meu baluarte e meu libertador.

meu escudo, en quen me refuxiei,

o que suxeita ao meu pobo

debaixo de min.

para que te fixes nel,

e o mortal para que o teñas en conta.

e os seus días,

como unha sombra pasaxeira.

toca os montes, e que fumeguen.

envía as túas frechas e confúndeos.

rescátame e líbrame das moitas augas,

da man de estranxeiros,

e coa súa destra xuran en falso.

entoareiche salmos con salterio de dez cordas,

ti protexiches ao teu servo David .

líbrame da man de estranxeiros,

que coa boca falan falsidade,

e que coa súa destra xuran en falso.

como plantas que medran na xuventude,

e as nosas fillas como as columnas labradas como as dun pazo.

ateigados de toda clase de gran.

Os nosos rebaños sexan por miles,

e dezmiles os nosos campos.

sen fracasos nen perdas,

non haxa berro de alarma

nas nosas prazas.

Que benaventurado é o pobo

que ten a Iahveh como o seu Deus.