अध्याय ४

1 फासे येशु खाडी तेडीप हिकवा लाग्यो, ताहा ता खाडी तोडीप जाईन बोठो आने होग्गा लोक खाडी तोंडीप आथा, 2 तो तियान दाखलो दीन काहिक गोठ्या हिकवा लाग्यो, आने तो तियाहान आखा लाग्यो. 3 एक,एक पोनारो बीय पाेरा खातोर निंग्यो. 4 आने तो पोअतुलो ताहा एहकी वेयो का, काय बीय वाटीम पोडलो तो चिडाहाय आविन खाय लेदोलो. 5 थोड्या बीया खेडकाली जमिनप पोड्यो तिही तियाल हारी जमिन नाय आथी कादु उंचेज आथो तिया खातोर ते माहारीज उगीवोल्ये. 6 पेन सूर्य उंसे आवताज तोपाकी कोमाय गिये आने मुले नाय आथे तियाल हुकाय गिये. 7 थोड्या बीया काटाला चाडाम पोड्ल्य आने काटाला चाडा होसाटाकी वादी गिये,आने तियाल तियान कायज पिक आलो नाहा. 8 थोड्या बिंया हारी जमिनीम पोड्या ते उगी आल्या मोडे विये तियान पिक आले आने तिया तिसपट, साठपट, शंभरपट आतों पिक आलोंं. 9 तो आखा लाग्यो, "जियान उनानु कान हाय ते उनाय." 10 तो एखोलज आथाे तिया आरी बारा माहे आथें जे आथे तियाही तियान दाखला बाराम फुच्यो, 11 तो तियान आखा लाग्यो, "देवा राज्या रहस्यदान तुम्हान देदलो हाय, पेन बारेनु प्रत्येक गोठ दाखलाकी आखुला आवेह, 12 इया केअता का तियान डोवा देखता देखाय पेन तियान देखाय नाय ? उन्हांया खातोर तुमा उन्हाया, पेन होमजा नाहा, नेअय ता कदाच ते फिरी आने देव तियान माप की दी." 13 तो आखा लाग्यो, "ओ दाखलो तुम्हान हम्यो का नाहा, आने आथी बिहीरा दाखला तुम्हान केहेकी होमजी? 14 पोनारा वचन पोरेहे. 15 वाटीवे वचन पोरा जातेह तिहीने लोक ए हाय का, तियाय उनाताज सौतान आविन तियामेने पोअले वचन बुची ले हे. 16 तेहेकीज खडकाळ जमीनुम पोअले हाय ते, वचन उनाताज ते आनंदाकी पालन केअतहे; 17 तियामेने मुले नये आथे तियाल ते थोडेज टिकतेहे, वचना खातोर संकट का सतावणी आवे; ताहा विश्वास सोळी देतेहे. 18 काटाम पोले हाय ते वचन उनाय लेतेहे, 19 पेन जगा चिंता, पैसा चिंता, संपत्ती मोह आने बिहीरी गोठीकी लोब तियाहाम विहीन वचनाले दोबावी देहे, आने तो बिगर काम ऐहेडो विइ जाहे, 20 आने जो हारा जागाम पोंलो हाय तो ते वचन उनाते खेरे पेन केडो तीसटोका, केडो साठ टोक्का, केडो शंबर टोक्का फोलवो देतेहे." 21 आजी येशुय तियान आख्यो, "दिवो मापाथुले नेअता खाटलाथुले थोवा लावताहा का? दिवीप थोवा लावतेहे. 22 प्रत्येक गोठ्या दोबावल्या ते उगड्या पडी आने प्रत्येक गुप्त गोठ्या जाहेर वेनाऱ्या हाय. 23 जियाल कान हाय ते उनाया." 24 तो तियाहान आखा लाग्यो “तुमा जे काय उनातेहे तियु गोठिम हासविन ऱ्या, जिया मापाकी मोजाहा तियाज मापाकी तुम्हान बी मोजीन दियाम आवी. 25 आने जियाप हाय तियाल आजी देवाम आवी आने जियाप नाहा हाय तियापे ने जे कई हाय ते ले लेवाम आवी. 26 आजी तो आखा लाग्यो, "देवा राज्याम एहेकी हाय का, जेहेकी का एगदो माहाव तोरतीम बींजी टाके. 27 राती हुवी जांहे आने दिहया उठेहे आने ते बिंज्या उगत्याहा आने वादत्याहा इ केहंकी वेअरेहे तो तियाहान मालुम नाहा, 28 जमिन तित तिया पिक देहे, पेहेला मोवर, फासे कोहें आने कोहांम पोराला दाना. 29 पिक तियार वेअरेहे ताहा तियाल तुरुत दाहोलो लागवुतेहे काहाकी वाडुलो टेम आवी गियोहो." 30 आजी तो आखां लाग्यो, "आपु देवा राज्या तुलना केहंडा आरी आपु की शेकतेह नेअता केल्लां दाखलाे वापरुजी? 31 तो राई दाना होस हाय, जो जोमीनुम पोनु टेमाम पृथ्वीपनु आख्या दाना देख हानो वेरी तेबी. 32 तो पोईन उगेहे तहा आख्या चाडाहा देख मोडो वेरेहे, तियाल मोड्यो डांग्या आवत्याहा आने तियु सायुं चिडे तियाप कोरुवो बनवि शेकतेहे." 33 एहेडो खुब दाखला दीइन, जेहेकी तियाहा की उनावले तेहकी, तो तियाहान वचन आखतुलो. 34 आने दाखला वाचीन तो तियाआरी गोगुतलो नाय आथो, पेन एखलाम तो तिया शिष्याहान आख्या गोठ्या हमजाविन आखतुलो. 35 तो दिहीअ वाअतीवेल येशु तिया चेलाहान आखा लाग्यो, “आपु तेसलीमेर जाता हा.” 36 फांसे तियाय गर्दील सोडीन जेहेकी तो आथो तेहेकीज ते तियाल बी आरी लि गीये. तिया आरी बिहीरे बी उडीप आथेंह. 37 ताहा वाराआरी मोडो वादलो सुट्यों आने पायालाठा उड्याप आवा लाग्या का, तो पायावाय पोराया लाग्यों. 38 पेन येशु फासला भागाम तोकयापे मूनको थोविन हुतलो आथो. ते तियाल उठविन आखा लाग्या, “गुरुजी आपु बुडी रियाहा तेबी तुल पोडली नाहा का?” 39 फांसे तो उठ्यो आने तियाय वारगाल धमाकाव्यो आने दरीयाल आख्यो, “शांती राख! आने ठाको रेअ.” फांसे वारगो बोंद बेयो आने तिही मोडी शांती आली. 40 तियाय तियाहान आख्यो “तुम्हा काहा बिताहा? तुम्हापे आजीबी विश्वास नाहा का माय तुमनेह बचावी सकुह?” 41 फांसे ते खुब बी गिया आने एक विहीराल आखा लाग्या, “ओ पेन केडो हाय? वारो आने दोरीयो बी इया उनाताहा?