1
ایروز کی موسی خو زنپِئر یِترون، یعنی مدیانِ کاهنِ گله یَ چوپانی کودأن دوبو، گله یَ چِرا کودَأنِ وَسی بوبورد صحرا اوطرف، و بوشو کوه سینا ورجَه، کی خدا کوهَ معروف بو.
2
و خدا فرشته آتشِ شعله مَأنستَأن ایتِه بوته دورون اونَ آشکارَه بوست. وختی فَأندِرِست، بیدِه بوته آتش بیگیفته ولی نوسوزه.
3
خو مرَه بوگوفت:«بدَه جولوتر بوشوم و اَ عجیبِ چیَه فَأندِرِم کی چی وَسی اَ بوته نوسوزه»
4
وختی خداوند بیدِه کی موسی دِئِن وَسی اَمون دِره اورَه، بوتِه دورونِ جَه اونَ ندا بدَه:«ای موسی، ای موسی» موسی بوگوفت:«بله»
5
خداوند بفرماست: «ویشتر جی اَن نزدیک نمَه اَمون، تی پاپوشَ تی پا جَه بیرون بأور، چره کی جایی کی اونِ دورون ایسَأیی مُقدسه زمینه»
6
و باز بفرماست:«من تی پئرِ خدایم، اِبراهیمِ خدا، اِسحاقِ خدا و یعقوبِ خدا»
اونموقع موسی خو رویَ بوپوشَأنِه، چون بِتِرسِه کی خدایَ فَأندِرِه.
7
و خداوند بفرماست:«من می قؤمِ مُصیبتَ کی مصرِ دورون ایسَأدَه بیدِم، و آه و ناله ای کی خوشَأنِ سرکارگرانِ دسِ جَه کوددَ بیشتَأوستم، من همۀ اوشَأنِ رنج و عذابَ دَأنم،
8
و بیجیر بأموم تا اوشَأنَ مصریانِ دسِ جَه خلاصَ کونم، و اوشَأنَ جی او سرزمین، به ایتَه خُرمِه سرزمینِ پَهناور بوبورم، جایی کی شیر و عسل اونِ دورون روانه. جایی کی هَسَه کنعانیان و حِتیّان و اَموریان و فَرِزِیان و حِوّیان و یَبوسیان، اویَ زندگی کوند
9
هَسَه دِ بنی اسرائیلِ آه و ناله می گوش فَأرِسِه دَأره و ظُلمی کی مِصریان اوشَأنَ کودَأن دِرِدَ بیدِه دَأرم.
10
پس من ترَه فرعونِ ورجَه اوسِه کونم تا می قؤم، بنی اِسرائیلَ جی مصر بیرون بأوری»
11
موسی خدایَ بوگوفت:«من کیسم کی فرعونِ ورجَه بوشوم و بنی اسرائیلَ مصرِ جَه بیرون بأورم؟»
12
خدا بفرماست:«من تی اَمرَه یم، و نشانه ایی کی من ترَه اوسِه کوده دَأرم اَن بیبِه کی، وختی بنی اسرائیلِ قؤمَ مصرِ جَه بیرون بأوردی، هَ کوه جُر، خدایَ عبادت کونید»
13
موسی خدایَ بوگوفت:«هَسَه وختی من بوشوم بنی اسرائیلِ ورجَه و اوشَأنَ بوگویم کی شیمی پئرانِ خدا مرَه شیمی ورجَه اوسِه کوده، و اوشَأن می جَه وَأورسد کی اونِ نام چیسه، من چی بوگویم؟»
14
خدا موسیَ بفرماست:«ایسم هونی کی ایسم». و باز بفرماست:« بنی اسرائیلَ بوگو، ایسم، مرَه شیمی ورجَه اوسه کوده»
15
و باز خدا موسیَ بفرماست:«بنی اسرائیلَ اَطو بوگو، یهوَه شیمی پئرانِ خدا، اِبراهیمِ خدا و اِسحاقِ خدا و یعقوبِ خدا، مرَه شیمی ورجَه اوسِه کوده، تا اَبد اَن می نامِه، و همۀ نسلَأن مرَه به اَ نام شِنَأسِد.
16
بوشو و بنی اسرائیلِ شیخَأنَ جمعَ کون و اوشَأنَ بوگو؛ یَهوَه شیمی پئرانِ خدا، ابراهیم و اسحاق و یعقوبِ خدا مرَه ظاهرَ بوست و بوگوفت؛ شمرَه، و اونچی کی مصریان شیمی سر اَوردَأن دِرِدَه بیدِم.
17
من تصمیم بیگیفتم شمرَه مصرِ مُصیبتِ جَه بیرون بأورم و بوبورم سرزمینی دورون کی هَسَه کنعانیان و حِتیّان و اَموریان و فَرِزِیان و حِوّیان و یَبوسیان اویَ زندگی کوند و شیر و عسل اونِ دورون روانه.
18
و بنی اسرائیلِ شیخَأن تی گبَأنَ گوش کوند و اوشَأنِ مرَه بوشو فرعونِ ورجَه و بوگو؛ یَهوَه عِبرانیانِ خدا، اَمی اَمرَه ملاقات بوکوده و دستور بدَه دَأره که سه روز راه کودَأنِ اَقدر بیشیم صحرا دورون و اویَ یَهوَه، اَمی خدا رِه قربانی بوکونیم.
19
ولی من دَأنم کی فرعون وَأنَألِه شومَأن بیشید، مگر اینکی مجبور بیبِه.
20
پس من می دَسَ درازَ کونم و می قوّتِ مرَه، و مُعجزه یانی کی اوشَأنِ میَأن آشکارَه کونم مصرَ جزا دِهِم، بازن فرعون مجبور بِهه شمرَه آزادَ کونه.
21
و کاری کونم کی مصریان بنی اسرائیلِ قؤمَ اِحترام بند، و موقعی کی مصرِ جَه بیرون شوئون درید، فقیر و ندار نیشید.
22
بلکی هر زنی خو همساده جَه و خو خانه مهمانِ جَه طلا و نقره، و رخت فَأگیره و خو پسر و دخترَ دوکونه، و اَطو شوئونِ موقع مصریانَ غارت کونید.»