23

¹ وحی دربارۀ صور: ای صورِ کِشتیان کی اسپانیا جَه وَأگردید، صورِ وَسی گریه و ناله بوکونید و غمِ زیادِ جَه فریاد بزنید. چونکی صور ویرانَ بوسته، اونِ دورون دِ نه خانه ایی نَهه و نه بندرگاهی. اونچی کی قبرسِ میَأن دربارۀ صور بیشتَأوستید حقیقت دَأره. ² ای کسانی کی دریاکنارِ جَه خانه دَأرید ماتم بیگیرید، صیدونِ تاجران کی دریا جَه دوَأرستد شمرَه پولدارَه کودد. ³ او زمان صیدونِ کشتیان مصرِ جَه گندم اَوردد تا صیدونِ تاجران همۀ دونیا مرَه معامله بوکوند، اون کشتیان صورِ بندرِ جَه لنگر تَأوَأدَه ئد. زمانی اَ شهر همۀ ملتان تجارتگاه بو و اَ شهرِ درآمدْ مصرِ محصولِ خرید و فروشِ جَه بو. ⁴ ای صیدون، خجالت بکش! چونکی دریا دهن بازَه کوده و دریا قلعه به گب بأمو دَأره و گویه:«من هیچوخت دردِ زایمان نکشه دَأرم و زَأیی نزَه دَأرم، و هیچموقع پسر یا دختری یَ پیلَه نوکوده دَأرم.» ⁵ وختی مصرِ مردمان، صورِ خرابَ بوستَأنِ خبرَه بیشتَأود خیلی ناراحتَ بود. ⁶ ای فنیقیه مردمان، هَطو گریه زاری اَمرَه فرار بوکونید بیشید اسپانیا. ⁷ آیا اَن هون شهرِ شاد و پورشکوهه کی اَطو ویرانَ بوسته؟ آیا اَن هون شهری ایسه کی مهاجر اوسه کوده دریا اوطرف تا او سرزمینانَ خو مُستعمره بوکونه؟ ⁸ کی اَ بلایَ صورِ سر بأورده؟ شهری کی اونِ بازرگانان همه شاهزاده ید و اونِ تاجران همه جهانِ میَأن معروف و مُحترمْ. ⁹ خداوندِ قادرِ مُتعال اَ کارَ بوکوده! تا صورِ غرورَ بیشکنه و همۀ اوشَأنی کی جهانِ میَأن معروفدَه حقیر بوکونه. ¹⁰ ای کسانی کی بوشوئید اسپانیا دورون ساکن بوبُستید، شیمی سرزمینَ نیلِ رودخانه کنارِ مَأنستَأن حاصلخیز بوکونید و هویَ کشاورزی بوکونید، چون دِ کسی نِئسَه کی شیمی جَه حمایت بوکونه. ¹¹ خداوند خو دسَ دریا طرف درازَ کوده، اون حکومتانَ تکان دِهه و سرنگونَ کونه، اون دربارۀ فنیقیه اَمر بوکوده تا همۀ اونِ قلعه یانَ ویرانَ کوند. ¹² اون بفرماسته دَأره:«ای صیدونِ بلا بیده مردمان، شیمی خوشی و راحتی تومامَ بوست، حتی اگر فرار بوکونید قبرسْ، اویَ هم آسایشِ رنگَ نیدینید. ¹³ بابِلَ فَأندرید! بیدینید چوطو جی میَأن بوشو و دِ هیچی حیساب نیبه! آشوریان خوشَأنِ مَنجنیقانِ مرَه او شهرَ محاصره بوکودد و اونِ کاخانَ ویرانَ کودد، اوشَأن بابِلَ خاکِ مرَه هموارَ کودد. ¹⁴ ای اسپانیا کشتیان کی دریا میَأن ایسَأئید، ماتم بیگیرید و گریه زاری بوکونید، چون شیمی بندر و شیمی قلعه نابودَ بوسته. ¹⁵ زمانی فأرسه کی صور به مدت هفتاد سالْ کی ایتَه پادشاهی عُمره، جی خاطر شِه. وختی هفتاد سال تومامَ بوست، صورِ رِه اون اتفاقانی دکفه کی فاحشه شعرِ دورون بوگوفته دَأرد، اون شعر اَطویه: ¹⁶ «ای فاحشه کی جی خاطر بوشو دَأری، ایتَه چنگ اوسَأن و شهرِ دورون بگرد، قشنگِ آهنگ بزن و زیاد آواز بخوان، تا مردکأن ایبار دیگر ترَه به یاد بأورد!» ¹⁷ اَ هفتاد سال کی بوگوذشت، خداوند وَأله دوباره صور رونق بیگیره، صور ایتَه فاحشه زنایِ مَأنستَأن کی دوباره خو مشتریانِ ورجَه وَأگرده، خورَه زمینِ پادشاهانِ اِختیار نِهه و فروشه. ¹⁸ ولی سودی کی جی اَ راه بدس اَوره ذخیره نیبه، بلکی خداوندِ رِه وقف بِه، بله اونِ سود کسانی شین بِهه کی خداوندِ حضورِ جَه ساکند تا سیر بوخورد و رَخت و لباسِ خوب دوکوند.