1
وای بر تویی کی غارت کونی ولی تا هَسَه غارت نوبوسته ایی، و وای بر تو ای خیانتکار که تا هَسَه کسی ترَه خیانت نوکوده. وختی تی غارتگری یَ تومامَ کودی خودت غارت بی، و وختی خیانت کودَأنِ جَه دس بکشه ایی، ترَه خیانت کوند.
2
ای خداوند خودت اَمرَه رَحم بوکون، اَمی اُمید تویی. هر روز صبح اَمرَه قدرت عطا بوکون و گرفتاری موقع اَمرَه نجات بدن.
3
وختی اَمی وَسی ویریزی و جنگ کونی، قؤمأن پراکندَه بود و دوشمنان کی تی صدایَ ایشتَأود فرار کوند.
4
اَمی دوشمنانْ اَمی مال و اَموالَ جمعَ کوند و به تاراج بورد، جوری کی ایتَه مزرعه محصولَ ملخان بوخورد.
5
خداوندْ متعاله چونکی بوجُرِ جَه ساکنه، اون اورشلیمَ جی عدالت و اِنصاف پورَه کونه.
6
و اَ ملتِ بُنیانَ مُحکمَ کونه. اونْ خو قؤمِ جَه حمایت کونه و اوشَأنَ حِکمت و معرفت عَطا کونه. ترس و خداوندَ حُرمت نَئَن اوشَأنِ پیله ترین گنج بِه.
7
ولی هَسَه قؤمِ دلاوران کمکِ رِه فریاد کوند و اوشَأنِ سفیران کی بوشو بود صلحِ رِه نااُمیدی جَه گریه کوند، چون آشور اوشَأنِ صلحِ تقاضایَ قبول نوکوده.
8
شاه راهان خرابَ بوسته دَأردُ راه دُواری پیدا نیبه، آشوریان صُلحِ پیمانَ بیشکینه دَأرد و وعده یانی کی شاهدانِ ورجَه بدَه بودَه توجهی نَئرد، هیچکس دِ عزّت و احترامی نَئره.
9
اسرائیلِ سرزمین جی میَأن بوشو دَأره، لبنانِ جنگلان خوشکَ بوستد و شارونِ حاصلخیزه درهْ کویرِ مَأنستَأن بوبُسته دَأره، باشان و کَرمِل دار و درختِ برگان همه فووَستَأن درد.
10
ولی خداوند فرمایه:«هَسَه ویریزم و می قدرت و توانایی یَ نیشان دهم.
11
شیمی نقشه یان بی ارزش و بی فایده یه. خودتانِ نَفَسْ آتشی یَ مَأنه کی خودتأنَ سوجَأنه.
12
شیمی سپاهیان کاملاً سوجد و آهکِ مَأنستَأن بود، و خیس و خارِ مَأنستَأن آتشِ دورون سوجد.»
13
ای مردمانی کی دورید، اونچی کی بوکوده مَه توجه بدَأرید، ای مردمانی کی نزدیکید، بدَأنید کی من قدرت دَأرم.
14
گوناهکاران و مُنافقانی کی اورشلیمِ دورون ایسَأدْ ترسِ جَه پرکستَأن درد و گوید:«خدا داوری آتشْ دایمی سوجه و سوجَأنه، کَ ی تَه جی اَمَأن تَأنه آتشِ اَبدی میَأن ساکن بیبه و زنده بمَأنه؟»
15
ولی اون کسی تَأنه زنده بمَأنه کی راست و دوروست بیبه و صداقتِ اَمرَه عمل بوکونه، و خو منفعتِ وَسی فقیرانَ ظلم نوکونه و رِشوه فَأنگیره، و کسانی مرَه کی قتل و جنایتِ رِه نقشه دیچیند و شرارتِ رِه فکر کوند، همدست نیبه.
16
اگر اَ کارانَ بوکونید اَمنیتِ میَأن ایسَأئید، خیال بوکون ایتَه قلعۀ محکمِ دورون پناه بیگیفته دَأرید و در اَمانید و آب و غذا هم به اندازهْ خوردنِ رِه دَأرید.
17
ایبار دیگر شیمی چومَأن پادشاهی یَ دینه کی خو شکوه و زیبایی مرَه سرزمینِ پهناوری رو حکومت کونه، سرزمینی کی اونِ مَرزان اِنتها نَئره.
18
قدیم اَلایامِ ترسَأنْ فقط ایتَه خاطره بود شمرِهْ، و فکر کونید و خودتانِ مرَه گوئید:«کَ یَ ایسَه اون کسی کی اَمرَه ایشمارده؟ کَ یَ ایسَه اون کسی کی اَمی جَه مالیات فَأگیفته؟ ک یَ ایسَه اون جاسوسی کی اَمی بُرجانَ ایشمارده؟»
19
ولی اون روزان بوگذشته دَأره و جی اون بیگانه یانی کی اوشَأنِ زبانَ نفهمستید اثری نییه و دِ اوشَأنَ نیدینید.
20
صَهیونَ فَأندرید، اون شهری کی اَمی جشنهای مقدسَ اویَ گیریم، اورشلیمَ فَأندرید، بیدینید چوطو صلح و اَمنیتِ میَأن بسر بوره، اورشلیم محکمْ خو جا سر مَأنه، دوروست ایتَه خیمه مَأنستَأن کی خو جاسر جَه تکان نوخوره و اونِ میخَأن بیرون نَأیه و اونِ لافند پارَه نیبه.
21
خداوند اَمی جَه ایتَه پیلدانه رودخانه مَأنستَأن مواظبت کونه تا دوشمنانِ کشتیان نتَأند اونِ جَه دوَأرد و اَمرَه حمله بوکوند.
22
چره کی خداوند اَمی رهبره، خداوند اَمرَه شریعتَ فَأدَه دَأره، خداوند اَمی پادشاهه، اونه کی اَمرَه نجات دِهه.
23
دوشمنانِ کشتیانِ لافند سُسته و نتَأنه دکلَ مُحکم بدَأره و اوشَأنم نتَأد بادبانانَ فَأکشد. اَمَأن غنایمِ زیادی دوشمنِ جَه بدس اَوریم، حتی شلان و لنگانم اَ غنیمتانِ جَه سهمی بورد.
24
کسانی کی اَمی سرزمینِ میَأن زندگی کوند، دِ هیچموقع مریضَ نوبود و همۀ اوشَأنِ گوناهان آمرزیدَه بِه.