de lonxe coñeces os meus pensamentos;

e todos os meus camiños che son coñecidos,

e velaí, ó Iahveh, tí sábela toda.

e puxeches a túa man sobre min.

é moi alto, non podo alcanzalo.

Para onde fuxirei da túa presenza?

e se no Seol preparo a miña cama, ti estás alí.

e habitara no límite dos mares,

e me sosterá a túa destra.

e que a luz ao arredor de min se faga como noite!

a noite resplandece como o día,

son che o mesmo as tebras que a luz!

tecícheme no ventre da miña nai.

As túas obras son marabillosas,

e a miña alma sábeo moi ben.

aínda que fun formado no oculto,

e tecido no máis profundo da terra.

todos os meus días foron moldeados,

e escribíronse no teu libro,

cando non existía ningún deles.

A suma deles é inmensa!

Esperto e aínda estou contigo.

e os sanguinariosse alonxaran de min!

que toman o teu nome en van.

Non me repugnan os que se levantan contra ti?

e téñoos por inimigos!

próbame, e coñece os meus pensamentos.

e guíame no camiño eterno.