1

¹ اَ رویأهایی ایسه کی اِشعیا آموصِ پسر دربارۀ یهودا و اورشلیم بیده، در دورانی کی عُزّیا و یوتام و آحاز و حِزِقیا، یهودا میَأن پادشاهی کودد.

² ای آسمان بیشتَأو و ای زمین گوش بوکونْ چونکی خداوند گب زنه:«زأکأنی کی پیلَه کودم و پرورش بدم بر علیهِ من شورش بوکوده دَأرد. ³ گاو خو صاحابَ شناسه و اولاغ خو صاحابِ طویله یَ، ولی اسرائیل خو خدایَ نشناسه، می قؤم فهم و شعور نَئرد.» ⁴ وای بر اَ اُمتِ گوناهکاری کی اوشَأنِ پوشت، بارِ گوناه جِر خمَه بوسته. وای بر نسلِ شرور و فاسد، اوشَأنی کی خداوندَ ترکَ کوده دَأرد و اسرائیلِ قدوسَ توهین کوند و اونَ پوشتَ کوده دَأرد. ⁵ چره تی گوناهانِ جَه دس نکشی؟ آیا خَأیی ویشتر جی اَن جزا بیدینی؟ تی همۀ سر و تی همۀ دیل مریض و بیماره. ⁶ جی سر تا پا ایتَه جایِ سالم نَئری، سراسرِ تی بدنْ، جراحت و کوفتگی و زخمِ عفونیه، کی نه بخیه بوبُسته، نه دوَسته بوبُسته و نه اونِ رو روغن و دَوا بمَألأنه دَأرد. ⁷ ای اسرائیلِ قؤم، شیمی ولایت ویرانَ بوسته و شیمی شهران آتشِ میَأن بوسوخته دَأره، غریبه یان شیمی چومِ جولو شیمی زمینِ خوردَأن درد، سراسر همه جا ویرانیه، اَنَ مَأنه کی بیگانه یان شمرَه سرنگونَ کوده دَأرد. ⁸ اورشلیم، ایتَه سایه بانِ مَأنستَأن تاکستانِ دورون و یا ایتَه کومَه مَأنستَأن خیار باغِ دورون، یا ایتَه شهرِ محاصره بوسته مَأنستَأن، تنها بمَأنستَه دَأره. ⁹ اگر خداوندِ متعالِ اَمی داد فَأنرسه بو و ایته عده یَ اَمِرِه زنده نداشته بو، شهرایِ سُدوم و عَمورَه مَأنستَأن کلاً جی میَأن بوشوبیم. ¹⁰ ای اورشلیمِ حاکمان کی سُدومِ حاکمان مَأنستَأن بوبُسته اید، خداوندِ کلامَ بیشتَأوید، و ای اورشلیمِ مردم کی عَمورَه مردمِ مَأنستَأن بوبُسته اید، اَمی خدایِ شریعتَ گوش بوکونید. ¹¹ خداوند فرمایه:«مرِه چی فایده دَأره اَنهمه قربانی کی اَورید؟ من جی قوچهایی کی قربانی سوختنی وَسی تقدیم کونید و جی حیوانانِ پروارِ چربی سِئرَ بوسته دَأرم، نخَأیم گاوان و گوسفند برِه یان و بُزانِ خونَ بیدینم. ¹² کی شیمی جَه بخَأسته بأئید می حضورِ جَه حاضر بیبید و قربانی بأورید؟ کی شیمی جَه بخَأسته بأئید اَطو می خانه یَ پامالَ کونید؟ ¹³ دِ اَجور قربانیایِ باطل نَأورید. من بخوری کی می وَسی سوجَأنیدی جَه نفرت دَأرم و دِ نتَأنم شیمی اجتماعاتِ گوناه آلودَه تحمل بوکونم، چی تازه ماه جشن بیبه، یا سَبّتِ روزِ رِه یا مراسمِ مذهبی رِه. ¹⁴ می جان شیمی تازه ماهِ مراسم و شیمی دیگر عیدانِ مراسمِ جَه نفرت دَأره، همۀ اَ مراسمانْ مرِه سنگینِ باره و اوشأنِ تحمل کودَأنِ جَه خستَه بوسته دَأرم. ¹⁵ وختی شیمی دسانَ دوعا رِه درازَه کونید، می چومَ دوَدم و می رویَ شیمی جَه وَأگردَأنم، هر چقدم دوعا بوکونید شیمی دوعایَ اجابت نوکونم، چره کی شیمی دسَان خونَ آلوده یه.16 ¹⁶ خودتانَ بوشورید و پاکَ بید، گوناهانی کی انجام بدَه دَأریدَه می نظرِ جَه دورَه کونید، شرارت کودَأنِ جَه دس اوسَأنید. ¹⁷ نیکوکاری یَ یاد بیگیرید و بااِنصاف بیبید. یتیمانِ داد فأرسید و بیوه زناکانِ جَه حمایت بوکونید. ¹⁸ خداوند فرمایه:«می بحث و جدل شیمی اَمرَه اَنه؛ اگر شیمی گوناهان اَرغوانِ مَأنستَأن بیبه، برفِ مَأنستَأن سفید بِهِه، و اگر خونِ مَأنستَأن سُرخ بیبه، پشمِ مَأنستَأن پاک و سفید کونم. ¹⁹ اگر می جَه ایطاعت بوکونید، زمینِ ثمره جَه خورید، ²⁰ ولی اگر نافرمانی بوکونید، شمشیرِ مَره میرید.» چونکی خداوند اَطو بوگوفته.

شهرِ خائن

²¹ اورشلیمْ، شهری کی وفادار بو، هَسَه زِناکار بوبُسته، شهری کی پور جی آدمایِ بااِنصاف بو و عدالت اونِ میَأن سامان دَأشته، ایمروز قاتلانِ جا جیگا بوبُسته. ²² ایتَه روز نُقره مَأنستَأن خالص بویی، ولی هَسَه مُران بزَه آهنِ مَأنستَأن بی ارزشی، ایتَه زمانی شرابِ ناب مَأنستَأن بویی، ولی هَسَه تی شراب آبِ اَمرَه قاطیه. ²³ تی حاکمان یاغی بوبُسته و دوزدانِ مرَه رِفِقد، همه تَه رِشوه خوارد و هدیه دونبال دُووَد، دادگاهانِ مَیأن یتیمانِ حقِ جَه دفاع نوکوند و بیوه زناکانِ فریاد و دادخواهی یَ گوش نوکوند. ²⁴ پس هَسَه اونچی یَ کی یَهوَه صَبایوت، اسرائیلِ قادرِ خدا گویه گوش بوکونید:«شومَأن می دوشمنانید و من شیمی جَه انتقام گیرم و شیمی دسِ جَه راحتَ بؤم. ²⁵ می دسِ اَمرَه شیمی مُرانَ تمیزَ کونم و شمرَه فلزِ مَأنستَأن کوره میَأن نهم تا ناخالصی ئانِ جَه پاکَ بید. ²⁶ هو اولانِ مَأنستَأن شمرَه داوران و مشاورانِ لایق بخشم، و بازن تو ای اورشلیمْ دوباره شهرِ عدالتُ، و شهرِ امانتَ مشهور بی.» ²⁷ خداوند خو اِنصافِ وَسی اورشلیم و اهالی ایی کی توبه کوندَه نجات دِهه. ²⁸ و اون همۀ گوناهکاران و یاغیانَ باهم جی میَأن بوره، و کسانی کی خداوندَ ترکَ کوندَه هلاکَ کونه. ²⁹ شومَأن جی بُت پرستی ایی کی بلوط دارانِ جیر انجام دهید پشیمانَ بید و، جی باغایِ مقدسی کی انتخاب بوکوده دارید شرمنده بیهید. ³⁰ بله، شومَأن بلوط داری مَأنستَأن کی اونِ برگ پژمرده بوبُسته، و باغی کی آب نَئره مَأنستَأن بید و جی میَأن شید. ³¹ زوردارِ مردَأک کلوشَ مَأنه و اونِ عملْ آتشِ جرقه مَأنستَأن، هر دو تَه با هم سوجد و هیچ کس نِئسَه اوشَأنَ خاموشَ کونه و نجات بده.