Salmo 88
Cántico. Salmo dos fillos de Coré. Para o director do coro; sobre Mahalat Leannot. Masquil de Hemán ezraíta.
1
Ó Iahveh, Deus d miña salvación,
día e noite clamo diante de ti.
2
A miña oración chegue á túa presenza,
inclina o teu ouvido ao meu clamor.
3
Porque a miña alma está farta de males,
e a miña vida achégase ao Seol.
4
Son contado entre os que descenden ao sepulcro,
cheguei a ser como un varón sen forza,
5
abandonado entre os mortos;
como os caídos a espada que xacen no sepulcro,
dos que non te lembras,
e que foron arrincados da túa man.
6
Puxéchesme na fosa máis profunda,
en tebras abismais, en profundidades.
7
O teu furor reposou en min;
e aflixíchesme con todas as túas ondas. (Selah)
8
Afastaches de min as miñas amizades,
fixéchesme abominación para eles,
estou cercado e non podo saír.
9
Ó Iahveh, os ollos anubran de pesar,
cada día clamo a ti, e ergo as miñas mans a ti:
10
Farás milagres polos mortos?
Levantaranse os mortos e louvarante? (Selah)
11
Falarase da túa misericordia na sepultura,
e da túa fidelidade no Abadón?
12
Serán recoñecidas as túas marabillas nas tebras,
ou a túa xustiza na terra do esquecemento?
13
Mais eu, ó Iahveh, pídoche a ti auxilio:
A miña oración chega a ti pola mañá.
14
Por que, ó Iahveh, rexeitas a miña alma
e escondes o teu rostro?
15
Desde a miña xuventude estiven aflixido e á beira da morte;
soportei os teus horrores, estou desfalecido.
16
A túa grande ira pasou sobre min,
destruíronme os teus terrores.
17
Rodeáronme como augas todo o día,
todos me teñen cercado.
18
Alonxaches de min a amigos e compañeiros,
as tebras son a miña compaña.