهمستد، و اوشَأنَ بوسوجَأنه، ولی عِبرت نیگیفتد.