1
وای بر سامره، وای بر اَ شهری کی دره های حاصلخیزِ اَمرَه دؤرَه بوسته و شرابخوارانِ رِه مایۀ افتخاره. شراب اسرائیلِ رهبرانَ جی پا تَأوَأدَه دَأره، اسرائیلِ جلال که ایتَه تاجِ گُلِ مَأنستَأن اوشَأنِ رهبرانِ سرِ رو نَهَه بو پژمُرده بوستَأن دره.
2
خداوند ایتَه آدمِ قوی و توانایَ حمله رِه آماده دَأره. خداوند اونَ تگرگِ طوفانِ مَأنستَأن، و رگبارِ شدید مَأنستَأن، و سیل خروشانِ مَأنستَأن اوسه کونه اسرائیلِ سرزمین.
3
اونموقع شهری کی اسرائیلِ شرابخوارانِ رِه مایۀ افتخار بو پامالَ بِه.
4
اوشَأنِ حاصلخیزِ دره یانْ ایمرتبه جی میَأن شِه، دوروست نوبری اَنجیرِ مَأنستَأن کی تا فأرسه، اینفر اَیه اونَ چینه و خوره.
5
ولی او روزِ رِه خداوندِ قادرِ متعالْ خو قؤمِ باقی مانده یانِ رِه، تاجِ جلال و قشنگی بِه.
6
اون قاضیانی کی زنده بمَأنسته دَأردَ حس عدالت عَطا کونه تا دوروست تشخیص بدد و سربازانَ قوّت دِهه تا بتَأند شهرِ دروازه یانِ جَه دفاع بوکوند.
7
ولی هَسَه شهرَ مَستان اِداره کوند. حتی انبیاء و کاهنانم اَقدر مَست و گیجد کی تِلو تِلو خورد، اوشَأن اوقدر شراب و باقی مشروبانَ بوخورده دَأرد کی خوشَأنِ پا سر نتَأند بِئسد، رویائانی کی خدا اَنبیایَ فَأده یَ جی مستیه زیاد درک نوکوند، و کاهنانم جی مستی زیاد حُکم کودَأنِ موقع کفد.
8
اَقدر بوجُر بأورده دَأرد اوشَأنِ سُفره یان استفراغِ جَه پوره و ایتِه جای تمیز باقی نمَأنسته.
9
اوشَأن گوید:«اِشعیا کیَه تعلیم دِهِه؟ کی اونِ تعلیمَ احتیاج دَأره؟ اونِ تعلیم کوچی زَأکأنِ رِه خوبه!
10
هر مطلبیَه بارها اَمرِه تکرار کونه و کلمه به کلمه توضیح دِهِه، حرفای نامفهوم، ایبچه اَیه ایبچه اویَ»
11
پس هَسَه کی اَ مردم اَ تعلیمَ گوش نوکوند، خدا ایتَه قؤمِ بیگانه کی لهجۀ عجیبِ مرَه گب زندَه اوسه کونه تا زبانِ بیگانه مرَه اوشَأنَ یاد بده.
12
خدا خَأسته اوشَأنَ آرامش و اَمنیت فَأده، ولی اوشَأن نخَأستد کی بیشتَأود.
13
پس خداوندم هر مطلبَ بارها اوشَأنِ رِه تکرار کونه و کلمه به کلمه توضیح دِهه. اَ قؤم کفد و خُوردَه بود، و دامِ میَأن کفد و آخرسر اَسیر بود.
14
پس ای اورشلیمِ رهبران کی همه چیَه به مسخره گیریدْ اونچی کی خداوند فرمایه یَ گوش بوکونید:
15
شومَأن گوئید کی مرگِ مرَه معامله بوکوده اید و مُرده یانِ دونیا مرَه قرار دوَسته اید. خیلی مُطمئِنید کی هر موقع بلایی فوتورکه شومَأن در اَمانید، ولی بدَأنید کی اَ اطمینان باطله و شومَأن فقط خودتانَ گول زَئَن درید
16
هَسَه خداوند یَهوَه اَطو فرمایه:من ایتَه سنگِ زیربنا صَهیونِ میَأن بنَم، سنگی ثابت و مُحکمْ کی آزمایش بوبُسته، ایتَه سنگِ زاویۀ بااَرزش کی هر کی اونَ ایمان بأوره مُضطرب نیبه.
17
اِنصاف اونِ ریسمان بِه و عدالت اونِ شاقول. تگرگ وَأره و شیمی پناهگاه کی دوروغه رو اُستواره ویرانَ بِه، و سیلْ اَیه و شیمی مخفیگاهَه خو مرَه بوره.»
18
عهدی کی مرگِ مرَه دوَسته اید باطلَه بِه و قراردادی کی مُرده یانِ دونیا مرَه دَأشتید اُستوار نمَأنه، وختی کی بلا نازل بیبه همۀ شمرَه پامالَ کونه.
19
وختی مصیبت بَأیه شمرَه خو مرَه بوره، چون شب و روز شمرَه گرفتارَ کونه. وختی اَ پیامِ معنی درک بیبه، آدمَ وحشت گیره.
20
شیمی روزگار کسی یَ مَأنه کی خَأیه بوخوسه ولی اونِ توشک کوچی تر جی اونه کی بتَأنه درازَ کشه و اونِ لحاف کوچی تر جی اونی کی بتَأنه خو رو تَأوَأده.
21
چون خداوند خشم و غضبِ مَرَه ویریزه تا خو کارانْ و اَعمالِ عجیبَ انجام بده، هوطویی کی پیشترانِ رِه کوهِ فِراصیم و جِبعونِ دشتِ میَأن انجام بده بو.
22
پس مسخره کودَأنِ جَه دس بکشید و هشداری کی شمرَه دهمَه جدی بیگیردْ وگرنه شیمی مجازات هَنه جَه هم سنگینتر بِه، چونکی من خداوندِ قادرِ مُتعالِ جَه بیشتَأوسته دَأرم کی قصد دَأره همۀ اَ سرزمینَ نابودَه کونه.
23
مرَه گوش بوکونید و می گبانَ توجه بدأرید.
24
آیا ایتَه کشاورز کی بذرپاشی رِه زمینَ شخم زنه همیشه اَ کارَه انجام دِهه؟ آیا سال دوازدَه ماه زمینَ شخم زنه و شیار کونه؟
25
آیا اونموقعی کی زمینَ هموارَ کود اونِ دورون تخم نکاره؟ آیا گشنیز و زیره تخمَ نپاشانه؟ گندم و جُویَه زمینِ شیارانِ دورون نکاره؟ زمینِ دؤر بَلال نکاره؟
26
کشاورز دَأنِه کی چی بوکونه، چون اونِ خدا اونَ یاد بدَه دَأره.
27
اونْ هیچموقع گشنیز و زیره یَ خرمنکوبِ مرَه نوکوبَأنه، بلکی ایتَه سبکِ چوبِ مرَه اوشَأنَ زنه و تکان دِهه.
28
گندم وَأستی نان بوستَأنِ رِه آرد بیبه، پس کشاورز دَأنه کی چقدر وَأستی اونَ خرمنکوب بزنه، و چوطو خو اسب و خو اَرابه یَ اونِ رو بگردَأنه کی اَرابه چرخْ و اَسبانْ، گندمَ لِه نوکوند.
29
همۀ اَ کاران و اَ حکمتانْ خداوندِ قادرِ مُتعالِ طرفِ جَه صادر بِه. خداوندِ حکمت و مشورت، عظیمه و عجیب.