1
وحی دربارۀ درۀ رویأئان:
چی بوبُسته دَأره؟ چره همۀ مردمان بوشو دأرد خوشَأنِ پوشتِ بامانِ سر؟
2
همۀ شهرْ غوغایه، ای شهرِ شاد و پور سروصدا، تی مردَأکأن بمرده دَأرد، ولی نه جنگِ میَأن و نه شمشیرِ اَمرَه.
3
تی رهبران فرار بوکودد، و پیشتر جی اَنکی کمانِ اَمرَه حتی ایتَه تیر تَأوَأددْ تسلیم بوبُستد. وختی دوشمن دور بو، همۀ شومَأن فرار بوکودید، ولی همه تَه اَسیر بوبُستید.
4
پس مرَه وا بدیدْ، وَألید می حالِ میَأن بِئسم و می قؤمِ مصیبتِ رِه تلخی مرَه گریه بوکونم، سعی نوکونید مرَه آرامَ کونید.
5
چون هَسَه او زمان فأرسه دَأره کی خداوندِ قادرِ مُتعالْ اورشلیمَ مُصیبت و پریشانی و خرابی یَ دوچارَه کونه. روزی کی شهرِ حَصاران فوکورده، روزی کی مردمِ فریادِ صدا تا کوه هان فأرسه.
6
عیلامِ سپاهیان خوشَأنِ تیروکمانَ آمادَه کوده دأرد و خوشَأنِ اَسبانَ سوارَ بوسته دَأرد، و «قیرِ» سپاهیان خوشَأنِ سپرانَ دفاع رِه بدس بیگیفتد.
7
یهودا سرسبزِ دشتان دوشمنِ اَرابه یانِ جَه پورَه بوسته و دوشمنِ سواره نظام شهرِ دروازه یانِ پوشت ایسَد.
8
یهودا قدرتِ دفاعی بیشکیفته دَأره. او روزِ رِه شومَأن بودووَستید اسلحه خانه ایی کی کاخِ جنگل دورون نَهَه بو تا اسلحه بأورید،
9
و بیده اید کی داودِ شهرِ دیواران خیلی جائان تعمیر خَأیه. شومَأن بیجیری حوضِ دورون آب جمعَ کودید
10
و اورشلیمِ خانه یانَ بیشماردید و اوشَأنَ خرابَ کودید تا اوشَأنِ مصالح مرَه شهرِ دیوارَ تعمیر بوکونید.
11
آب اَنباری شهرِ دورون چَأکودید تا استخر قدیمی ایضافه آب بیشه اونِ دورون تا بتَأنید ویشتر آب ذخیره بوکونید، ولی خدایی کی همۀ اَ چیزانَ چَأکونه و جی قدیم اَلایام اورشلیمَ چَأکوده بویَ توجه نوکودید.
12
او روزِ رِه خداوندْ یَهوَه صبایوت شیمی جَه بخواست کی گریه بوکونید و ماتم بیگیرید، شیمی سرِ مویَ بتراشید و پلاس دوکونید.
13
ولی در عوض شومَأن جشن بیگیفته دَأرید و شادی کونید، گاو و گوسفند سر وَأوینید تا کباب بزنید و شرابِ اَمرَه بوخورید و خوش بیبید. گوئید:«بأئید کباب و شراب بوخوریم چون فردا میریم»
14
یَهوَه صبایوت می گوشِ دورون اعلام بوکود:«اوشَأن تا زنده ید اَ شرارتِ وَسی آمرزیده نوبود» خداوندْ خدایِ قادرِ مُتعال اَطو بوگوفته دَأره.
15
خداوند یَهوَه صبایوت فرمایه:«بوشو "شِبنا" وزیرِ دربارِ ورجَه و اونَ بوگو؛
16
تو اَیَ چی کونی و کی ترَه وَأهَأشت اَیَ ترِه قبری بکنی؟ تو چی حقی دَأشتی کی اَ بلندِ جا جَه ترِه مقبره چَأکونی و صخره دورون ترِه قبر بتراشی؟
17
هر کی بیبی و هر مقامی بدَأری خداوند ترَه گیره و فیشَأنه.
18
اون ترَه توپِ مَأنستَأن گیره و پرتَ کونه ایتَه سرزمینِ دور، و تی پورشکوهِ اَرابه یان هویَ ولَه بِه و تونم هویَ میری، تو تی اَربابِ رِه مایه ننگ و رسوایی ایی.
19
خداوند ترَه جی اون مقامی کی دَأری اِخراجَ کونه و ترَه تی منصبِ جَه بیجیر فَأکشه.»
20
خداوند شِبنایَ بوگوفت:«وختی اَ اتفاقان دکفه من می خادم اِلیاقیمْ حِلقیا پسرَ تی جا نیشَأنم.
21
تی رختَ اونَ دوکونم و تی کمربندَ اونِ کمرَ دوَدَم و تی اقتدارَ اونَ فَأدم، اونْ اورشلیم و یهودا مردمِ رِه پئری کونه.
22
من داودِ پادشاه دربارِ کلیدَ اونِ اِختیار نهم، اون هر دریَ کی وَأکود دِ کسی نتَأنه دوَده و هر دریَ کی دَوَست دِ کسی نتَأنه اونَ وَأکونه.
23
من اونَ میخی مَأنستَأن اونِ جا و اونِ مقامِ سر محکم کونم و اون خو خاندانِ رِه مایه سربلندی و افتخاره بِهه.
24
ولی همۀ اونِ خاندان اونَ تکیه کوند، تمامی اونِ خویشان، جی کوچی زَأی بیگیفته تا پیرمردأکأنْ، همه تَه کاسه و کوزه ایی مَأنستَأن کی میخِ رو والاخاند، اونَ آویزانَ بود،
25
وختی اَطو بیبه اون میخی کی مُحکم خو جا سر سختَ بوسته بو شُلَ بِه و کفه، و باری کی اونِ رو آویزان بو خوردَه بِه.» اَشَأنَ خداوندِ قادرِ مُتعال بفرماسته دَأره.