3

¹ و هَسَه خداوند یَهوَه صبایوت هر چیز و هر کسی کی اورشلیم و یهودا مردم اونَ تکیه کوندَه اوشَأنِ جَه فَأگیره، حتی آب و نانم قحطی اَیه. ² اون حتی قهرمانان و سربازان و داوران و اَنبیاء و فالگیران و ریش سفیدان و ³ سپاهِ فرمانده یان و اَشراف زاده یان و مشاوران و صنعتگران و جادوگرانِ ماهرَه هم اوشَأنِ جَه فَأگیره. ⁴ و اوشَأنِ جا، زَأکأنْ مملکتَ اِداره کوند. ⁵ همه جا هرج و مرج بِهِه و همه خوشَأنِ همساده یانِ حق و حقوقَ ضایع کوند، زأکأن پیله ترانَ بی احترامی کوند و آدمایِ پستْ، بر علیه آدمایِ شرافتمند ویریزد. ⁶ روزی فَأرسه کی ایتَه خانه آدمان خوشَأنِ برأرِ دس به دامن بودُ و گوید:«تو ایتَه پیرهن اَمی جَه ویشتر دَأری، پس بیأ تو اَمی رهبر بوبون و اَ ویرانه تی دسِ جیر بیبه» ⁷ و اون جواب دِهه:«نه، من نتَأنم دردی یَ دوا بوکونم، می خانه دورون نه غذا نَهَه و نه رخت و لباس، مرَه مردمِ حاکم نوکونید!» ⁸ بله، اورشلیم خرابَ بِهِه و یهودا جی میَأن شِه، چره کی مردم هر چی کی گوید و هر کاری کی کوند بر ضدِ خداونده، اوشَأن اونِ چومِ پور جلالِ جولو سرکشی کوند خودِه خدایَ توهین کوند. ⁹ اوشَأنِ صورت اوشَأنِ رازَ فاش کونه و برضدِ خودِ اوشَأن شهادت دِهِه، سُدومِ مردمِ مَأنستَأن خوشَأنِ گوناهَ جار زند و اونَ جیگا ندد، وای بر اوشَأن چون اَ کارانِ مرَه خوشانِ سر بلا بأورده دَأرد. ¹⁰ دوروستکارانَ بوگوئید سعادتمندی شیمی نصیب بِهِه و شیمی کارانِ ثمره بهره یَ بورید. ¹¹ ولی وای بر شروران، کی بلا اوشَأنِ رأفأ ایسَه و اونچی کی دیگرانِ مرَه بوکوده دَأرد اوشَأنِ سر اَیه. ¹² ای می قؤم، شیمی رهبران کوچی زَأکأند و شیمی حاکمان زنأکأن، ای قؤم، شیمی راهنمایان شمرَه گومراهَ کوند و نابودی طرف فَأکشد. ¹³ خداوند ویریشته تا جُرمَ اِعلام بوکونه، اون حاضره تا قؤمانَ داوری بوکونه. ¹⁴ خداوند قؤمِ رهبران و اوشَأنِ پیله ترانَ محاکمه رِه دخَأنه و گویه:«شومَأن تاکستانانَ غارت بوکودید، شیمی خانه یان پوره جی اونچیزایی کی فقیرانِ جَه بودوزَنه دَأرید.» ¹⁵ خداوندِ قادرِ مُتعال گویه:«شمرَه چی بوبُسته کی اَطو می قؤمَ لِه کونید و فقیرانِ جَه سوءاستفاده کونید؟» ¹⁶ خداوند گویه:«اَنه وَسی کی اورشلیمِ دختران مغرورد و خوشَأنِ سرَ جُر گیرد و راه شُد، و ناز و عِشوه مرَه خوشَأنِ پاهانِ خلخالَ صدا دِهد، ¹⁷ خداوندم اورشلیمِ دخترانِ سرِ تَأنَ کچلَ کونه، اوشَأنَ همه تَه چومِ جولو لُخت و رُسوا کونه. ¹⁸ او روزِ میَأن خداوند همۀ زیورآلاتَ اوشَأنِ جَه فَأگیره: خلخالانَ، پیشانی دَودانَ، گردنبندایِ هلالی یَ، ¹⁹ گوشواره یانَ، اَلنگویانَ، روبنده یانَ، ²⁰ دستارانَ، بازوبندانَ، کمربندانَ، عطرِجائان، دوعا و طِلسمانَ، ²¹ اَنگوشترانَ، دوماغ حلقه یانَ، ²² رختایِ گرانقیمتَ، رَدائانَ، شالانَ، کیفانَ، ²³ آینه یانَ، رَختای کتانِ نازکِ بدن نمایَ، روسَریان و چادُرانَ، بله، خداوند اوشَأنَ همۀ اَ چیزانِ جَه محروم کونه. ²⁴ بجای عطرِ بو، گند و عفونتِ بو اَیه، و کمربندِ جا خوشَأنِ کمرَه لافند دوَدد، بجای ببافته مو کچلَ بود، و بجای رختایِ قشنگ، عزا رختَ دوکوند، و اوشَأنِ زیبایی رُسوایی یَ تبدیل بِهه. ²⁵ و اوشَأنِ مردَأکأن و اوشَأنِ دلاوران جنگِ میَأن شمشیره مرَه میرد. ²⁶ اورشلیمِ دروازه یان شیون و ماتم کوند، اون ویرانه و متروکه بِهه و خاکِ رو نیشینه.