¹ જીયા ઈસુ ડોગરા પારથી ઉતીયરો, તીયા હમટે ખણે માણહે તીયાણે પાછાલ ગયે. ² ને હેદા, એક કોઠીયો રોગીએ આવીને તીયાણે પગે પડીને કય કા ઓ પ્રભુ જો તોરે ઇચ્છા હોય તે તું માને શુદ્ધ કરી હખતો હા.'' ³ તીયા ઇસુયે પોતાણો હાથ લાંબો કદો, ને તીયાણે અટકીને કય, "હાય ચાહતો હામ, તું શુદ્ધ હો." ને તરાત તો પોતાણા કોઠીયો રોગથી શુદ્ધ હોવો. ⁴ પુઠી ઇસુ તીયાણે કય કા, "જોજે; તુ કોઈણે કતો નખે; ફણ જા, યાજકણે જાઈને પોતાણે દેખાડ ને તીયાણે માટે સાક્ષી રીતે જે અર્પણ મુસાણાં કહયા પ્રમાણે હા તી ચઢાવ." ⁵ ઇસુ કફરનાહુમમાં આવો, પુઠી જમાદારે તીયાણે પાહી આવીને વિનંતી કરી કા, ⁶ "ઓ પ્રભું, મારે ચાકર ખરમાં પક્ષઘાતી હોયને પડીનો હા, ને તીયાણે હમટી પીડા હોવતી હા". ⁷ તીયા ઇસુએ તીયાણે કય કા. "હાય આવીને તીયાણે હારો કરીહી." ⁸ જમાદારે જવાબ આપતાં કય કા, "ઓ પ્રભુ, તું મારે છાપરા નીચે આવે હેવો હાય યોગ્ય નાથ; ફણ તું માત્ર શબ્દ કઅ, એટલે મારે ચાકર હારો હોવી. ⁹ કેહે કા હાય ફણ કોઈણે અધિકાર હેઠળ હામ ને સિપાઈઓ મારે સ્વાધીન હા. એકણે હાય કતો હામ કા', જા, ને ત જાતો હા, બીજાણે કતો હામ કા, ઈયા પ્રમાણે કર; ને તો કરતો હો." ¹⁰ તીયા ઇસુણે તે ઉનાયને આશ્ચર્ય હોવ, પાછાલ આવનારાહાય તીયાણે કય, "હાય તુમાહાય હાચુંજ કતો હામ કા, એવો વિશ્વાસ મયે ઇઝરાયેલમાં ફણ હેજો નાથ. ¹¹ હાય તુમાહાય કતો હામ, કા પુર્વથી ને પશ્ચિમથી ખણે માણહે આવીને ઈબ્રાહિમણે, ઈસહાકણે, ને યાકુબણે હારી સ્વર્ગણા રાજ્યમાં ખાણે બેહી. ¹² ફણ રાજ્યણા ડિખરાઓણે બારને અંદારામાં નાખાય, કા જીયા રડવું ને દાંત પીસવ હોવી." ¹³ ઇસુએ તીયા જમાદારને કય કા, "જા જેવો તુયે વિશ્વાસ કદો તેવજ તુને હોવી." તીયે જ ઘડી તીયાણે ચાકર હારો હોવો. ¹⁴ ઇસુ પિતરને ખરમાં આવો, તીયે તેયાણે સાસુણે તાવથી માંદી પડીની દેખી. ¹⁵ ઇસુ તીયાણે હાથણે અટકીયો, એટલે તીયાણે તાવ જાતો ૨યો ને તીયે ઉઠીને તીયાણે સેવા કરી. ¹⁶ હાંન્ત પયળ તીયા માણેહે ખણે દુષ્ટઆત્માં વીલગીને તીયાણે પાહે નાવે ને તીયે શબ્દથી દુષ્ટ આત્માંણો બાર કાઢ્યે ને બદે માંદાહાય હારે કદે. ¹⁷ તીયા માટે કા યશાયા પ્રબોધકે જી કય હોતન તી પુર હોય કા', "તીયે પોતે આપડે માંદગીણે નેદે ને આપડે રોગો ફોગવ્યા." ¹⁸ ઇસુએ માણહાય મોટી ભીડ પોતાણે આજુબાજુ એકઠી હોવીની દેખી, તીયણાહાય ને હલી પાર જાવાણી આજ્ઞા કદી. ¹⁹ એક શાસ્ત્રીએ પાહી આવીને તીયાણે કય કા, ઓ ઉપદેશક, જીયે કાઈ તુમે જાહા તીયે હાય તુમારે પાછાલ આવીહી. ²⁰ તીયા ઇસુએ તીયાણે કય કા, "કોનાહાય દર રતા હા ને આકાશણા પક્ષીહીય માળા હોતના હા. ફણ માણસણે ડિખરાણે માથું મુકવાણી જગ્યા નાથ. ²¹ તીયાણે શિષ્યોમાંથી બીજાયે તીણાહાય કય કા, "પ્રભુ, માને રજા આપ કા હાય જાઈને પહેલાં મારે બાપણે દફનાવીને આવ." ²² ફણ ઇસુએ તીયાણે કય કા, "તું મારે પાછાલ આવ, મરણ પામીનાહાય પોતાણે મરણ પામીનાહાય દફનાવવા દે." ²³ જીયા ઇસુ હોડી પાર ચડ્યો, તીયા તીયાણે શિષ્યો તેયાણે પાછાલ ગયા. ²⁴ હેદા, સમુદ્રમાં એવ મોટ તોફાન હોવ, જેથી હોડી મોજાંઓથી ઢાકાઇ ગોય; ફણ ઇસુ પોતે ઉઘંતોનો. ²⁵ તીયા શિષ્યોએ તીયાણે પાહી આવીને તીયાણે ઉઠાડીને કય કા," "ઓ પ્રભુ આમાહાય બચાવ, આમે નાશ પામીયે હામ!" ²⁶ પૂઠી ઇસુએ તીયણાહાય ક્ય કા, "ઓ અલ્પવિશ્વાસીઓ, તુમે કાજા કરને ઘાબરાય ગયા હા? પુઠી તીયે ઉઠીને વાયરાણે ને સમુદ્રણે ધમકાવ્યો, ને ખણી શાંતિ હોવી. ²⁷ તીયા તે માણહાય આશ્ચર્ય પામીને કય કા, "હી કાણા પ્રકારનો માણહું હા કા વાયરાને સમુદ્ર ફણ તીયાણે માનતા હા?" ²⁸ જીયા ઇસુ હેલી પાર ગદરાનીના દેશમાં પહોંચો તીયે દુષ્ટાત્મા વીલગીને બે માણેહે કબારમાંથી નીકલી આવા તીયાણે મિલીયા તે બીક નાગે તેવા હોતના કા તીયા વાટે કોઈથી જાવાત કાયની; ²⁹ હેદા, તીણાહાય બૂમ પાડતા કય કા, "ઓ ઈશ્વરને ડિખરા,આમારે ને તોરે કાજા હા? હા સમય આગાલ તુ આમાહાય પીડા આપણે ઇયે આવો હા કાજા?" ³⁰ હવે તીયાથી થોડેક દૂર ખણા ભૂંડાહાય એક ટોલો ચરતને. ³¹ દુષ્ટાત્માઓએ તીયાણે વિનંતી કરતો કય કા, "જો તુમે આમાહાય કાડે તીયા ભૂંડાહાય ટોલામાં અમાહાય મોકના." ³² ઈસુએ તીણાહાય કય કા, જાયા!' પૂઠી નીકલીને ભૂંડોમાં પેઠા; ને જુઓ, આખું ટોળું ટેકરીની ધાર પારથી સમુદ્રમાં ઘસી પડ્યું ને પાણીમાં ડૂબી મયરે. ³³ તીયા ચરાવનાર નાઠા, તીણાહાય નગરમાં જાયને બદ કય ઉનાવય; ખણા દુષ્ટાત્મા વીલાગીનાહાય કાજા હોવ તી ફણ કય. ³⁴ તીયા હેદા આખ નગર ઈસુણે મિલણે બહાર આવ; તી હેદીને તીણાહાય તીયાણે વિનંતી કદી કા, આમારે સીમમાંથી આન્યો જા.