4
1
وختی اون روز فأرسه، هفت تَه زن ایتَه مردِ دس به دامن بود و گوید:«اَمَأن تَأنیم اَمی رخت و لباس و خورد و خوراکَ فراهم بوکونیم، فقط وَأهَأل بوگوئیم تو اَمی مردی، تا ویشتر جی اَن بی مردی جَه شرمنده نیبیم»
خداوندِ شاخه
2
او روزِ رِه خداوندِ شاخه قشنگ و پورجلاله، و زمینِ میوه اسرائیلِ مردمِ رِه کی زنده بمأنسته دَأرد، زینتْ و مایه افتخاره.
3
همۀ کسانی کی انتخاب بوبُستد تا اورشلیمِ میَأن زنده بمَأند، در اَماند و «مقدس» دخَأده بود.
4
اونموقع خداوند خو قدرتِ اَمرَه اورشلیمِ دخترانِ چرک و نجاستَ شوره، اون اورشلیمِ گوناه و خونی کی اونِ میَأن فووُسته یَ روحِ انصاف و روحِ آتشینِ اَمرَه جی میَأن بوره و پاکَ کونه.
5
بازن خداوند، کوهِ صَهیون و همۀ کسانی کی اویَ جمعَ بوسته دَأردِ سرِ جُر، روزِ رِه اَبرِ غلیظ و شبِ رِه آتشِ شعله اوسه کونه، خداوندِ جلالْ همۀ شهرَ پوشَأنه و اونِ جَه محافظت کونه.
6
اونِ جلالْ روزِ گرما میَأن اوشَأنِ رِه سایه بان بِهه و، باران و طوفانِ موقع اوشَأنِ رِه سرپناه.