1
وحی دربارۀ دمشق:
دمشق جی میَأن شِه و ویرانه بِهِه.
2
«عَروعیرِ» شهران متروکه بِهد و گاو و گوسفندان اویَ خوسد و کسی نِئسَه کی اوشَأنَ بترسَأنه.
3
اسرائیلِ پادشاهی بی دفاع بِه و خو قدرتَ جی دس دِهه، دمشقِ سلطنت سقوط کونه، اوشَأنی کی سوریه میَأن زنده مَأند اسرائیلِ مردمِ مَأنستَأن خوار و ذلیل بود، چونکی خداوندِ متعال اَطو بوگوفته.
4
خداوند فرمایه:«اسرائیلِ عظمت محوَ بِه و اونِ ثروت جی میَأن شِه،
5
او روز رِه اسرائیل زمینی مَأنستَأن بِهه کی اونِ محصولَ درو بوکودد و دسته یانَ وُچِه دَأرد، دقیقاً رِفائیمِ دشتِ مَأنستَأن کی دِرو کودَأن پسِ رِه چیزی اونِ دورون باقی نمَأنه.
6
ایته عدۀ خیلی کم اسرائیلِ دورون زنده مَأند، و اسرائیل زیتون داری یَ مَأنه کی اونِ زیتونَ بیچه دَأرد و فقط دو سه تَه زیتون اونِ بوجُری شاخه یانِ رو بمَأنسته دَأره و چهار پنج تَه هم بیجیری شاخه یانِ رو.» اَشَأنَ یَهوَه اسرائیلِ خدا بفرماسته دَأره.
7
وختی او روز فَأرسه، مردم خوشَأنِ خالقِ طرف رو اَورد، یعنی اسرائیلِ قدّوسِ خدا طرف فَأندرد.
8
و دِ قربانگاه هایی کی خوشَأنِ دسِ اَمرَه چَأکوده دَأردَ نظر تَأنوَأدد و بُتایِی کی خوشَأنِ اَنگوشتانِ مرَه بتراشته دَأردَ توکل نوکوندْ یعنی دِ بُتهایِ اَشیریم و مذبح هایِ بوخورَ اعتماد نوکوند.
9
او روز کی فَأرسه اوشَأنِ محکمِ شهران ویرانه و متروکه بِهِه، هونموقعی مَأنستَأن کی حِوّیان و اَموریان جی ترس فرار بوکودد و خوشَأنِ شهرانَ اسرائیلیانِ رِه بند.
10
چون ای اسرائیل تو تی خدایِ نجات دهنده یَ جی یاد بوبورده ایی و خودتِ صخره یَ کی تی پناگاه یَ به یاد نَأوری؟ ولی در عوض ترِه باغ گیری و دار و درخت کاری تا غریبه یانِ بُتانَ اونِ دورون پرستش بوکونی!
11
ولی اَنَ بدَأن کی حتی اگر هو روزی کی درختانَ کأری اوشَأن شکوفه بزندْ ولی بازم ترِه محصولی نأورد، او روزِ رِه شیمی نصیب فقط ناخوشی و دردِ بی درمانه.
12
جهانِ قؤمان دریا شورشِ مَأنستَأن تب و تابِه میَأن ایسَد و دریا موجِ مَأنستَأن غرش کوند
13
و سیلِ مَأنستَأن فوتورکد، ولی خداوند اوشَأنَ تشر زنه و اوشَأن فرار کوند به جاهای دور. اوشَأن همه تَه، سَرچینا مَأنستَأن کی کوهپایه جیر اَطرف اوطرف شِه، و یا خاکِ مَأنستَأن گردبادِ دورونْ پراکندَه بود.
14
اوشَأن شبأن باعثِ ترس و وحشت بود ولی هنوز صُبح نوبوسته دِ اوشَأنِ جَه خبری نییه.
بله، اَ کسانی سزایه کی اَمی سرزمینَ تاراج زند و اَمرَه غارت کوند.