1
خداوند فرمایه:« وای بر می فتنه گرِ زَأکأن، اوشَأن هر کسِ اَمرَه مشورت کوند جُز می اَمرَه. و عهد و پیمانی دوَدد کی می روحِ جَه نییه و نقشه یانی جَه پیروی کوند کی می نقشه نییه، و اَطو فقط خوشَأنِ گوناهانَ زیادَه کوند.
2
اوشَأن بدونِ اَنکی می مرَه مشورت بوکوند، شُد مصر تا فرعونِ جَه کمک فَأگیرد، اوشَأنِ همۀ اُمید و اِطمینان فرعونه.
3
ولی فرعونِ قدرتَ اُمید دوستن جُز خجالت چیزی نَئره، و اونِ کمکِ رو حساب کودَأنِ آخرْعاقبتْ رُسواییه.
4
هر چند اوشَأنِ سفیران هَسَه مصرِ شهرانَ، یعنی صوعَن و حانیسَ فَأرسه دَأرد،
5
ولی همۀ یهودا مردمانْ، اَنِ وَسی کی مصریانی کی فایده ایی اوشَأنِ رِه نئردَ اعتماد بوکوده دَأردْ، پشیمانَ بود.»
6
وحی دربارۀ صحرای جنوبی حیوانان:«بیدینید چوطو اَشَأنِ سَفیران خوشَأنِ پول و ثروتَ اُلاغلانِ پوشت بار بوکوده دَأرد و خوشَأنِ گَنجانَ شُترانِ پوشت بنَه دَأرد، و ایتَه بیایانِ خطرناکِ جَه کی پور جی شیر و اَفعیه بوردَأن درد ایتَه قؤمَ هدیه فَأدد، قؤمی کی هیچ فایده ایی اوشَأنِ رِه نئرد.
7
مصرِ کمکْ بی اَرزش و بی فایده یه. هَنه وَسی من مصرَ اژدهایِ بی خاصیتْ نام بنَه دَأرم.»
8
خداوند مرَه بوگوفت کی همۀ اَشَأنَ ایتَه کتابِ دورون بینیویسم و ثبت بوکونم تا سَندی بیبه اَبدی آینده گانِ رِه تا بفهمد اَ قؤم چقدر شرورد.
9
چون بنی اسرائیلِ قؤمْ همیشه بر ضّدِ خدا شورش کوند، همیشه دوروغ گوید و هیچموقع نخَأید خدا شریعتَ گوش بوکوند.
10
اَنبیایَ گوید:«نبوّت نوکونید» و کسانی کی رویأ دیندَ گوید:«اَمِرِه واقعیتَ نوگوئید، اَمِرِه رویأهای شیرین تعریف بوکونید و گبایِ خُب خُب بزنید. وَألید اَمی حال و هوا و اَمی تَوَهمِ دورون باقی بمَأنیم،
11
شومَأنم راهِ راستِ جَه مُنحرفَ بید. اَمَأن نخَأئیم دربارۀ اسرائیلِ قدوسِ خدا چیزی بیشتَأویم، پس اونِ راه و رسمَ اَمرَه تعلیم ندید.»
12
پس اَجور کاران و فکرانِ وَسی اسرائیلِ قدوسِ خدا اَطو گویه:«چون اونچی کی گویمَ اعتنا نوکونید و ظلم و فِسادَ اِعتماد دَأرید و اوشَأنَ تکیه بوکوده دَأرید،
13
پس اَن گوناه شِمرِه حَصاری یَ مَأنه کی شکم بوکودهُ شکاف اوسَأده، کی ناخبره فوکورده و خرابَ بِه.
14
و اونِ خرابَ بوستَأن ایتَه گیلی کوزه ایی یَ مَأنه کی کوزه گره دسِ جَه کفه و ایشکیفه، و چنان خوردَ بِه کی حتی نشَه اونِ تیکه یانِ مرَه ایتَه کوچدانه زغالَ مَنقلِ جَه، یا ایبچه آب حوضِ جَه اوسَأدَن.»
15
خداوند یَهوَه، اسرائیلِ قدوسِ خدا فرمایه:«اگر می طرف وَأگردسته بید و آسودگی مرَه توبه بوکوده بید نجات پیدا کودید، اگر مرَه توکل بوکوده بید اَمنیتِ میَأن ایسَه بید و قدرت بدس اَوردید، ولی نخَأستید.
16
بوگوفتید؛ نه نخَأیه، اَمی تیزرو اَسبانَ سوارَ بیم و دوشمنِ دسِ جَه فرار کونیم! پس هَسَه وَأستی فرار بوکونید. ولی بدَأنید کسانی اَسبان کی شمرَه تعقیب کوند شیمی اَسبانِ جَه تیزتر دُووَد.
17
ایتَه جی دوشمنِ سربازان هیزار نفر جی شومَأنَ فراری دِهِه، و پنج تَه جی دوشمنِ سربازان کافیه تا همۀ شمرَه فراری بدد، جوری کی شیمی لشکرِ جَه بجُز ایتَه پرچمِ چوبْ تپه رو چیزی باقی نمَأنه.»
خداوندِ فیض
18
ولی خداوند شیمی رأفأ ایسَه کی بازم وَأگردید اونِ طرف، اون حاضره کی شمرَه رَحم بوکونه، چره کی یَهوَه خدایی ایسه با اِنصاف. خوش به حال کسانی کی خداوندَ توکل کوند.
19
ای مردمی کی اورشلیمِ دورون زندگی کونید، شومَأن دِ گریه و زاری نوکونید، چون خداوند مهربانه، وختی اونِ حضور دوعا بوکونید اون شیمی دوعایَ ایشتَأوه و اِجابت کونه.
20
هر چند خداوند شیمی پِش رو روزایِ سختی یَ بنَه دَأره ولی خودش شیمی اَمرَه یه و شمرَه تعلیم دِهه، اون خورَه جیگا نده، بلکی تو خودتِ چومِ اَمرَه اونَ دینی.
21
وختی چپ و راستَ مُنحرفَ بید صدایی جی شیمی سرِ پوشت ایشتَأوید کی گویه:«راه اَرَه یه، اَرَه بوشو»
22
اونموقع همۀ خودتانِ بُتانَ کی نُقره مرَه روکش بیگیفته اید و همۀ بُتایی کی طلا اَمرَه چَأکوده اید نجس دَأنید، و اوشَأنَ نجسِ رختِ مَأنستَأن بیرون فیشَأنید و صدایِ بلندِ مرَه گوئید:«بیشید بیرون!»
23
خدا بذری کی زمینِ رو بکاشته ایدِ رو باران وَأرأنه تا رُشد بوکونه و شومَأن محصولِ زیادی بدَأرید، شیمی گاو و گوسفندان چراگاهایِ سرسبزِ میَأن علف خورد.
24
شیمی گاوان و اُلاغان کی زمینَ شُخم زند بهترین و تازه ترین علفَ خورد.
25
او روزِ رِه شیمی دوشمنانِ قلعه یان و بُرجان فوکورده و خودشانم میرد، ولی شمرِه هر کوهُ تپه ایی جَه چشمۀ آب جوش کونه و دغنانِ میَأن آب روان بِه.
26
ماهِ نورْ، خورشیدِ مَأنستَأن زیادَ بِه و خورشیدم هفت برابر ویشتر جی همیشه تاوِه. همۀ اَشَأن وختی اتفاق دِکِفه کی خداوند خو قؤمَ کی مجروح بوکوده شفا بده و اونِ زخمانَ دَوَده.
27
هَسَه خداوندِ نامْ جی دور اَیه، غضبی آتشین و دودی غلیظِ اَمرَه، اونْ گب زنه ولی اونِ کلام آتشِ مَأنستَأن سوجَأنه.
28
اونِ دهنِ نَفَس سیلِ خروشانی یَ مَأنه کی همه چیَه خو مرَه بوره، اون قؤمانَ اَلک کونه و هلاکَ کونه و اوشَأنه شومِ نقشه یانَ خاتمه دِهه.
29
ولی شومَأن خداوندِ قؤم خوشحال بید و خوشحالی اَمرَه سرود خَأنید، دوروست شبِ عیدِ مقدسِ مَأنستَأنْ، و شادمان بیهید دوروست وختی مَأنستَأن کی قؤم نِی مرَه آهنگ زند و خداوندِ کوه طرف پیش شُد، خداوندی کی اسرائیلِ پناهگاهه.
30
خداوند وَأله همه اونِ پورجلالِ صدایَه بیشتَأود، و مردم اونِ قدرت و اونِ شدتِ خشمُ غضبَ، آتش و باران و طوفان و تگرگ و سیلِ میَأن تَأند بیدیند.
31
آشورِ مردمان خداوندِ آوازَ بیشتَأود هراسانَ بود، خداوند خو عصا مرَه اوشَأنَ زنه.
32
و هر ضربه ایی کی خداوند خو قضاوتِ عَصا مرَه اوشَأنَ زنه، اونِ قؤمْ ساز و آواز مرَه خوشَأنِ رِه شادی کوند، خدا خودش خو پُرتوانِ بازو اَمرَه آشورِ مردمِ مرَه جنگ کونه.
33
خیلی پیشترانِ رِه ایتَه جاْ آشورِ پادشاه سوجَأنَنِه رِه آماده بوسته. اویَ وسیع و عمیقه، و هیزم هم سربه سر نَهه، و خداوند فوت کونه و اونِ نَفس ایتَه رودخانه گوگردِ مَأنستَأن اویَ به آتش کِشه.