¹ Chegaron, pois os dous anxos a Sodoma ao solpor, e Lot estaba sentado á porta de Sodoma. E véndoos Lot, ergueuse para recibilos e inclinouse ata ao chan ² e dixo: Agora, pois, meus señores, rógovos que veñades á casa do voso servo para hospedarvos e lavar os vosos pés e mañá podédesvos erguer cedo para seguirdes o voso camiño. E eles responderon: Non, mais ben ficaremos na praza esta noite. ³ Mais el insistiulles moito e foron con el, e entraron na súa casa, e preparoulles un banquete, e coceu pans sen lévedo e comeron. ⁴ E aínda non se deitaran, cando os homes da vila, os sodomitas, rodearon a casa; todos sen excepción do mais novo ata ao máis vello; ⁵ e chamaron a Lot e dixéronlle: U-los homes que chegaron canda ti esta noite? Sácaos, para termos relacións íntimas con eles! ⁶ Entón Lot saíulles á porta, pechándoa tras de si, ⁷ e contestoulles: ⁸ Rógovos, meus irmáns, que non fagades tal maldade! Mirade, eu teño dúas fillas aínda virxes, vounas sacer e podedes facer con elas como ben vos pareza mais a estes homes non lle fagades ren, pois son os meus hóspedes. ⁹ Mais eles replicaron: vaite de aí! E engadiron: Ti sendo de fóra vasnos dicir o que temos que facer? Pois agora vas levar a peor parte. E arremetendo con violencia contra Lot, querían botar a porta abaixo. ¹⁰ Pero aqueles homes estenderon as mans e meteron a Lot dentro da casa e pecharon a porta, ¹¹ ao tempo que aos homes que estaban na entrada da casa, cegáronos, dende o primeiro ata o último, e non eran quen de atopar a porta. ¹² E dixéronlle os homes a Lot: Tes aquí a alguén máis? Saca deste lugar os teus xenros, teus fillos e túas fillas, e quenquera que teñas na cidade. ¹³ Porque imos destruír este lugar, por canto os seus berros non pararon de aumentar diante de Iahveh, e Iahveh mandounos para destruíla. ¹⁴ Entón foi falar Lot con seus xenros que ían casar coas súas fillas, e díxolles: Levantádevos, porque Iahveh vai destruír esta cidade. Pero os seus xenros pensaban que lles tomaba o pelo. ¹⁵ E ao raiar o día os anxos apuraban a Lot, dicíndolle: Levántate, toma a túa muller e as túas dúas fillas que aquí están para que non sexades destruídos no castigo da cidade. ¹⁶ Pero como el dubidaba, os homes agarrárono pola man a el e a súa muller e as súas fillas, grazas á misericordia de Iahveh cara el, e sácarono e puxérono fóra da cidade. ¹⁷ E unha vez que xa saíran ao exterior, un deles mandoulle: Fuxe pola túa vida, sen mirar atrás nin te deteñas en ningunha parte do val, fuxe para o monte, non vaia ser que perezas. ¹⁸ Pero Lot díxolles: Por favor, non, meus señores! ¹⁹ Mira, xa que o teu servo atopou graza os teus ollos, e non tiveches máis que misericordia cara min salvándome a vida, non me fagas fuxir ao monte, pois alcanzarame o mal, e morrerei. ²⁰ Mira, esa cidade que está preto para fuxir alá e amais é pequena. Pídoche que me deixes fuxir alá, non é pequeniña?, e conservarei a vida. ²¹ E respondeulle: Velaquí que che que concedo a túa petición e non destruirei a cidade da que falaches. ²² Bule, fuxe alí, porque nada poderei facer ata que chegues alí. Por isto púxoselle á cidade o nome de Zoar. ²³ O sol saía sobre aquela terra ao chegar Lot a Zoar. ²⁴ Entón fixo chover Iahveh xofre e lume sobre Sodoma e Gomorra, de parte de Iahveh dende os ceos; ²⁵ e destruíu aquelas cidades con todos os seus habitantes e todo o val con todo o que medraba sobre el. ²⁶ E a muller de Lot, que ía ás súas costas, volveu a vista atrás e tornouse en estatua de sal. ²⁷ E ergueuse Abraham cedo e foi ata o lugar onde estivera diante de Iahveh. ²⁸ E olhou cara Sodoma e Gomorra, e cara toda a terra do val e mirou, e velaquí, o fume subía da terra coma o fume dun forno. ²⁹ Así foi que cando Deus destruíu as cidades do val, lembrouse Deus de a Abraham e fixo saír a Lot do medio da destrución, ao asolar as cidades onde Lot habitaba. ³⁰ Porén subiu Lot de Zoare para morar nos montes coas súas dúas fillas porque tiña medo de ficar en Zoar. E refuxiouse nunha caverna xunto as súas dúas fillas. ³¹ Entón a maior delas díxolle á menor: Noso pai é vello e xa non queda ningún home na zona que nos rolde como se fai en todos lados. ³² Ven, deámoslle a beber viño a noso pai e deitémonos con el, para continuar a nosa liñaxe a través del. ³³ E déronlle a beber viño a seu pai naquela noite e a maior entrou e deitouse co seu pai, e el non se enterou nin ao deitarse con ela nin ao erguerse. ³⁴ O día seguinte díxolle a maior á menor: Mira, eu durmín a noite pasada con meu pai, deámoslle viño a beber outra vez esta noite e entra e déitate con el, para continuar a nosa liñaxe a través del. ³⁵ E déronlle a beber viño a seu pai naquela noite e foi a menor e deitouse con el, e el non se enterou nin ao deitarse con ela nin ao erguerse. ³⁸ E concibiron de seu pai as dúas fillas de Lot. ³⁷ E deu a luz a maior un fillo e púxolle por nome Moab, o cal é o pai dos moabitas ata o día de hoxe. ³⁶ A menor tamén deu a luz un fillo e púxolle por nome Ben-Ami, o cal é o pai dos amonitas ata o día de hoxe.