41

¹ خداوند فرمایه:«ای جزیره یانی کی دور ایسَأئید، ساکت بِئسید و مرَه گوش بدید! ای ملتان تازه قوّت بیگیرید، بأئید نزدیکتر و گب بزنید، بأئیم بیشیم دادگاه و خودتانِ جَه دفاع بوکونید، بیشیم بیدینیم حق کی اَمرَه یه. ² کی اَ مردَ جی مشرق بأورده دَأره کی هر جا قدم نِهه اویَ فتح کونه؟ کی اونَ قؤمأن و پادشاهانِ رو پیروز بوکوده؟ اونِ شمشیرِ ضربه مرَه اوشَأنِ سپاهیان گرد و خاکِ مَأنستَأن پخشَ بود و اونِ کمانْ اوشَأنَ کولوشِ مَأنستَأن پراکنده کونه. ³ اوشَأنَ تا جاهایِ دور تعقیب کونه تا جاهایی کی پیشتر جی اون اونِ پا اویَ فَأنرسه بو و سلامتی مرَه هوطو پیش شِه. ⁴ کیه کی اَ کارانَ بوکوده؟ کیسه کی تاریخَ جی هون اول تعیین بوکوده؟ منم یَهوَهْ کی جی اول ایسَه بوم و تا آخرم ایسَم، منم. ⁵ جزیره های دورِه مردمان بیدد و بترسد، زمین بلرزه دکفت، اوشَأن جمعَ بوستد و نزدیک بأمود. ⁶ هر کس خو همساده یَ کمک بوکوده و خو برأرَ گویه:«قوی بوبون» ⁷ اوشَأن خَأید بُتی چَأکوند، نجّار طلاسازَه آفرین گویه و آهنگر اونی کی سِندانِ رو چوکوش زنه یَ تشویق کونه، دربارۀ اون قسمتی کی لَحیم کاری بوبُسته هم گوید:«خوبه» و گوید کی: اونَ میخانِ رو مُحکم کونه تا دیوارِ جَه نکفه! ⁸ اما تو ای اسرائیل، ای می بنده، تو قؤمی ایسی کی ترَه انتخاب بوکودم، تو می دوستْ ابراهیمِ نسلِ جَه ایی. ⁹ من ترَه جی جهانِ دورترین جائان دَخَأدم و ترَه بوگوفتم تو می بنده ایی، من ترَه انتخاب بوکوده دَأرم و ترکَ نوکونم. ¹⁰ پس نترس من تی اَمرَه یم، هراسان نوبون چون من تی خدایم، من ترَه تقویت کونم و یاری دِهم، من می دسِ راستِ عدالتِ اَمرَه تی جَه حمایت کونم و ترَه نجات دهم. ¹¹ همۀ اَشَأنی کی تی جَه عصبانید شرمنده و رُسوا بود، و اوشَأنی کی تی مرَه مخالفت کوند هیچ بود و هلاکَ بود. ¹² هر چی تی دوشمنانِ دونبال بگردی اوشَأنَ پیدا نوکونی، و اوشَأنی کی تی مرَه جنگ کوند نیست و نابودَه بود. ¹³ چون من یَهوَه کی تی خدایم، تی راستِ دسَ گیرم و ترَه گویم:«نترس من ترَه یاری کونم.» ¹⁴ ای یعقوب کی ایتَه کِرمِ مَأنستَأن کوچدانه ایی، و ای اسرائیل کی کم تعدادی، نترس، خداوند فرمایه؛ من خودم ترَه یاری کونم، من اسرائیلِ قدوسِ خدا تی یاور و تی نجات دهنده یم. ¹⁵ هَسَه تی جَه خرمنکوبی چَأکونم تازه، تیز و دندانه دار، کوه هانَ پامالَ کونی و خوردَ کونی، و تپه یانَ کولوشِ مَأنستَأن چَأکونی. ¹⁶ و اوشَأنَ پرتَ کونی هوا و باد همۀ بوره و گردباد اوشَأنَ پراکندَه کونه. اونموقع خداوندِ جَه شادمان بیهی و اسرائیلِ قدوسَ افتخار کونی. ¹⁷ وختی فقیر بیچاره یان آبِ دونبال گردد و پیدا نوکوند و اوشَأنِ زبان جی تشنگی خوشکَ بِه، اونموقع من کی یَهوَه ایسم اوشَأنِ دوعایَ اجابت کونم. من اسرائیلِ خدا هیچموقع اوشَأنَ ترکَ نوکونم. ¹⁸ من تپه های خوشک و دره یانِ دورون نهرِ آب جاری کونم و خوشکِ بیابانَ استخر چَأکونم، من خوشکِ زمینِ جَه چشمه هایِ آب روان کونم. ¹⁹ بیابانِ میَأن سروِ آزاد و اَقاقیا و آس و زیتون دار جُر اَورم و صحرا دورون کاج و صنوبر و چنارَ با هم کارم. ²⁰ تا همه بیدیند و بدَأندْ، و فکر بوکوند و بفهمد کی خداوندِ دسْ اَ کارَه بوکوده و اسرائیلِ قدوسْ همۀ اَشَأنَ چَأکوده.

باطلِ بُتان

²¹ خداوند کی اسرائیلِ پادشاهه اَطو گویه:«ای ملتانِ خدایان، خودتانِ اِدعا و دلایلَ عرضه بوکونید. ²² بأئید و اَمرَه اعلام بوکونید کی قراره چی اتفاقی دکفه، اُموری کی پیشترانِ رِه اتفاق دکفته یَ اَمرَه بوگوئید تا فکر بوکونیم و اوشَأنِ انجام گیفتنَ بفهمیم، یا پیشگویی بوکونید تا بدَأنیم چی خَأیه پیش بأیه. ²³ اگر شومَأن واقعاً خدایانید چیزایی کی بعدِ اَن اتفاق دکفه یَ بوگوئید! بله، ایتَه کاری انجام بدیدْ بَد یا خوب، تا بترسیم و هراسان بیبیم. ²⁴ ولی شومَأن هیچید و شیمی کاران هیچِ جَه هم کمتره، هر کی شمره پرستش کونه خیلی بدبخته. ²⁵ ولی من کسی یَ مشرقِ جَه انتخاب بوکودم کی شمالِ جَه شمرَه حمله کونه. اون می نامَ دخَأنه، اون همۀ پادشاهانَ پامالَ کونه، چوطو کی ایتَه کوزه گر گیلَ لقد بزنه. ²⁶ کیسه کی اَ چیزانَ پیشترانِ رِه پیشگویی بوکوده بِه؟ تا هَسَه اَمَأن بوگوئیم اون راس گویه و حق اونِ مرَه یه. هیچکودام جی شومَأن اَ اتفاقانَ اعلام نوکودید و هیچ کسم دربارۀ اَشَأن شیمی جَه چیزی نیشتَأوست. ²⁷ و من بؤم کی اولین بار صَهیونَ مُژده بدم و بوگوفتم؛ اَوشَأنَ فَأندر! من بؤم کی اورشلیمِ رِه قاصدی اوسه کودم تا بوگویه شیمی قؤم آمون دردْ، اوشَأن وَأگردستَأن درد خودشَأنِ وطن. ²⁸ و وختی بُتانَ فَأندرستم، اوشَأن چیزی گوفتَأنِ رِه نَأشتد و وختی اوشَأنِ جَه سوال وَأورسمْ جوابی نیشتَأوستم. ²⁹ اَ خدایان همه باطلد و هیچ کاری نتَأند بوکوند، بُتایی کی اوشَأن چَأکوده دَأرد بادْ و بطالت ویشتر نییِد.