1
Ouve, ó pastor de Israel:
Ti, que alindas a Xosé como un rebaño,
ti que te asentas sobre os querubíns: refulxe!
esperta o teu poder e ven a salvarnos!
Fai refulxir o teu rostro e seremos salvos!
até canto estarás airado contra a oración do teu pobo?
décheslle a beber bágoas en grande abundancia.
e os nosos inimigos rinse entre eles.
fai refulxir a túa face sobre nós e seremos salvos.
expulsaches ás nacións e plantáchela.
lanzaches as súas raíces e encheuse a terra.
e os cedros de Deus cos seus gallos.
e os seus gallos até o río.
de modo que a vendiman todos os que van de camiño?
e dela aliméntanse as feras do campo.
olla desde os ceos, considera e visita esta videira,
e a rama que forneciches para ti mesmo,
pola reprensión do teu rostro perece!
sobre o fillo do home que forneciches para ti.
Vivifícanos e invocaremos o teu nome.