Salmo 77 Para o director do coro; según Xedutún. Salmo de Asaf.

1 Coa miña voz clamo a Deus, a Deus clamei, e el escoitoume. 2 No día da miña aflición busquei o Señor;

alzaba a el as miñas mans sen descanso;

a miña alma recusaba consolo.

3 Lémbrome de Deus e conmóvome,

laméntome e o meu espírito esmorece. (Selah)

4 Manténs os meus ollos abertos,

estou revolto, e non podo falar.

5 Pensei nos días desde o principio,

nos anos antigos.

6 Lembro o meu cántico na noite,

medito no meu corazón, e o meu espírito inquire:

7 o Señor rexeitará para sempre,

e non volverá amar máis?

8 Esgotouse de todo a súa compaixón?

acabou a súa promesa nas xerazóns?

9 Esqueceu Deus ter misericordia?

Encerrou na súa ira as súas piedades? (Selah)

10 Dixen entón: Esta é a miña enfermidade: que o Altísimo poida mudar a súa destra. 11 Lembreime das obras de Iahveh (Iah)??????

si, lembrareime das obras marabillosas no antiguo.

12 Meditarei en toda a túa obra,

e cavilarei nas túas proezas.

13 Ó Deus, o teu camiño é en santidade!

que deus é tan grande como Elohim?

14 Ti es o Deus que obra marabillas;

diches a coñecer o poder entre os pobos.

15 Redimiches o teu pobo co teu brazo,

aos fillos de Xacob e Xosé. (Selah)

16 Víronte as augas, ó Deus,

víronte as augas e temeron,

Os abismos tamén tremeron.

17 As nubes derramaron moreas de augas,

os nubarróns deron a súa voz

e a túas frechas centellaron.

18 A voz do teu trono estaba no remoiño,

os lóstregos alumearon o mundo,

a terra estremeceuse e tremeu.

19 Abriches o teu camiño no mar,

e os teus sendeiros en grandes augas,

e non se atoparon as túas pegadas.

20 Como rebaño guiaches o teu pobo,

pola man de Moisés e Aarón.