34

¹ ای قؤمَأن نزدیک بَأئید تا بیشتَأوید! ای مِلتان توجه بوکونید، همۀ زمین و هر کسی کی زمینِ رو زندگی کونه گوش بوکونه. ² خداوند همۀ قؤمَأنِ دسِ جَه عصبانیه و اوشَأنِ لشکریانَ غیظ بوکوده. اون اوشَأنَ مرگ و نابودیَ محکوم بوکوده. ³ اوشَأنِ جنازه یان دفن نیبه و اوشَأنِ جنازه بو همۀ زمینَ پورَه کونه، و اوشَأنِ خون جی کوه هان روان بِهِه. ⁴ خورشید و ماه و ستاره یانْ گَردُ خاکْ بِهد و آسمانْ ایتَه طومارِ مَأنستَأن پیچ خوره. آسمانِ ستاره یانْ اَنگور دارِ برگِ مَأنستَأن و یا برِسه میوه مَأنستَأن کی درختِ جَه کفد همه تَه فووُد. ⁵ خداوند آسمانِ میَأن خو شمشیرَ فَأکشه دَأره و آماده یه تا قؤمِ اَدومَ کی اوشَأنَ غضب بوکودهْ ضربه بزنه. ⁶ خداوندِ شمشیر اوشَأنِ خون و چربی جَه پورَه بِه و اوشَأنَ گوسفند و بُزه قربانی مَأنستَأن سر وَأوینه، خداوند شهرِ بُصرَه میَأن پیلدانه قربانگاهی چَأکونه و اَدومِ میَأن کشتارِ عظیمی براه تَأوَأده. ⁷ مردم گاو و گوسالۀ قربانی مَأنستَأن کفد زمینْ و زمینْ اوشَأنِ خونِ جَه سیراب بِه و اوشَأنِ چربی جَه حاصلخیز ⁸ چون او روزِ رِه خداوند انتقام گیره و سالی ایسه کی اَدوم ظلمهایی وَسی کی در حقِ اسرائیل بوکوده جزا دینه. ⁹ اوشَأنِ رودخانه یان قیرَ بدل بِه و اوشَأنِ گردُ خاکْ گوگردَه، و اوشَأنِ زمین سراسر قیرِ سوزانِ جَه پوشیده بِه. ¹⁰ اَدوم شب و روز سوجه و اونِ جَه دود راستَ بِه. نسل در نسل اویَ خرابه مَأنه و تا اَبد دِ کسی اویَ زندگی نوکونه. ¹¹ پرنده های وحشی اویَ اِشغال کوند و کلاغ و کوره غوغو اویَ لانه چَأکوند، خداوند اَدومَ محکوم بوکوده به نابودی و ویرانی. ¹² اوشَأنِ شاهزاده یانِ جَه دِ کسی باقی نمَأنه کی اونَ پادشاه بوکوند و اوشَأنِ رهبرانْ همه تَه جی میَأن شُد ¹³ اوشَأنِ قلعه یان و قصرانِ دورون خیس و خار و گَزَنه جُر اَیه و شَعالان و شُترمُرغان اویَ لانه کوند. ¹⁴ حیوانانِ وحشی و کفتاران اَدومِ میَأن گردد و شبان زوزه کشد، و بُزایِ وحشی همدیگرَ دخَأند، و شبِ هَیولا اویَ آرام گیره و خو استراحتِ رِه ایتِه جا پیدا کونه. ¹⁵ اویَ کوره غوغویان لانه چَأکوند، تخم نهد و تخمانِ رو نیشیند و خوشَأنِ جوجه یانَ خوشَأنِ سایه جیر گیرد، اویَ لاشخورانْ جمعَ بود. ¹⁶ خداوندِ کتابَ بخوانید و بررسی بوکونید و اونچی جَه کی اون خَأیه انجام بده آگاه بیبید، همۀ اَ کتابِ جزئیات اَنجام بِهِه. و خداوند اَشأنَ بفرماسته دَأره؛ هیچ لاشخوری اون سرزمینِ دورون بی جفت نِئسه و اونِ روح اوشَأنَ جمعَ کوده. ¹⁷ خداوند اوشَأنِ رِه قرعه تَأوَأدَه دَأره و اَ سرزمینَ اَ حیوانانِ میَأن تقسیم بوکوده ، اون هر کودام جی اوشَأنَ سهمی فَأدَه دَأره تا همیشه رِه نسل در نسلْ اونِ میَأن زندگی بوکوند.