1
او روزِ رِه اَ سرودَ یهودا سرزمینِ میَأن خَأند:«اَمی شهر مُحکمه، خدا اَمی بودورونی حصار و بیرونی حصارَ نجاتِ اَمرَه چَأکونه و اَمی جَه دفاع کونه.
2
دروازه یانَ وَأکونید تا قؤمِ عادل و با ایمان بأید بودورون.
3
ای خداوند، تو کسانی کی ترَه توکل کوند و خوشَأنِ اِراده میَأن اُستواردَ صلح و آرامش میَأن دَأری.
4
تا اَبد خداوندَ توکل بوکونید، چون خداوند یَهوَه صخرۀ جاودانیه.
5
خدا اوشَأنی کی مغرور بود و همیشه بوجُر بوجورانْ زندگی کوددَه پست و حقیر بوکوده، و اوشَأنِ مُحکمه شهرَ خاکِ مرَه هموارَه کوده.
6
فقیران و کسانی کی اوشَأنَ ظلم بوبُسته هَسَه اویَ شوئون اَمون کوند و اونَ خوشَأنِ پا جیر پامالَ کوند.»
7
عادلانِ راهْ صاف و مستقیمه، راهی کی تو عادلانِ رِه چَأکونی همواره.
8
ای خداوند، اَمَأن تی جَه پیروی کونیم و ترَه اُمید دوَسته دَأریم. اَمی جان و دیلُ اَمی اِشتیاق، تی نام و تی یاده.
9
شبَان می همۀ وجود تی اشتیاقَ دَأره و سحرِ موقع می روحْ می جانِ دورون تی طالبه، وختی جهانَ داوری بوکونی اونموقع مردم عدالتِ معنیَه یاد گیرد.
10
هر چند تو شریرانِ اَمرَه مهربانی، ولی اوشَأن هیچموقع یاد نیگیرد کی خوبی بوکوند، اوشَأن حتی عادلانِ سرزمینِ میَأنم خوشَأنِ بدکاری یَ ادامه دهد و خداوندِ جلال و عظمتَ نیدیند.
11
خداوندا، تی دسْ راستَ بوسته کی اوشَأنَ بزنه، ولی نیدیند، خداوندا اوشَأنَ سزا بدن، وَأهَأل بیدیند کی تی قؤمِ رِه غیرت دَأری و بدَه شرمنده بوبود، وَأهَأل تی غضبِ آتشِ دورون بوسوجد.
12
خداوندا، تو اَمرِه آرامش و سلامتی اَوری. تا هَسَه هر کاری دورون موفق بوبُسته ایم تو اَمرِه انجام بدَه ایی.
13
ای یَهوَه، ای اَمی خدا، اَربابایِ زیادی اَمی رو حکومت بوکودد، ولی اَمَأن فقط تی نامَ به یاد اَوریم.
14
اوشَأن بمردد و دِ زنده نوبود، اوشَأن روحد و دِ وینریزد. اوشَأنَ سزا بدَه ایی و هلاکَ کودی و دِ کسی اوشَأنَ به یاد نَأوره.
15
خداوندا، تو خودتِ قؤمَ زیادَه کودی، تو قؤمِ آدمانَ زیادَه کودی و اَمی سرزمینَ جی هر طرف وسعت بدَه ایی، و اَطو خودتَ جلال بدَه دَأری.
16
خداوندا، تی قؤمْ گرفتاریانِ موقع تی دونبال گردد و، وختی اوشَأنَ تنبیه کونی پریشانی مرَه تی درگاه دوعا کوند.
17
ای خداوند، اَمَأن تی حضورِ جَه زنِ زائو مَأنستَأنیم کی درد دَأره و فریاد کونه.
18
حامله بوبُستیم و جی دردْ پیچ و تاب خوردیم، ولی باد بزَه ایم! زمینِ دورون هیچ پیروزی ایی اَمی نصیب نوبوسته و جهانِ مردمانِ رِه نجات نَأوردیم.
19
ولی اَمی قؤمِ مُرده یان دوباره زندَه بود، اوشَأنِ بی جانِ بدنان تازه جانی گیره و دوباره ویریزد. ای کسانی کی قبرانِ دورون خوفته اید، ویریزید و شادی جَه فریاد بوکونید.
تی اَیازْ کی سحرگاه اَیازَ مَأنه اوشَأنِ بدنِ رو نیشینه، و زمینْ خو مُرده یانَ بیرون تَأوَأده و همه زندَه بود.
20
ای می قؤم، بیشید خودتانِ خانه یانِ دورون و شیمی پوشتِ سرْ دروازه یانَ دوَدید. ایتَه مدتْ خودتانَ جیگا بدید تا خدا غضب بوگذره.
21
چون خداوند خو آسمانی جا جَه بیرون اَیه تا دونیا مردمَ اوشَأنِ گوناهانِ وَسی مجازات بوکونه. زمین خونهایی کی اونِ رو فووُسته یَ آشکارَ کونه و دِ ویشتر جی اَنْ بمرده یانِ جنازه یَ جیگا نده.