1
هو موقع حِزِقیا مریضَ بوست جوری کی مَردَن دوبو. اِشعیای نبی آموصِ پسر بوشو اونِ عَیادت و اونَ بوگوفت:«خداوند اَطو فرمایه؛ تی خانه کار بارانَ بیدین چونکی میری و زنده نمَأنی»
2
پس حِزِقیا خو رویَ وَأگردَأنه حَصارِ طرف و خداوندِ حضور اَطو دوعا بوکود:
3
«خداوندا، تمنا دَأرم به یاد بأوری کی چوطو می همۀ وجودِ اَمرَه وفادارانه تی حضور بِئسَم و اونچی کی تی نظر دوروست بویَ انجام بدَم» بازن حِزِقیا زار زار گریه بوکود.
4
و دوباره خداوندِ کلام اِشعَیایَ نازل بوبُست و بفرماست:
5
«بوشو و حِزِقیایَ بوگو؛ تی جدّْ داودِ خداْ یَهوَه اَطو گویه؛ تی دوعایَ بیشتَأوستم و تی اَشکانَ بیدم، هَسَه پونزدَه سال تی عمرَ زیادَ کودم.
6
تو و اَ شهرَ آشورِ پادشاه دسِ جَه نجات دهم و اَ شهرِ جَه حمایت کونم.
7
ترِه نشانه کی خدا حتماً خو وعده یَ انجام دِهِه اَن بیبه کی؛
8
خداوند پلکانی رو کی آحازِ پادشاه ساعت آفتابی چَأکوده دَأره، آفتابِ سایه یَ دَه درجه وَأگردَأنه عقب» و هَطو بوبُست و واقعاً آفتابِ سایه دَه درجه وَأگردست عقب.
9
وختی حِزِقیا، یهودا پادشاه خو مریضی جَه شفا پیدا کود اَ سرودَ خداوندِ ستایشِ رِه بینیویشت.
10
«خودمِ مرَه بوگوفتم کی می بهترین روزایِ زندگی دورون میرم و شؤم مُرده یانِ دونیا میَأن و می باقی سالانَ جی دس دهم.
11
بوگوفتم دِ خداوندَ نیدینم، بله، دِ زنده یانِ زمینِ جَه خداوندَ نیدینم و دِ نتَأنم دیگر مردمانِ مَأنستَأن آدمانَ بیدینم.
12
می خانه، چوپانانِ خیمه مَأنستَأن وُوچه بوبُسته دَأره و می جَه پسَ گیفته دَأرد. کسی مَأنستَأن کی پارچه بافه می زندگی یَ بپیچسته دَأرم و اون مرَه دستگاه پارچه بافی جَه وَأوِه دَأره. فکر بوکودم خدا می زندگی یَ تومامَ کونه.
13
تا صبح انتظار بکشم، خیال بوکون ایتَه شیر می استخوانانَ ایشکدن دوبو. فکر بوکودم خدا می زندگی یَ تومامَ کونه.
14
پرستو مَأنستَأن صدا کودم و کبوترِ مَأنستَأن ناله. اَقدر بوجُرَ فَأندرسته دَأرم می چومَأن دِ سو نَئره. ای خداوند، دِ وا بمَأنسته دَأرم، خودت مرَه اَ گرفتاری جَه خلاصَ کون.
15
ولی چی تَأنم بوگویم؟ خداوند خودش مرَه بوگوفته دَأره و خودش اَ کارَه بوکوده. می جان عذاب کشَن دره و جی ناراحتی آرام آرام راه شؤم.
16
ای خداوند آدمیان هَجور چیزانِ رِه زندگی کوند، خداوند من فقط ترِه زندگی کونم، مرَه شفا بدن و وَأهَأل زنده بمَأنم.
17
حتماً خودمِ سلامتی وَسی بو کی اَطو عذاب بکشم. تو تی لطف و محبتِ وَسی می جانَ هلاکتِ چاه جَه دورَه کودی و می همۀ گوناهانَ ببخشه ایی.
18
هیچکس نتَأنه مُرده یانِ دونیا جَه ترَه ستایش بوکونه، اوشَأنی کی میرد نتَأند تی وفاداری یَ اُمیدوار بوبود.
19
زنده یان، بله زنده یاند کی ترَه ستایش کوند، هَطو کی من ایمروز ترَه ستایش کونم. پئرأن پسرأنَ تعلیم دهد کی تو چقدر اَمین و باوفایی.
20
خداوند مرَه نجات دِهِه، پس منم ساز و چنگِ مرَه اونِ رِه سرود خَأنم. ای خداوند، تا زنده ایم پیله معبدِ دورون ترِه سرود خوانیم و ترَه ستایش کونیم.»
21
اِشعیا نبی بوگوفته بو کی:« انجیر جَه خمیری چَأکونید و اونَ پادشاه دُمَلِ رو بنید تا شفا پیدا کونه»
22
حِزِقیایِ پادشاه وَأورسه بو:«علامتی کی من بازم تَأنم بوشوم خداوندِ خانه چیسه؟»