3
یحیی، مسیحِ راهَ هموارَ کونه
1
اون زمان یحیایِ تعمید دهنده یهودیه بیابانِ میَأن ظاهرَ بوست و موعظه کوده و گوفته:
2
«توبه بوکونید، چون خدا ملکوت نزدیکه.»
3
یحیی هون کسی بو کی اِشعیایِ نبی دربارۀ اون بوگوفته بو:«مردی بیابانِ میَأن فریاد زنه؛ خداوندِ رِه راهَ آمادَه کونید و اونِ مسیرَ هموارَ کونید.»
4
یحیی لیباسْ شُترِ پشمِ جَه بو و چرمی کمربندْ خو کمرَ دَوَسته، و اونِ غذا ملخْ و عسلِ صحرایی بو.
5
مردمْ اورشلیمِ جَه و همۀ یهودیه و رودِ اُردنِ دور وَری جَه اَموئِد اونِ ورجَه،
6
و خوشَأنِ گوناهانَ اعتراف کودد و رودِ اُردنِ دورون اونِ جَه تعمید گیفتد.
7
وختی یحیی بیده خیلی از فریسیان و صَدوقیان تعمیدِ رِه بأمو دَأرد اوشَأنَ بوگوفت:«ای لانتی زاده یان، کیی شمرَه خبر بدَه تا غضبی کی در پیش نَهَه جَه فرار بوکونید؟
8
پس ثمری بأورید کی توبه شایسته بیبه،
9
اَ فکرِ اَمرَه کی اَمَأن یهودی ایم و ابراهیمِ نسلِ جَه ایمْ خودتانَ گول نزنید، چون شمرَه گویم کی خدا قادره هَ سنگانِ جَه ابراهیمِ رِه زَأی بوجود بأوره.
10
هَسَه درختانِ ریشه رو، تیشه بنَه بوبُسته، پس هر درختی کی میوۀ خُب نَأوره وَأوِه بِه و آتشِ دورون تَأوَأدَه بِه.
11
من شمرَه توبه وَسی آبِ اَمرَه تعمید دهم، ولی اونی کی بعدِ من اَیه می جه تواناتره، و من لایق نییِم حتی اونِ کفشانَ اوسَأنم، اون شمرَه روح القدس و آتشِ اَمرَه تعمید دِهه.
12
اون خو چنگک بدس دَأره و خو خرمنَ پاکَ کونه، خو گندمَ انبارِ میَأن جمعَ کونه ولی کولوشَ آتشی دورون کی هیچموقع خاموشَ نیبه سوجَأنه.»
عیسی تعمید
13
اونموقع عیسی جلیلِ جَه بأمو رودِ اُردنْ یحیی ورجَه تا اونِ دسِ جَه تعمید بیگیره.
14
ولی یحیی اونَ مانع بوبُست و بوگوفت:«من احتیاج دَأرم تی دسِ جَه تعمید بیگیرم و تو می ورجَه اَیی؟»
15
عیسی اونَ جواب بدَه:«بدَه هَسَه اَطو بیبه، چون اَ کارِ اَمرَه، خدا شریعتَ بجا اَوریم.» پس یحیی هم اونَ تعمید بدَه.
16
وختی عیسی تعمید بیگیفت، سریع آبِ جَه بیرون بأمو، هو لحظه آسمان بازَه بوست و یحیی خدا روحَ بیده کی کبوتری مَأنستَأن نازل بوبُست و عیسی رو قرار بیگیفت.
17
و صدایی آسمانِ جَه بیشتَأوسته بوبُست کی گوفته:«اَنه می عزیزه پسر کی اونِ جَه راضیم.»