Salmo 72
1
Ó Deus!, dá os teus xuizos ao rei, e a túa xustiza ao fillo do rei.
2
Xulgue El o teu pobo con xustiza, e os teus aflixidos con equidade.
3
Traian os montes ao pobo paz
e os outeiros xustiza.
4
Faga El xustiza os aflixidos do pobo, salve aos fillos dos pobres,
e esmague ao opresor.
5
Que te teman mentres dure o sol e a lúa,
por todas as xerazóns
6
Descenda El como a chuvia sobre a herba cortada,
como as chuvias que regan a terra.
7
Florezan os xustos nos seus días,
e a abundancia de pan,
até que non haxa lúa.
8
Terá o dominio de mar a mar, e dende o río até os fins da terra.
9
Os moradores do deserto inclinaranse ante El, e os seus inimigos lamberán o po da terra.
10
Os reis de Tarsis e das illas traerán presentes; os reis de Sabá e de Seba darán tributo,
11
e todos os reis da terra inclinaranse ante El;
todas as nacións o servirán.
12
Porque El librará o necesitado cando clame,
e tamén o pobre que non ten quen o axude.
13
Terá compaixón do aflixido e do feble, e salvará a vida dos necesitados.
14
Rescatará a súa vida da opresión e da violencia, e o seu sangue será fermoso ante os seus ollos.
15
Que viva e reciba o ouro de Sabá, e de continuo oren por El; todo o día o abenzoen*.
16
Haberá abundancia de grao en toda a terra, nos outeiros dos montes; o seu froito mecerá como os cedros do Líbano, e os da cidade florecerán como a herba da terra.
17
O seu nome sexa para sempre;
que o seu nome se engrandeza mentres dure o sol; e que os homes por El sexan benditos;
todas as nacións chamarano benaventurado.
18
Bendito sexa o Señor Deus, o Deus de Israel,
o único que fai prodixios.
19
Bendito sexa o seu nome para sempre,
sexa toda a terra chea da súa gloria.
Amén e amén.
20
Aquí terminan as oracións de David, fillo de Isaí.