36

¹ حِزِقیایِ پادشاه چهاردهمین سالِ سلطنتِ رِه، آشورِ امپراطور یعنی سنحاریب حمله بوکود یهودا و همۀ شهرایی کی حَصار دأشتدَ بیگیفت. ² بازن خو نماینده «رَبشاقی» یَ ایتَه پیلدانه لشکرِ مرَه جی لاکیش اوسَه کود اورشلیمْ حِزِقیایِ پادشاه ورجَه، اون استخر بوجُری نزدیکی رَختشورانِ مزرعه راه سر اُردو بزَه. ³ بازن سه نفر جی یهودا پیله کسان بوشود اونِ ورجَه. یعنی پادشاه دربارِ رئیس حِلقیا کی الیاقیمِ پسر بو، و دربارِ کاتبْ شِبنا و یوآخْ آسافِ پسر کی تاریخ نویس بو. ⁴ دولتِ آشورِ نمایندهْ یعنی رَبشاقی اوشَأنَ بوگوفت:«حِزِقیایَ بوگوئید پادشاهِ عظیمْ آشورِ امپراطورْ گویه؛ تو چیَه اِطمینان دَأری؟ تو چیَه اُمید دوَسته دَأری؟ ⁵ آیا خیال کونی هَچین حرفِ مرَه تَأنی قدرتِ نظامی و مهارتِ جنگی جولو بِئسی؟ اصلاً تو کیَه اُمید دوَسته دَأری کی اَطو بر ضّدِ من شورش بوکوده ایی؟ ⁶ اگر مصرَ تکیه بوکوده ایی، پس بدَأن کی تی دسِ عصا ایتَه خاشِ لوله یَ مَأنه کی تی وزنِ طاقتَ نَئره، اون بزودی ایشکیفه و تی دسِ دورون فرو شِه، بله هر کی مصرِ پادشاهْ فرعونَ اُمید دوَده اونِ آخر عاقبت بهتر از اَن نیبه. ⁷ و اگر خَأئید مرَه بوگوئید اَمَأن اَمی خدا یَهوَه یَ توکل دَأریم، آیا اَن هون خدایی نییه کی حِزِقیا همۀ اونِ معبدان و قربانگاه هانَ خرابَ کود و یهودا و اورشلیمِ مردمَ دستور بدَه کی فقط اورشلیمِ قربانگاه طرف پرستش بوکوند؟ ⁸ من آشورِ امپراطورِ طرفِ جَه حاضرم شیمی مرَه شرط دوَدم. من دو هیزار تَه اَسب شمرَه فأدم به شرطی کی بتَأنید دو هیزار تَه اسب سوار پیدا کونید تا اوشَأنِ رو سوارَه بود. ⁹ شومَأن حتی اَمی لشکرِ معمولی ترین افسرَ حریف نیئید، بازن انتظار دَأرید کی مصر شِمرِه ارابۀ جنگی و سواره نظام اوسه کونه؟ ¹⁰ آیا خیال کونید من بدون اَنکی خداوند مرَه اجازه بده بأمو دَأرم شیمی کشور و اونَ خرابَ کوده دَأرم؟ نه، بلکی یَهوَه خودش مرَه بوگوفت بَأیم شیمی سرزمین و اَیَ جی میَأن بوبورم!» ¹¹ بعدِ اَ گبان، اِلیاقیم و شِبنا و یوآخْ آشورِ نماینده یَ بوگوفتد:«تمنا دَأریم اَمی اَمرَه زبان آرامی مرَه گب بزنید، اَمَأن او زبانم فهمیم، بی زحمت عِبری گب نزنید چون کسانی کی حصارِ جُر ایسَد شیمی حرفانَ ایشتَأود.» ¹² ولی آشور نماینده جواب بدَه:«شومَأن فکر کونید کی امپراطور مرَه اوسه کوده فقط شیمی مرَه و شیمی پادشاه مرَه گب بزنم؟ مگر مرَه اوسه نوکوده اَ مردمی کی حصارِ رو جمعَ بوسته دَأردِ مرَه گب بزنم؟ اوشَأنِ سرم هو بلایی اَیه کی شیمی سر اَیه، شومَأن همه تَه شیمی نجاست و شیمی اِدرارَ خورید!» ¹³ بازن آشورِ فرمانده بپا بِئسَه و رو بوکود مردمی کی حَصارِ رو جمعَ بوسته بودْ و زبانِ عِبری مرَه صدای بلندِ مرَه بوگوفت:«پادشاهِ عظیمْ آشورِ امپراطورِ پیغامَ گوش بوکونید، ¹⁴ پادشاه فرمایه؛ وَأنَألید حِزِقیا شمرَه فریب بده، اون هیچموقع نتَأنه شمرَه می چنگِ جَه نجات بده. ¹⁵ حِزِقیا گبَ کی گویه خداوند حتماً اَمرَه نجات دِهه و وَأنَأله کی اَمی شهر آشورِ پادشاه دس دکفه یَ باور نوکونید، وَأنَألید شمرَه مجبور بوکونه کی خداوندَ توکل بوکونید. ¹⁶ حِزِقیایِ حرفانَ گوش نوکونید، آشورِ پادشاه گویه شهرِ جَه بیرون بأئید و تسلیم بیبید، می مرَه صُلح بوکونید تا وَألم شیمی سرزمینِ دورون آرامشِ میَأن زندگی بوکونید و خودتانِ اَنگور داران و اَنجیر دارانِ محصولَ بوخورید و شیمی چشمه یانِ جَه آب بوخورید. ¹⁷ تا موقعی کی بَأیم و شمرَه بوبورم ایتَه سرزمینِ دیگر کی شیمی سرزمینِ مَأنستَأنه، جایی کی تاکستان دَأره و نان و شراب و عسل اونِ دورون فراوانه، اگر اَ کارَ بوکونید زنده مَأنید. ¹⁸ نوکونه حِزِقیا شمرَه فریب بده و بوگویه؛ یَهوَه اَمرَه نجات دِهه، آیا هیچکودام جی خدایان دیگر بتَأنستد خوشَأنِ سرزمینَ آشورِ پادشاه دَسِ جَه نجات بدد؟ ¹⁹ کَ یَ ایسَد حَمات و اَرفادِ خدایان؟ کَ یَ ایسَد سِفاروایِم خدایان؟ آیا اوشَأن بتَأنستد سامره یَ می دسِ جَه نجات بدد؟ ²⁰ تا هَسَه کَ ی تَه خدا بتَأنسته کشوری یَ می دسِ جَه نجات بده؟ پس چی وَسی فکر کونید کی یَهوَه تَأنه اورشلیمَ می دسِ جَه نجات بده؟» ²¹ مردم ساکت بِئسَد و گب نزد. چون پادشاه دستور بدَه بو کسی چیزی نوگویه. ²² بازن اِلیاقیمْ حِلقیا پسرْ کی دربارِ رئیس بو و شِبنا دربارِ کاتب و یوآخْ آسافِ پسر کی تاریخ نویس بو جی ناراحتی خوشَأنِ رختَ پارَه کودد و بوشود حِزِقیایِ پادشاه ورجَه و اونچی کی آشورِ لشکرِ فرمانده اوشَأنَ بوگوفته بو اونَ گزارش بدَد.